Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye
De Oylat-grot en de bossen van İnegöl.
Cultureel

De Oylat-grot en de bossen van İnegöl.

Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

In het bergachtige gebied ten oosten van Bursa, in het zuidoosten van Inegöl, bevindt zich aan het einde van een kloof die is uitgesleten door de rivier Oylat, een opening die ondergronds leidt.

İnegöl, Bursa
Cultureel
Radar Editör
15 oktober 2026

Over de reis

In het oosten van Bursa, in het heuvelachtige gebied ten zuidoosten van İnegöl, bevindt zich aan het einde van een canyon die is uitgesleten door de rivier Oylat, een ingang die leidt naar een ondergrondse grot. De Oylat-grot is de bekendste grot van Bursa, met zijn stalactietpoelen en enorme zuilen. Bovendien wordt het niet alleen bezocht, maar ook als onderdeel van een natuurtocht, samen met een vallei, een riviertje en steile rotswanden die zijn ontstaan door een oude breuklijn. Dit is een dagtocht vanuit de stad, die in de zomer verkoeling biedt en in de herfst van kleur verandert.

Volgens het districtbestuur van İnegöl ligt Oylat 27 kilometer van het centrum van het district. Wikipedia geeft een gemiddelde afstand van 60 kilometer van Bursa, terwijl de pagina over het dorp Hilmiye aangeeft dat het 65 kilometer van Bursa en 20 kilometer van İnegöl ligt. Reizigers die met de auto gaan, rijden vanuit Bursa in de richting van Ankara, passeren İnegöl en volgen vervolgens, na het zevende kilometer van de snelweg Bursa-Eskişehir, de richting Domaniç. De weg daalt de vallei in, waarbij de borden naar Oylat gevolgd moeten worden. Volgens Culture Portaal ligt het ongeveer 17 kilometer verder, net ten zuiden van het dorp Hilmiye. Voor reizigers die met het openbaar vervoer reizen, schrijft Culture Portaal dat vanaf de bushalte in de richting van Ankara in Bursa, bussen naar İnegöl genomen kunnen worden, waarna het district en het kuuroord bereikt kunnen worden. Vraag de tijden van de minibusjes die naar Oylat rijden bij het gemeentehuis of het busstation in İnegöl, aangezien de frequentie in de namiddag afneemt. Naarmate de weg de vlakte van İnegöl verlaat en naar het zuiden buigt, verandert het landschap. Wikipedia meldt dat İnegöl zich op een gemiddelde hoogte van 295 meter ligt en omringd is door bossen; de wortels van de huidige meubelindustrie liggen in deze bossen. Volgens dezelfde bron werden in İnegöl aanvankelijk alle soorten houten producten gemaakt, maar vanaf de jaren 1950 werd de productie verschoven naar meubels in kleine werkplaatsen. De weg naar Oylat loopt dus door het bos dat de economie van het district heeft gevormd. Bij de ingang van de vallei:

Bij aankomst in Oylat valt direct op de steile rotsformatie, bekend bij de lokale bevolking als "Sivrikaya". Volgens het districtbestuur is dit een oud breukvlak en een bezienswaardigheid die zeker gezien moet worden. Wikipedia in het Engels meldt dat de grot zich bevindt op een belangrijke breuklijn die loopt van oost naar west, in een marmerformatie, en dat de canyonwanden op dit punt tot 450 tot 500 meter hoog worden. De vallei is smal, de rivier stroomt snel en de hellingen zijn bedekt met bladeren; zelfs in de zomer blijft de oever van de rivier in de schaduw. Boven de vallei bevinden zich de Oylat-thermale bronnen. Culture Portaal meldt dat de bron drie bronnen heeft, terwijl het district De hoofdingang van de grot bevindt zich ongeveer vijf tot zes meter boven de bodem van de kloof, en er zijn nog drie andere ingangen. Verschillende bronnen geven verschillende lengtes voor de grot: Cultuurportaal, de Turkse Wikipedia en de cultuurpagina van het district geven 665 meter, terwijl de Oylat-pagina van het district 750 meter aangeeft. Het verschil is waarschijnlijk te wijten aan de verschillende delen die zijn gemeten; beide plaatsen de grot onder de grootste grotten van Turkije. Het district meldt dat er 56 grotten van verschillende grootte in het gebied zijn, waarvan er 12 geregistreerd staan bij het Ministerie van Cultuur en Toerisme; Oylat is de bekendste van deze grotten. De grot bestaat uit twee verbonden niveaus en twee hoofdsecties. Volgens het Cultuurportaal bestaat het eerste deel, dat van de ingang naar de zaal met afzettingen, uit smalle gangen; de Turkse Wikipedia vermeldt dat deze gangen 15 meter hoog en 2 tot 5 meter breed zijn. Hier bevinden zich grote kuilen en stalactietpoelen; richt uw licht op de grond en de muren om de sporen van het water te zien dat zich door de eeuwen heen op het gesteente heeft afgezet. Het tweede deel is een grote zaal met afzettingen: hier bevinden zich grote blokken en enorme stalactieten, stalagmieten en zuilen. De Turkse Wikipedia meldt dat de zaal 20 tot 25 meter breed, 3 tot 15 meter hoog is, en dat er een hoogteverschil van 93 meter is tussen het begin en het einde van de zaal; het district voegt ook de wand- en gordijnstalactieten toe aan de beschrijving. Volgens de Engelse Wikipedia werd de grot in 2006 opengesteld voor toerisme, en een bezoek duurt ongeveer negentig minuten. Let op: de grond is nat, en de trappen en paden kunnen glad zijn.

De leeftijd en ontdekking van de grot:
De Engelse Wikipedia meldt dat de grot zich bevindt in een ongeveer drie miljoen jaar oude marmerformatie, in een gebied uit het Plioceen, en dat er fossielen in te vinden zijn. Dezelfde bron vermeldt dat de grot een kronkelende, bochtige plattegrond heeft, dat de stalactieten en stalagmieten kleurrijk zijn, en dat er naast de grote blokken ook lagen van grind, zand en klei in de zaal te vinden zijn. Deze afzettingen hebben ook de aandacht van wetenschappers getrokken; een studie uit 2002, gepubliceerd in het "Maden Tetkik ve Arama Dergisi" (een tijdschrift voor mijnbouwonderzoek), en geciteerd door de Turkse Wikipedia, onderzoekt de sedimentologie van de afzettingen in de grot. De informatiebox op de Wikipedia geeft het jaar van ontdekking als 2004 en de opening voor bezoekers als 2006; de studie uit 2002 suggereert dat de grot al eerder bekend was bij wetenschappelijke kringen. Ondanks deze miljoenen jaren oude formatie, is dit voor bezoekers nog steeds een relatief nieuwe bestemming. De Engelse Wikipedia meldt dat lokale bezoekers de grot het hele jaar door bezoeken, terwijl buitenlandse bezoekers vaker tussen juni en oktober komen.

De flora We weten dat er geen weg is; maar het is niet moeilijk te begrijpen waar die overtuiging vandaan komt, terwijl je 665 meter lang door de duisternis loopt. Een thermometerreis.

Het meest interessante aan Oylat is de veranderende sfeer naarmate je verder gaat. Volgens de Culturele Portaal, en zoals vermeld in de Turkse Wikipedia, waren de metingen in augustus 2000 als volgt: de temperatuur voor de grot was 29 graden, de luchtvochtigheid 47%; bij de ingang 19 graden, 55% luchtvochtigheid; in de smalle galerij 17 graden, 78% luchtvochtigheid; in de grotten 14 graden, 90% luchtvochtigheid. Dus, midden in de zomer is er een temperatuurverschil van vijftien graden tussen buiten en binnen, en de luchtvochtigheid is bijna net als regen. De Engelse Wikipedia voegt eraan toe dat de smalle doorgangen een lichte bries hebben; je voelt de luchtstroom tussen de verdiepingen op je gezicht. Neem een dun vest mee; zelfs mensen die in de zomer komen om af te koelen, kunnen het einde van de grot koud vinden. Het wordt gezegd dat de vochtige lucht van de grot goed is voor luchtwegaandoeningen; dit is een volksovertuiging, raadpleeg uw arts voordat u een bezoek brengt met therapeutische doeleinden. Bos en wandelen.

Zodra u de grot verlaat, is het avontuur nog niet voorbij. De pagina van het district Oylat, beheerd door het districtshuis, adviseert om "te komen om te wandelen en de schone lucht in te ademen, om de geluiden van de vogels te horen, om de schuim van de watervallen te bekijken." Het pad dat langs de beek daalt, is de gemakkelijkste optie; een wandeling naar het dorp Hilmiye en terug duurt een of twee uur en is een wandeling met weinig hoogteverschillen. Houd er rekening mee dat de rotsen van marmer zijn; ze zijn glad als ze nat zijn. Ga niet in de bedding van de beek; na regenval stijgt het water snel. De herfst is het mooiste seizoen in dit dal. Het bladeren van de bossen veranderen aan het einde van de herfst van geel naar rood, de beek wordt helderder en er zijn minder mensen. In het voorjaar is de beek het volste, gevoed door smeltwater; volgens de Turkse Wikipedia worden de bronnen van Oylat gevoed door het smeltwater van de berg Uludağ. In de zomer is de grot een koele schuilplaats, maar in de winter moet u de weersomstandigheden op de weg controleren. Seizoen en tijd.

Kom vroeg in de ochtend. In het weekend en tijdens schoolvakanties is er een wachtrij bij de ingang van de grot; de Culturele Portaal promoot Oylat als een bestemming tijdens de schoolvakanties. In de ochtend is het dal stiller, de vogels zijn actiever en de oever van de beek is koeler. Besteed de middag aan wandelen; bij zonsondergang is het licht boven Sivrikaya prachtig voor foto's. De openingstijden en de toegangsprijs van de grot kunnen variëren; controleer de actuele Laat uw afval niet achter in de vallei; de grot en de beek vormen een natuurgebied, dus volg de regels die door de beheerende instantie zijn vastgesteld. Oylat biedt een dag vol rust, op slechts een uur afstand van het drukke stadsleven van Bursa, en bevindt zich zowel ondergronds als in het bos. Een kloof met rotsformaties, een grot met twee verdiepingen en een bos dat zijn bladeren verliest; dit alles bevindt zich in dezelfde smalle vallei.

Bronnen:

Locatie - De Oylat-grot en de bossen van İnegöl.

Reisinformatie
Stadİnegöl, Bursa
TypeCultureel
Datum15 oktober 2026
BronRadar Editör
Radar TürkiyeAuteurRadar TürkiyeBron bezoekenRoutebeschrijving