Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye
Een dagtrip naar de ondergrondse steden Kaymaklı en Derinkuyu.
Historische Locaties

Een dagtrip naar de ondergrondse steden Kaymaklı en Derinkuyu.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Veel mensen kennen Cappadocië vanuit het luchtperspectief, vanaf de toppen van de "feeën schoorstenen" en langs de randen van de valleien. Maar een van de meest verrassende aspecten van deze regio bevindt zich onder de grond.

Derinkuyu, Nevşehir
Historische Locaties
Radar Editör
19 oktober 2026

Over de reis

Cappadocië kennen de meeste mensen van bovenaf, van de toppen van de "feeën schoorstenen" en de randen van de valleien. Maar een van de meest verrassende aspecten van de regio ligt onder de grond. Op ongeveer een half uur rijden ten zuiden van Nevşehir, op de weg naar Niğde, bevinden zich twee grote ondergrondse steden: eerst Kaymaklı, en daarna Derinkuyu. Beide zijn uitgehouwen in hetzelfde vulkanische tufsteen, ze dienden dezelfde doelen, maar bieden tijdens een bezoek toch behoorlijk verschillende ervaringen. Dit artikel stelt een reisplan voor om beide steden in één dag te bezoeken en beschrijft wat u kunt verwachten. Steden onder de grond.

Het bestaan van deze structuren is te danken aan de gesteenten in de regio. Derinkuyu en Kaymaklı zijn uitgehouwen in lagen tufsteen, gevormd door de as van oude vulkanen. Wikipedia in het Engels meldt dat de naam van Derinkuyu in het Cappadocisch-Grieks "Malakopia" was, en dat deze naam waarschijnlijk afkomstig is van het Griekse woord "malakos", wat "zacht" betekent. De gemakkelijk te bewerken steen maakte het mogelijk voor mensen om in lagen onder de grond te bouwen. De pagina van de gemeente Derinkuyu benadrukt dat dit soort structuren uniek zijn voor de geologische formatie van Cappadocië en nergens anders ter wereld voorkomen. Het aantal ondergrondse nederzettingen in de regio is aanzienlijk. De gemeentelijke pagina noemt, naast Kaymaklı en Derinkuyu, ook Özkonak, Mucur, Örentepe, Gümüşkent, Tatlarin, Ovaören en Gökçetoprak, en vermeldt dat Kaymaklı en Derinkuyu de grootste zijn. De pagina van Wikipedia over het district Derinkuyu stelt dat er in Cappadocië 36 ondergrondse steden zijn, en dat Derinkuyu de grootste is. Wanneer en door wie zijn ze uitgehouwen?

Er is geen definitief antwoord op deze vraag, en een eerlijke reisgids moet dit meteen vermelden. De pagina van de gemeente Derinkuyu meldt dat de periode waarin de constructie begon onbekend is, maar dat er informatie is die wijst op het bestaan van de steden in de Hittitische periode, en dat ze in de daaropvolgende eeuwen zijn uitgebreid, met name als schuilplaats tegen aanvallen. De pagina van het Ministerie van Cultuur en Toerisme meldt dat de eerste verdieping van Kaymaklı dateert uit de Hittitische periode, en dat andere delen in de Romeinse en Byzantijnse periodes zijn uitgehouwen, waardoor het een ondergrondse stad werd. Wikipedia in het Engels suggereert dat de eerste grotten mogelijk in de 8e en 7e eeuw voor Christus zijn uitgehouwen door de Friezen, en dat Derinkuyu in de Byzantijnse periode zijn definitieve vorm kreeg. Dus, de gangen die u vandaag bezoekt, zijn het resultaat van toevoegingen door de loop van de eeuwen, en niet van één enkele periode. Hoe er te komen.

Beide steden liggen aan de hoofdweg die Nevşehir met Niğde verbindt. Volgens de pagina van het ministerie ligt Kaymaklı ongeveer twintig kilometer van Nevşehir, en Derinkuyu ongeveer dertig kilometer. De gemeente Derinkuyu geeft de afstand tussen de twee steden Hier is de vertaling van de Turkse tekst naar het Nederlands:

De ligging van beide ingangen, midden in het dorp en tussen de huizen, is geen toeval, aangezien de ondergrondse steden zich precies onder deze huizen bevinden. De eerste stop is Kaymaklı.

Volgens informatie van het ministerie heeft Kaymaklı acht verdiepingen, waarvan vier open zijn voor bezoekers. De stad werd in 1964 opengesteld voor het publiek. De Turkse Wikipedia meldt dat in Ottomaanse bronnen de plaats bekend stond onder de namen Anaku of Enegüp, terwijl de lokale bevolking er Eneği noemde. Wat opvalt bij een eerste bezoek aan Kaymaklı, is hoe nauw de ondergrondse en bovengrondse wereld met elkaar verbonden zijn. Volgens de Engelse Wikipedia zijn de huizen van het dorp gebouwd rond bijna honderd tunnels van de ondergrondse stad, en deze tunnels worden nog steeds gebruikt als opslagruimtes, schuren en kelders. Op de begane grond bevindt zich een schuur. De Turkse Wikipedia geeft een logische verklaring hiervoor: omdat het moeilijk is om dieren verder naar beneden te brengen, is de bovenste verdieping voor hen gereserveerd. Naarmate je verder daalt, kom je woonruimtes, keukens, voorraadkelders en plekken om druiven te persen, dus wijnkelders, tegen. Op deze verdiepingen bevinden zich ook uitgehouwen structuren die deel uitmaken van de nederzetting. Op de derde verdieping is een steen die je zeker moet bekijken: een andesietblok met veel gaten. Volgens de Engelse Wikipedia is deze steen afgesneden van een andesietlaag die tijdens het graven van de ondergrondse stad is blootgelegd, en de vijfenzeventig gaten zijn gebruikt om koper koud te vormen. De laatste verdieping die open is voor bezoekers, is te bereiken via een zeer smalle tunnel. Een belangrijk verschil tussen de gangen van Kaymaklı en Derinkuyu is dat de gangen hier lager, smaller en steiler zijn. De indeling van de kamers is ook afhankelijk van de ventilatiekanalen; elke ruimte is gevormd rond een van deze kanalen. De Turkse Wikipedia vermeldt dat deze kanalen werden gebruikt voor zowel ventilatie als communicatie, en dat de waterputten opzettelijk niet met de oppervlakte waren verbonden om vergiftiging te voorkomen. Let tijdens het lopen op het plafond en de roosters in de muren; deze openingen geven het beste inzicht in hoe dit systeem werkt. In Kaymaklı zijn er zes roldeisen. Dit zijn grote stenen wielen die ter plaatse zijn uitgehouwen, met een gat in het midden; ze kunnen van binnenuit worden rondgedraaid om een doorgang te blokkeren, en het is bijna onmogelijk om ze van buitenaf te openen. Als je langs een roldeis loopt, kijk dan naar de opening waarin hij past en de ruimte die hem in beweging brengt; dit geeft je het gevoel dat deze steden in feite verdedigingswerken zijn.

's Middags: Derinkuyu

Nadat je Kaymaklı hebt verlaten en verder bent gereden, kom je al snel aan in Derinkuyu. Volgens de Turkse Wikipedia komt de naam van het district voort uit het feit dat de lokale bevolking hun drinkwater uit putten De Engelse Wikipedia vermt aan dat iemand die in 1963 zijn huis aan het renoveren was, per ongeluk een muur in de kelder doorboorde en een kamer ontdekte. Vervolgens leidde verder onderzoek tot de ontdekking van een netwerk van tunnels. De openingsdatum verschilt in verschillende bronnen: de pagina van het ministerie vermeldt 1965, terwijl de Turkse Wikipedia 1967 noemt. In beide gevallen is de stad al sinds de jaren zestig toegankelijk voor bezoekers. Het eerste verschil tussen Derinkuyu en Kaymaklı is de diepte. Volgens de pagina van het ministerie is de diepte van de stad ongeveer tachtig meter. De gemeente Derinkuyu geeft aan dat bezoekers tot de achtste verdieping kunnen afdalen, op een diepte van vijftig meter. De Turkse Wikipedia suggereert dat de totale diepte, wanneer alle acht verdiepingen volledig zijn schoongemaakt, mogelijk tot tachtig meter kan oplopen, met ongeveer twaalf tot dertien verdiepingen. De pagina van het ministerie vermeldt dat slechts tien procent van de stad toegankelijk is. Het is het meest logisch om dit verschil te verklaren met het feit dat de stad nog niet volledig is geopend. Binnenin vindt u stallen, kelders, kantines, keukens en opslagruimtes. De Engelse Wikipedia vermeldt dat de keukens nog steeds ovens hebben die in de dorpen van Cappadocië worden gebruikt. Op de tweede verdieping bevindt zich een grote hal met een gewelfd plafond. De pagina van het ministerie wijst erop dat dit type gewelf zeldzaam is in ondergrondse steden. Het belangrijkste aspect van deze reis zijn de sporen van het dagelijks leven dat hier onder de grond werd geleefd. Het meest indrukwekkende element van Derinkuyu is het ventilatiesysteem. Volgens de pagina van het ministerie is een ventilatieschacht die tot een diepte van vijftig meter reikt, ook gebruikt als waterput. De Engelse Wikipedia vermeldt dat de hoofdschacht ongeveer drie meter breed en twee meter tachtig centimeter hoog is, en dat de openingen op verschillende verdiepingen nooit overlappen. Dit systeem lijkt bewust ontworpen om de luchtstroom te verbeteren. Het feit dat elke verdieping afzonderlijk kan worden afgesloten, en dat de stad van binnenuit kan worden afgesloten met grote ronde stenen deuren, wijst op een defensieve strategie. De gemeente Derinkuyu en de Engelse Wikipedia schatten dat de stad ongeveer twintigduizend mensen kon huisvesten.

Een vergelijking tussen de twee steden:

Denk aan de twee steden naast elkaar terwijl de dag ten einde loopt. Volgens de gemeente Derinkuyu is de totale oppervlakte van Derinkuyu ongeveer twee keer zo groot als die van Kaymaklı; Kaymaklı is ongeveer de helft van de oppervlakte van Derinkuyu. In Kaymaklı kunt u tot de vierde verdieping afdalen, op een diepte van ongeveer twintig meter, terwijl u in Derinkuyu veel dieper kunt komen. De tunnels in Kaymaklı zijn lager en smaller, en de verbinding met het dorp is duidelijker; Derinkuyu daarentegen is een verticale stad, met schachten en trappen die u dieper en dieper leiden. In Kaymaklı vallen de andesietsteen en de opeenvolgende opslag Kayımlı is een van de meest bezochte plaatsen in de regio; volgens de Turkse Wikipedia is het de meest bezochte plek in Cappadocië, met meer dan een half miljoen bezoekers in 2023. Daarom zijn de uren voor de drukte rustiger. Een uur en half is voldoende tijd om Kayımlı te bezoeken. Ga vervolgens naar Derinkuyu, neem een lunch in het stadje en bezoek de ondergrondse stad in de namiddag. Omdat Derinkuyu dieper is en langere trappen heeft, reserveer je er ongeveer twee uur voor. Aan het einde van de dag kun je, als je wilt, terugkeren naar Nevşehir en onderweg een wandeling maken langs de stenen huizen boven de grond in de verschillende dorpjes.

Praktische tips:

Beide locaties zijn archeologische sites die onder vallen bij het Ministerie van Cultuur en Toerisme. De openingstijden variëren afhankelijk van het seizoen (zomer en winter); controleer de actuele tijden en toegangsprijzen op de officiële museumwebsite. Volgens de website van het ministerie bestaat er een Cappadocië-museumkaart die toegang geeft tot musea en archeologische sites in Nevşehir en Aksaray; controleer de geldigheid ervan voordat je vertrekt. De gangen zijn smal, laag en soms steil. Draag comfortabele, antislip schoenen, neem geen grote rugzakken mee en wees bereid om te bukken om je hoofd te beschermen. Voor bezoekers die zich ongemakkelijk voelen in afgesloten ruimtes, kunnen de smalle tunnels die naar de bovenste verdieping van Kayımlı leiden en de trappen die naar de onderste verdiepingen van Derinkuyu leiden, een uitdaging vormen; het is geen probleem om op de hogere verdiepingen te blijven en toch van het bezoek te genieten. Volg de bewegwijzering en ga niet naar onverlichte delen. De gemeente Derinkuyu herinnert eraan dat u vanaf de ingang de bewegwijzering moet volgen. Ten slotte, vergeet niet dat deze structuren fragiel zijn. De pagina van de provincie Nevşehir over de ondergrondse steden benadrukt dat een zorgvuldige beschermingsaanpak nodig is om deze structuren te beschermen tegen de impact van veel bezoekers en de omgeving. Het niet aanraken van de muren, het niet schrijven op de oppervlakken en het niet afschuren van de rotsen is de enige manier om ervoor te zorgen dat deze steden ook toekomstige generaties in dezelfde staat bereiken. Bronnen:

Locatie - Een dagtrip naar de ondergrondse steden Kaymaklı en Derinkuyu.

Reisinformatie
StadDerinkuyu, Nevşehir
TypeHistorische Locaties
Datum19 oktober 2026
BronRadar Editör
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeBron bezoekenRoutebeschrijving