Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye
De regio Frig in de provincie Afyon, van Göynüş naar het Emre-meer.
Historische Locaties

De regio Frig in de provincie Afyon, van Göynüş naar het Emre-meer.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Wanneer men denkt aan de Frigische Vallei, denkt men vaak aan Yazılıkaya in Eskişehir. Echter, de door de Frigiërs uitgehouwen monumenten zijn verspreid over drie provincies, en het zuidelijke uiteinde van dit uitgestrekte gebied bevindt zich in de wijk İhsaniye van de provincie Afyonkarahisar.

İhsaniye, Afyonkarahisar
Historische Locaties
Radar Editör
19 oktober 2026

Over de reis

Hier is de vertaling van de Turkse tekst naar het Nederlands:

Wanneer men aan de Frigische Vallei denkt, komt vaak Yazılıkaya in Eskişehir in gedachten. Echter, de door de Frigiërs uitgehouwen monumenten zijn verspreid over drie provincies, en het zuidelijke uiteinde van dit uitgestrekte gebied ligt in de wijk İhsaniye, in de provincie Afyonkarahisar. De pagina over Frigië op de Turkse Wikipedia vermeldt dat dit gebied, dat zich binnen de grenzen van Eskişehir, Kütahya en Afyonkarahisar ligt en de sporen van de Frigische beschaving draagt, gezamenlijk de "Frigische Valleien" wordt genoemd. Deze reisroute stelt voor om in één dag het zuidelijke uiteinde te verkennen. De route heeft twee duidelijke eindpunten: in het westen de Göynüş Vallei, gevormd door een rivierbedding, en in het noorden het kleine Emre-meer, naast het dorp Döğer. Tussen deze twee punten liggen landwegen, velden en Frigische monumenten, slechts enkele kilometers van elkaar verwijderd. Deze tekst richt zich meer op het verkennen van het landschap en het plannen van de dag, in plaats van het individueel introduceren van de monumenten. De plaatsen Aslantaş, Yılantaş, Aslankaya en het Döğer Karavansaray (herberg) worden ook genoemd in de Frigische route op Radar, waarbij de nadruk ligt op de Göynüş Vallei zelf, het Maltaş Monument en het uitzicht aan de oevers van het Emre-meer.

Het verhaal van de Frigiërs begint ver buiten Afyon. Volgens de pagina over Frigië kwamen de Frigiërs uit de Balkan en vestigden zich eerst in Bithynië. Tussen de 12e en 7e eeuw voor Christus oefenden ze de heerschappij uit over het westelijke deel van Midden-Anatolië. Hun hoofdstad was Gordion, en hun meest succesvolle periode was tussen de 9e en 8e eeuw voor Christus. Dezelfde pagina beschrijft dat de Frigische kunst invloeden vertoont van de Hititse, Urartische, Assyrische en Egeïsche beschavingen, en dat de Frigiërs hun rotsmonumenten versierden met afbeeldingen van mensen en dieren. Omdat er weinig en korte teksten zijn geschreven in de Frigische taal, is deze taal tot op de dag van vandaag nog niet volledig ontcijferd. Culture Port plaatst de monumenten in İhsaniye in de "Bergachtige Frigische Regio". Wat dit gebied bergachtig maakt, zijn niet de hoge toppen, maar de tufsteenrotsen, gevormd door de verharding van oude vulkaanas. Dit zachte gesteente is zowel gemakkelijk te bewerken als door wind en water aangetast, waardoor de vandaag de dag zichtbare, puntige, geperforeerde en gelaagde rotsformaties zijn ontstaan. De pagina over Frigië op de website van de gemeente Afyonkarahisar stelt dat de monumenten, graven en natuurlijke formaties in de omgeving, met name in İhsaniye, het gebied hebben omgevormd tot een openluchtmuseum. Dezelfde pagina vermeldt ook dat de "peri bacaları" (fee-schouwen) die langs de vallei te zien zijn, verschillende voorbeelden hebben in İ De Culturele Poort vermt aan dat het Caravanserais in Döğer en Aslankaya bereikbaar zijn via de snelweg Afyon-Eskişehir, ongeveer 36 kilometer, waarna je noordwestelijk afbuigt en ongeveer twee kilometer verder bent. Er is geen openbaar vervoer dat tot aan de monumenten rijdt; een privévoertuig is noodzakelijk om comfortabel te kunnen reizen. Een deel van de landwegen loopt door velden, dus het is verstandig om de kaart vooraf te downloaden en de route overdag te gebruiken.

De eerste stappen in de Göynüş Vallei:

De naam van de vallei komt in verschillende bronnen voor. De Culturele Poort vermeldt zowel "Göynüş" als "Köynüş", terwijl de website "Frig Valleys" de naam "Köhnüş" gebruikt. Deze laatste beschrijft de vallei als een ruig gebied aan de zuidelijke hellingen van de Türkmen Dağı, omgeven door vulkanische tufsteen. Zodra je de vallei binnenkomt, valt het op dat deze stenen een rivierbed van beide kanten omsluiten. Het Provinciaal Ministerie van Cultuur en Toerisme beschrijft de bezienswaardigheden in de vallei in één zin: het Kasteel van Göynüş, de grafkamers met leeuwenreliëfs Aslantaş en Yılantaş, en het openlucht heiligdom Maltaş. Aslantaş en Yılantaş liggen zeer dicht bij elkaar. De Culturele Poort meldt dat ze ongeveer tachtig meter van elkaar verwijderd zijn, terwijl Maltaş ongeveer vijfhonderd meter verderop ligt. Stop eerst een paar minuten bij de ingang van de vallei, voordat je dichter bij de rotsen komt, en bekijk het landschap. Deze kleine afstanden maken het gemakkelijker om dit gebied te zien als een groep monumenten die bij elkaar horen uit de Frigische periode. Van veraf is de elf meter hoge rotsmassa van Aslantaş te zien; je zult zien dat Yılantaş bestaat uit een omgevallen en gebroken blok. Wikipedia in het Engels meldt dat deze vernieling waarschijnlijk het gevolg was van een aardbeving of een ander natuurlijk verschijnsel.

Maltaş, een monument gered uit de vallei:

Het grootste verrassingsmoment van Göynüş bevindt zich in de zuidwestelijke hoek van de vallei. De Culturele Poort meldt dat Maltaş zich bevindt op de Akkuş Yuvası-rotsformaties, die de vallei aan de westkant afgrenzen. De lokale bevolking gelooft dat er een schat verborgen zit, vandaar de naam Maltaş of Malkaya. Het monument dateert, net als de andere Frigische rotsmonumenten in de omgeving, uit de periode tussen de 8e en 6e eeuw voor Christus. Het werd voor het eerst onderzocht door W. M. Ramsay in 1881; in de jaren daarna hebben onderzoekers uit verschillende landen, zoals A. Gabriel, E. Haspels en C. Brixhe, onderzoek gedaan naar het monument. Wanneer je voor Maltaş staat, zie je dat de gevel is uitgehouwen in een vlak oppervlak van de rots. De Culturele Poort geeft ook de afmetingen: de hoogte van het monument, van de basis van de nis tot de top van het dak, is meer dan acht en een half Hier is de vertaling van de Turkse tekst naar het Nederlands:

Ten tweede, er is de put. Cultureel Portaal beschrijft dat de put zich achter de nis bevindt, op meer dan tweeënhalf meter afstand van de façade, met een diepte van meer dan negen meter en een vorm die van boven naar beneden smaller wordt. De put is bereikbaar via een opening in de achterwand van de nis. Dezelfde bron merkt op dat deze doorgang waarschijnlijk is verbreed door schattenzoekers. Wat Maltaş uniek maakt, is dat het lange tijd onder de grond is geweest. Volgens Cultureel Portaal heeft de alluviale afzetting die door de beek in de vallei wordt meegevoerd, de voorkant van het monument bedekt met een laag van bijna vijf meter dik. Onderzoekers hebben de toegang tot het monument herhaaldelijk opengemaakt en weer afgesloten. In 2021 is, tijdens een reddingsopgraving, het monument in zijn huidige vorm volledig blootgelegd. Tijdens de opgraving zijn ook overblijfselen van een architectonische muur gevonden, die tot de zeldzame voorbeelden uit de Frigische periode behoort. De website "Frigische Valleiën" schrijft dat het monument tot voor kort voornamelijk bekend was bij de lokale bevolking en pas onlangs is opengesteld voor toerisme. Daarom kan Maltaş een van de meest verrassende bezienswaardigheden zijn voor bezoekers die voor het eerst de regio van Afyon bezoeken. Richting Emre-meer.

Na Göynüş, ga naar het noorden, richting Döğer. In dit tweede deel bevinden de monumenten zich niet in een rotsachtige vallei, maar op een open vlakte en in de buurt van het meer. Volgens de Turkse Wikipedia bevindt Aslankaya zich op ongeveer vier kilometer van het dorp Döğer, in de buurt van het Emre-meer, en is het onderdeel van een tufsteenrots van ongeveer een kilometer lang. De website "Frigische Valleiën" beschrijft dat het monument te zien is vlak aan de weg, terwijl je van het dorp Üçlerkayası naar het Emre-meer rijdt, en dat het monument Küçük Kapıkaya zich ongeveer anderhalf kilometer verderop bevindt. Dezelfde website benadrukt dat Aslankaya zich niet aan de voet van een rotsachtige heuvel bevindt, maar op een open plek, en dat het is gelegen als een soort ceremonieel gebied te midden van de omliggende nederzettingen. De schade die je onderweg ziet, is ook onderdeel van de ervaring. De website "Frigische Valleiën" schrijft dat het monument Büyük Kapıkaya, in de omgeving van Üçlerkayası, in 1996 zwaar is beschadigd door schattenzoekers, waardoor het zijn toeristische waarde heeft verloren. Dezelfde website vermeldt dat de aanzienlijke schade aan Aslankaya grotendeels is veroorzaakt door explosieven. De website herinnert eraan dat er tot nu toe geen waardevolle objecten zijn gevonden in de Frigische monumenten en beschrijft deze vernieling als een schade aan het collectieve erfgoed. De gemakkelijkste manier om dit erfgoed te beschermen, is om niet op de rotsen te klimmen, de grotten niet te verkennen en eventuele nieuwe schade te melden aan de autoriteiten. Het meer zelf.

Volgens de pagina over meren Döger is een plaats waar landbouw wordt bedreven in een landklimaat; de belangrijkste gewassen zijn opium, bieten, tarwe en aardappelen. De velden rondom het meer veranderen van kleur, afhankelijk van het seizoen. In het dorp zelf bevindt zich het Döğer Karavansaray, gebouwd in 1434 door II. Murad. De Culturele Portaal website beschrijft het gebouw als gelegen aan de grens van Afyon, Kütahya en Eskişehir, langs een oude weg. Het einde van de dag door te kijken naar de lange stenen gevel van het karavanseraai, biedt een overgang van de Frigische tijd tot de Ottomaanse wegen. Wandel suggestie:

Verdeel de dag in twee delen. Besteed de ochtend aan de Göynüş Vallei: parkeer de auto bij de ingang van de vallei en wandel het korte stuk tussen Aslantaş en Yılantaş. Ga vervolgens naar de zuidwestelijke hoek van de vallei, richting Maltaş. Het terrein is niet vlak; de omgeving van de rivierbedding is rotsachtig en begroeid, dus het is aan te raden stevige schoenen te dragen. In de middag ga je naar het noorden, richting Döğer. Bekijk Aslankaya vanaf de weg en daal af naar de oever van het meer, waarna je terugkeert naar het dorp en de dag afsluit voor het karavanseraai. De website "Frigische Valleien" meldt dat er overal in de Göynüş Vallei sporen van bewoning te vinden zijn, maar dat er vanwege het ontbreken van paden tussen de velden, slechts één richting gemakkelijk te bezoeken is. Dit is een belangrijke opmerking: blijf niet van de duidelijke paden naar de monumenten af en betreed geen bewerkte velden. Als je andere delen van de vallei wilt zien, neem dan eerst contact op met de lokale autoriteiten. Seizoen en tijd:

Het gebied bevindt zich onder invloed van het centrale Anatolische klimaat; in de zomer is er in open gebieden bijna geen schaduw. Lente en herfst zijn geschikter voor wandelen en fotograferen. De reliëfs en inscripties op de rotsen zijn beter te zien bij laag, zijdelings licht; de vage inscriptieregel in Maltaş en de versleten leeuwfiguur in Aslantaş zijn duidelijker te zien in de vroege of late uren van de dag. De website "Frigische Valleien" meldt ook dat de onleesbare inscripties in Aslankaya zijn gereconstrueerd dankzij foto's die met een speciale techniek zijn gemaakt, kort na zonsopgang. In de winter kunnen sneeuw en modder de toegang tot de dorpswegen bemoeilijken. Praktische tips:

Locatie - De regio Frig in de provincie Afyon, van Göynüş naar het Emre-meer.

Reisinformatie
Stadİhsaniye, Afyonkarahisar
TypeHistorische Locaties
Datum19 oktober 2026
BronRadar Editör
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeBron bezoekenRoutebeschrijving