Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye
Een dagtrip naar de hooglanden van Çaykara, vanuit Of.
Cultureel

Een dagtrip naar de hooglanden van Çaykara, vanuit Of.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Onderweg, in het oosten van Trabzon, bereikt de kustweg Of. Daar, aan de monding van twee rivieren die steil in zee uitmonden, bevindt zich een klein vlak gebied. De rivieren heten Baltacı en Solaklı.

Çaykara, Trabzon
Cultureel
Radar Editör
19 oktober 2026

Over de reis

Onderweg naar Of, aan de oostkust van Trabzon, komt u bij een klein vlak land waar twee rivieren de zee in stromen: de Baltacı en de Solaklı. Deze reis volgt het spoor van de Solaklı: in de ochtend bekijkt u vanaf een heuvel met uitzicht op de zee het grootste stenen landhuis van de regio, in de middag daalt u een smalle vallei in, richting Çaykara en Uzungöl, en de dag eindigt op de kale hellingen van de Sultan Murat hoogvlakte op 2000 meter hoogte. Deze reis, waarbij u van de hazelnootplantages aan de kust naar de hooggelegen weidegronden gaat, is een van de beste manieren om te ervaren hoe dicht de bergen en de zee bij elkaar liggen in de regio Karadeniz. Of en de vallei van Solaklı.

Volgens de Turkse Wikipedia vormt het gebied van Of de lagere valleien van de rivieren Solaklı en Baltacı. De naam van het district komt voor in oude bronnen als "Opiunte" en betekent in de Lazische taal "Oput", wat "vestiging, dorp" betekent. Het provinciaal directoraat voor Cultuur en Toerisme meldt dat Of een van de koloniën was die door zeelieden uit Milete werd gesticht, en dat het onder de heerschappij van Pontus, Rome en Byzantium heeft geregeerd, een belangrijk handelscentrum was tijdens het Trabzon-rijk en in 1461 werd opgenomen in het Ottomaanse rijk. Tijdens de Ottomaanse periode was het district een groot gebied dat ook de huidige districten Çaykara, Hayrat en Dernekpazarı omvatte; de grenzen werden verkleind toen Çaykara in 1948 en Hayrat in 1990 afzonderlijke districten werden. Dus, de hele vallei die u tijdens deze reis passeert, was ooit onderdeel van één administratieve eenheid.

Om er te komen:
De reis is het gemakkelijkst met uw eigen auto of met een auto die u voor een dag huurt; het openbaar vervoer op de weg naar de hoogvlakte is niet het hele jaar door regelmatig. Of ligt aan de kustweg. Het provinciaal directoraat meldt dat Çaykara 76 kilometer van Trabzon ligt, en dat het is gesticht in de vallei die zich uitstrekt van Of richting Bayburt, en dat de hoofdweg van Of, Dernekpazarı, Çaykara en Bayburt langs de rivier Solaklı loopt. Voor Uzungöl geeft het Cultureel Portaal een afstand van 99 kilometer vanaf Trabzon en 19 kilometer vanaf Çaykara. De afstand naar de Sultan Murat hoogvlakte varieert in de bronnen: de pagina van het provinciaal directoraat voor het district plaatst de hoogvlakte 27 kilometer ten zuiden van Çaykara, terwijl de Turkse Wikipedia zegt dat het 17 kilometer ten zuidwesten van het districtscentrum ligt, en elders in hetzelfde artikel wordt een afstand van 25 kilometer genoemd. De pagina van het provinciaal directoraat voor de hoogvlakte meldt dat de hoogvlakte zich bevindt langs de weg Trabzon, Çaykara, Ataköy en op ongeveer 105 kilometer van Trabzon. Vraag voordat u vertrekt naar de toestand van de weg bij het district; de periode met goed weer op grote hoogte is Het provinciehuis bevindt zich in het dorp Sarıağaç, dat afhankelijk is van Hayrat, terwijl Wikipedia en kaartgegevens de locatie aangeven als Sıraağaç, dat afhankelijk is van Of. Tijdens een rondgang om het gebouw zult u merken dat de twee zijden sterk verschillen. Volgens Wikipedia kijkt de noordelijke zijde, die naar de zee gericht is, uit op twee verdiepingen en heeft kleine ramen, terwijl de zuidelijke zijde drie verdiepingen hoog is. De hoofdingangen zijn gericht naar het westen en het oosten, in het midden van de zuidelijke zijde bevindt zich een derde ingang, en aan de oostelijke kant is er een aparte ingang voor paarden. Het provinciehuis heeft een vierkante basis van 529 vierkante meter en de leefruimte beslaat ongeveer 1500 vierkante meter. Volgens het provinciehuis is de begane grond gemaakt van natuursteen en bevat deze een winterkamer, een provisiekelder en een schuur. De tweede verdieping is bekleed met houten panelen en het exacte aantal kamers is niet bekend. Wikipedia meldt dat gasten worden ontvangen in een aparte kamer aan de westelijke kant, met een wapenrek, dat er een gevangenis op de begane grond is, en dat het gebouw een bibliotheek en vergaderruimtes heeft. Deze details suggereren dat het gebouw meer een centrum was voor de heersende klasse dan een gewoon huis. Er zijn ook enkele historische aanwijzingen. Volgens Wikipedia zocht Tuzcuoğlu Memiş Ağa in 1817 asiel bij Çakıroğlu İsmail Ağa, en tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het gebouw gebombardeerd door Russische oorlogsschepen, maar raakte het slechts licht beschadigd. Het provinciehuis meldt dat het gebouw in 1979 is gerestaureerd door de Algemene Directie voor Oude Monumenten en Musea, terwijl Wikipedia aangeeft dat sinds 2019 restauratiewerkzaamheden zijn gaande. Daarom is het raadzaam om vooraf te informeren of u het gebouw kunt bezoeken; zelfs het bekijken vanaf de buitenkant, vanaf de tuin, is voldoende om de stenen details te bewonderen. Het ochtendlicht valt op de oostelijke gevel, en de beste plek om foto's te maken van de noordelijke gevel, die uitkijkt op de zee, is vanaf de helling onder het gebouw. Volg de weg langs Solaklı.

Na het provinciehuis daalt u af naar de kust en keert u terug naar de vallei van Solaklı. Het provinciehuis meldt dat de vallei een smalle bedding heeft, waardoor de nederzettingen langs de oevers ook in een smalle strook zijn geconcentreerd. Onderweg komt u eerst Dernekpazarı tegen; het provinciehuis meldt dat het district is gevestigd aan de westelijke kant van de vallei van Solaklı, op een smalle vlakte langs de rivier. Vervolgens komt u in Çaykara. De naam is afgeleid van de Çaykara Su, een bron die uit de rotsen komt nabij de samenvloeiing van de rivieren Solaklı en Yeşilalan; Wikipedia meldt dat de oude naam van het district, in de volksmond, Kadahor was, wat "onder dorp" betekent. Tot 1925 was Het Cultuurportaal meldt dat het meer is ontstaan doordat rotsen van de hellingen de Haldizen-beek blokkeerden, en dat de oude houten huizen van het nabijgelegen dorp Şerah het landschap compleet maken. Wikipedia voegt toe dat het meer deel uitmaakt van het Uzungöl Natuurpark, dat in 1989 is opgericht. De hoogte van het meer varieert in verschillende bronnen: het Cultuurportaal geeft 1090 meter, terwijl de provincieadministratie een hoogte van 1150 meter vermeldt. Een korte wandeling langs het meer opent de benen, maar de echte inspanning volgt daarna. Sultan Murat Yaylası

Het pad slingert zich na Uzungöl door het bos en stijgt geleidelijk. Op een bepaald punt eindigen de bomen plotseling. De provincieadministratie meldt dat de Sultan Murat Yaylası zich op een hoogte van 2000 meter bevindt, boven de boomgrens. Het landschap dat u tegenkomt is groen, maar ook kaal, met ronde heuvels en hooggelegen weidevelden (yaylalar) die tussen deze heuvels liggen. De naam van het weideveld is gebaseerd op een legende: zowel de provincieadministratie als Wikipedia vermelden dat sultan IV. Murad hier met zijn leger verbleef tijdens zijn terugkeer van een veldtocht in Iran in 1635. Het weideveld heeft ook een recentere geschiedenis. De provincieadministratie meldt dat in 1916 een officier en 70 soldaten hier hun leven verloren tijdens gevechten tegen de Russen, en dat er daarom een monument, "Şehitler Tepesi" (Martelarenheuvel), op het weideveld is geplaatst. Wikipedia vermeldt dat er nog steeds loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog te zien zijn. Tijdens het wandelen over de heuvels kunt u deze loopgraven herkennen als onregelmatige kuilen en aarden wallen in het landschap. Loop rustig rond, met respect voor dit gedenkplaats. Het weideveld is ook een levendige plek. De KÜRE-encyclopedie meldt dat de lokale bevolking aan het einde van de lente naar het weideveld migreert en daar de zomer doorbrengt, en dat traditionele activiteiten zoals kaas- en boterproductie voortgezet worden. De provincieadministratie meldt dat er elk jaar in de zomer, midden juli, een festival wordt georganiseerd op het weideveld; de exacte data kunnen variëren, dus controleer dit vooraf bij de gemeente. Wikipedia vertelt dat er tijdens bruiloften in de regio traditionele muziek wordt gespeeld, met name de "horon" dans, begeleid door een kemençe (een soort viool) en een kaval (een fluit); het is waarschijnlijk dat u dezelfde muziek kunt horen tijdens de festivaldagen op het weideveld.

Wanneer te bezoeken:
De beste tijd om het weideveld te bezoeken is in de zomer. De provincieadministratie meldt dat de bergweiden in de winter bedekt zijn met sneeuw, en dat het in de zomer vaak mistig en vochtig is. Deze mist creëert ook de mooiste momenten: wanneer de valleien gevuld zijn met wolken, kunt u vanaf de heuvels op 2000 meter hoogte zien hoe de wolken zich uit Bronnen:

Locatie - Een dagtrip naar de hooglanden van Çaykara, vanuit Of.

Reisinformatie
StadÇaykara, Trabzon
TypeCultureel
Datum19 oktober 2026
BronRadar Editör
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeBron bezoekenRoutebeschrijving