
Akçaabat: De huizen van Ortamahalle en het Sera-meer.
Log in om te liken en te beoordelen
Akçaabat is een kustplaats die vaak wordt bezocht door mensen die er een hapje willen eten, vooral de lokale köfte. Echter, net achter de kustlijn, op een steile helling, bevinden zich tuinen met uitzicht op de zee, waar zich een van de best bewaarde traditionele huizen van Oost-Karadeniz te vinden is.
Over de reis
Akçaabat is een kustplaats die bekend staat als een plek waar veel bezoekers stoppen om köfte (Turkse gehaktballetjes) te eten voordat ze verder reizen. Echter, net achter de kustlijn, op de steile helling, liggen traditionele huizen met tuinen die uitkijken op de zee. Dit is een van de best bewaarde voorbeelden van traditionele huizen in Oost-Karadeniz. Deze reisroute stelt voor om Akçaabat te verkennen vanaf die helling: 's ochtends de geplaveide straatjes van Ortamahalle bewonderen en de gevels van de huizen bekijken, 's middags een korte wandeling maken naar het Sera-meer, dat vlak achter de kust ligt, en de avond afsluiten aan het strand.
De oudste bekende naam van de stad is Platana. Zowel de Turkse Wikipedia als het Ministerie van Cultuur en Toerisme van de provincie Trabzon vermelden dat deze naam in het Grieks "plataanboom" betekent en dat deze in latere eeuwen veranderde in Pulathane en Polathane. De oorsprong van de naam Akçaabat is niet helemaal zeker; het ministerie meldt dat volgens een verhaal de naam "een plek die rijk is geworden door zilver" betekent, en dat er andere verklaringen zijn. De Engelse Wikipedia stelt dat de stad is gesticht als een handelskolonie van Miletos en dat het een natuurlijke haven vormde voor Trabzon. Wikipedia vermeldt ook dat Evliya Çelebi, die Akçaabat in 1640 bezocht, schreef dat er op de wekelijkse markt van Platana tienduizenden mensen samenkwamen. Tegenwoordig, volgens de promotiekaart van de gemeente, wordt de grootste markt van de omgeving gehouden in Akçaabat. Het ministerie meldt dat Akçaabat in de Ottomaanse periode een district was en dat in 1897 de districtorganisatie werd opgericht. De stad werd in het voorjaar van 1916 bezet door de Russen en bevrijd in februari 1918; de datum van de bevrijding wordt verschillend vermeld door het ministerie en Wikipedia. De kaart van de gemeente geeft aan dat het klimaat van het district een mengeling is van het klimaat van de Zwarte Zee en de Middellandse Zee, en dat er olijven, aardbeien en citrusvruchten worden verbouwd. Wikipedia meldt dat in een verslag uit 1886 werd gesproken over 120.000 olijfbomen aan de kust van Akçaabat, en dat tabak tot in de late jaren negentig een belangrijke rol speelde in het district.
**Hoe er te komen:**
Volgens een studie over traditionele huizen van Akçaabat, geschreven door Emine Saka Akın, Sevinç Ertürk en Hamiyet Özen, ligt het district 13 kilometer ten westen van het centrum van de provincie Trabzon. De kaart van de gemeente geeft aan dat de afstand tot de luchthaven en de haven van Trabzon 15 kilometer is. Het is gemakkelijk om er te komen met minibusjes en bussen die langs de kustroute vanuit het centrum van Trabzon rijden. Dezelfde kaart geeft aan dat Ortamahalle zich op 1 kilometer van het districtscentrum ligt en het Sera-meer op 1 kilometer van de kust. Dit betekent dat de hele reis te voet en met een korte overstap De buurten zijn met elkaar verbonden door een pad dat op ongeveer 100-110 meter hoogte loopt en de gelijke hoogtelijnen volgt. Volgens het onderzoek is Ortamahalle de plek waar de traditionele huizen het meest voorkomen, en 53 van de huizen in de wijk zijn beschermd monument. De promotiekaart van de gemeente Akçaabat beschrijft Ortamahalle als een van de zeldzame nederzettingen waar voorbeelden van Ottomaanse burgerarchitectuur uit de negentiende eeuw bewaard zijn gebleven, samen met hun straten, trappen, muren en fonteinen. De kaart benadrukt dat de architectuur eenheid vertoont op straat- en wijk niveau, en niet alleen in individuele huizen. Volgens een nieuwsbericht is het gebied in 1988 aangewezen als beschermd gebied, en hetzelfde bericht meldt dat er bijna honderd beschermde huizen in de wijk zijn. De provinciale directie beschouwt de huizen van Ortamahalle in Akçaabat als een van de belangrijkste voorbeelden van traditionele nederzettingen in de Zwarte Zeeregio.
Hoe een huis te interpreteren:
Wanneer u voor een huis in Ortamahalle staat, valt het op dat het huis met zijn achterkant naar de straat gericht is. Volgens onderzoekers bevinden zich alle huizen in een tuin; de tuinen, en niet de huizen, vormen de grens van de straat. De hoofdingang bevindt zich meestal vanuit de tuin, en de huizen zijn parallel aan de helling en het uitzicht geplaatst. De voorgevels zijn gericht naar het noorden en het oosten, dus naar de zee. De huizen staan los van elkaar en blokkeren elkaars uitzicht; het onderzoek meldt dat er geen enkele aan elkaar gebouwde woning is. De tuinmuren zijn aan de straatzijde hoog genoeg om de begane grond niet zichtbaar te maken, terwijl ze aan de tuinzijde lager zijn.
Kijk vervolgens naar de gevel. Volgens het onderzoek is de voorgevel bepleisterd en geverfd, en is deze symmetrisch. In het midden van de gevel bevindt zich een uitbouw boven de ingang, die open of gesloten kan zijn. Deze uitbouw wordt vaak afgesloten met een driehoekige fronton, en in het midden van de fronton bevindt zich een rozet met een ronde of kruisvormige decoratie. Er zijn houten banden tussen de verdiepingen en in de hoeken. De ramen hebben stenen of houten omlijstingen; op de begane grond is het steen, op de bovenverdieping hout, en de bovenkant is meestal afgesloten met een sluitsteen. Onder de uitbouw bevindt zich een verhoogd portaal, dat bereikt wordt via een paar treden; onderzoekers beschouwen dit als een van de meest kenmerkende kenmerken van de huizen in Akçaabat. In een onderzoek uit 1994, waarbij vijftig inwoners van de regio werden ondervraagd, bleek dat de deelnemers de huizen in Akçaabat het meest herkenden aan hun driehoekige frontons. Zelfs als u het huis niet kunt betreden, kan de informatie uit het onderzoek u helpen de gevel te interpreteren. Het plattegrond is meestal gebaseerd op een centrale binnenplaats: van de 53 onderzochte huizen bevinden zich de kamers in 48 Onderzoekers verklaren dat er weinig verschillen zijn in grootte en decoratie tussen de huizen, en dat de inkomens van deze gemeenschap, die hun levensonderhoud verdienen van handel in plaats van landbouw, vergelijkbaar zijn.
**Wandelroute:**
Loop vanuit het centrum van de wijk omhoog naar Ortamahalle, via een van de steile straatjes. Neem de tijd; vanaf elk erf is een stukje muur, een ornament of een uitbouw te zien. Wanneer u het bovenste deel van de wijk bereikt, keer dan om en kijk naar beneden: u kunt dan zien dat alle huizen dezelfde kant op staan, richting de zee. Volg vervolgens het pad en u kunt een van de aangrenzende wijken bereiken, een andere beek oversteken en zien hoe dezelfde architectuur daar wordt herhaald. Sommige herenhuizen zijn gerestaureerd en omgetoverd tot accommodaties en eetgelegenheden; de andere huizen zijn bewoond. Ga de tuinen niet in en richt uw lens niet op de ramen.
**Korte uitstap naar het Sera-meer:**
In de namiddag kunt u naar het strand lopen en richting het westen, naar de kant van Yıldızlı. Volgens de Turkse Wikipedia is het Sera-meer ontstaan op 21 februari 1950, als gevolg van het instorten van rotsen van de hellingen van de Derecik-vallei, die de vallei blokkeerden na hevige regenval. Het meer bereikte zijn volledige omvang in 18 dagen en de omgeving werd in 2010 uitgeroepen tot natuurpark. Rondom het meer kunt u wandelen, van het uitzicht genieten en picknicken. U hoeft hier geen uitgebreid programma te volgen; een wandeling langs het meer, het bekijken van de beboste hellingen aan beide zijden van de vallei en het terugkeren naar het strand passen bij de sfeer van deze dag.
**Uitstap naar Akçakale:**
Als u tijd over heeft, kunt u langs de kustweg naar het westen, naar Akçakale. Volgens de kaart van de gemeente ligt het kasteel en het strand 8 kilometer van het centrum van de wijk. Volgens de Engelse Wikipedia vond de eerste confrontatie tussen de Ottomaanse vloot en de vloot van het Trabzon-rijk plaats in de haven van Akçaabat, voor de kust van Akçakale, tijdens de verovering van Trabzon. II. Mehmet gebruikte Akçaabat als basis bij de verovering van Trabzon. Volgens dezelfde bron hield Akçakale, wat "Wit Kasteel" betekent, stand tot 1468. Deze korte uitstap langs de kust voltooit het beeld van de relatie tussen de stad en de zee, dat u 's ochtends vanaf de helling heeft gezien.
**Aan tafel en op het festival:**
De naam van Akçaabat staat in heel Turkije bekend om zijn köfte (gehaktballetjes). Volgens de kaart van de gemeente wordt de köfte geserveerd met piyaz (bonensalade) en maïsbrood. De stad heeft ook een eigen dans: volgens de Engelse Wikipedia is Akçaabat bekend om de Akçaabat horonu en organiseert het sinds 1990 een internationaal volksdansfestival; de gemeente meldt dat het festival elk jaar in juli wordt gehouden. Wikipedia vermeldt ook dat de kemençe (viool), davul z - Controle de officiële bronnen voor de meest recente informatie over het bereiken van het Sera-meer en de regelingen in het natuurpark.
- Controleer de festivaldata elk jaar voordat u vertrekt.
Bronnen:
- Emine Saka Akın, Sevinç Ertürk, Hamiyet Özen, "De culturele waarde van de traditionele huizen van Akçaabat," Istanbul Kültür Üniversitesi, open access, https://openaccess.iku.edu.tr/handle/11413/3358
- Gemeente Akçaabat, promotiekaart van Akçaabat, https://www.akcaabat.bel.tr/uploads/DUYURULAR/34.pdf
- Provinciale directie Cultuur en Toerisme van Trabzon, Akçaabat, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-393265/akcaabat.html
- Provinciale directie Cultuur en Toerisme van Trabzon, Konaklar, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-365536/konaklar.html
- CNN Türk, "Ortamahalle, het Safranbolu van Oost-Karadeniz," https://www.cnnturk.com/turkiye/dogu-karadenizin-safranbolusu-ortamahalle
- Wikipedia, Akçaabat, https://tr.wikipedia.org/wiki/Ak%C3%A7aabat
- Wikipedia, Sera-meer, https://tr.wikipedia.org/wiki/Sera_G%C3%B6l%C3%BC
- Wikipedia, Akçaabat, https://en.wikipedia.org/wiki/Ak%C3%A7aabat
