Productbeschrijving
Kom, Nebahat tante, stap in de auto van de docent, mijn stuur is op de juiste plek, mijn lieve tante, met gas… Taksim, Şişli, Sarıyer, zonder pauze direct erop, lieve tante, blijf dan maar even staan in İstinye… Ooit het onderwerp van films en liedjes, zijn de dolmuşjes nu een heerlijke nostalgie voor ons, maar door de vooruitgang van de technologie is het vervoer in de huidige tijd volledig veranderd en een geheel andere vorm aangenomen. De ronde, 1955-model Chevrolet’s zijn opgevolgd door de geel gekleurde taxi’s die moeilijk te pakken zijn, en de drukke minibusjes met hun veelvoudige routes, waarbij geld van hand tot hand gaat, zijn vervangen door de grote vervoersmiddelen van het openbaar vervoer. De eerste voorbeelden van dolmuşjes verschenen rond het einde van de jaren 1920, en hun gouden tijd was tussen 1950 en 1980, zonder twijfel een onmisbaar onderdeel van de samenleving. In elk hoekje van Istanbul werkten dolmuşjes, die mensen van huis naar werk en terug naar huis vervoerden in hun dagelijkse strijd om te overleven.
İstanbul, waar de dolmuşjes doorheen rijden, vertelt precies dit verhaal. Het onthult op een bijzondere manier de geschiedenis, de plaats in onze literatuur en filmwereld, en soms zelfs vanuit een sociologisch perspectief. Als je een zoete reis door de tijd in een dolmuş wilt maken, dan kom dan maar binnen…

