Cascades en hazelnoten in de vallei van Yağlıdere.

De binnenlandse gebieden van Giresun zijn minder bekend dan de kust, maar daar vindt de belangrijkste productie plaats. De Yağlıdere-vallei is een typisch voorbeeld: terrassen die zijn aangelegd op steile hellingen voor hazelnootbomen, en water dat uit het bos stroomt.

Hoe er te komen: Vijfenveertig kilometer landinwaarts vanaf het centrum. De weg is verhard en loopt langs de rivier door de vallei. Er is openbaar vervoer, maar het is schaars; het is comfortabeler om met de auto te gaan.

Dagplanning: Het pad naar de Çağlayan-waterval is kort en gemakkelijk, geschikt voor gezinnen. De waterval is niet erg hoog, maar het water heeft een krachtige stroming, en de omgeving is volledig omgeven door hazelnootbomen. Na regenval neemt de stroming toe, maar het pad kan ook glad worden. Tijdens het wandelen door de vallei ziet u stenen en houten huizen in de dorpen, en oude bruggen over de rivier. Augustus is de tijd van de hazelnoothoogst, en tijdens die periode is er veel bedrijvigheid op de hellingen; het observeren van de oogst in de tuinen is de meest directe manier om de regio te begrijpen. Bovenin de vallei ligt het Andoz-kasteel, en voor wie dat wil, kan de route daar worden verlengd.

Wat te eten: De lokale specialiteiten van de regio zijn zwarte koolsoep, maïsbrood en hazelnootproducten. Er zijn plaatsen langs de route waar u een traditioneel ontbijt kunt krijgen.

Tip: Bij regenachtig weer is het pad glad, dus draag schoenen met goede grip. Tijdens de oogstperiode zijn de dorpswegen druk met tractoren.