Uluabat Gölü

Het meer van Uluabat is een groot, ondiep zoetwatermeer, gelegen ongeveer 34 kilometer ten westen van Bursa, direct ten zuiden van de snelweg Bursa-Izmir. Het bevindt zich op het grondgebied van de districten Nilüfer, Karacabey en Mustafakemalpaşa. De oude naam was Apolyont, afgeleid van de antieke stad Apollonia aan de kust. Het meer is ongeveer 23-24 kilometer lang en 12 kilometer breed; het oppervlak varieert tussen 135 en 160 vierkante kilometer, afhankelijk van het waterpeil. Het meer is erg ondiep; de gemiddelde diepte is ongeveer 2,5 meter, met het grootste deel tussen 1 en 2 meter. Het diepste punt bereikt slechts 10 meter, nabij het eiland Halilbey. Het ligt slechts 7-9 meter boven zeeniveau. Het is ontstaan als een sedimentatiegebied in een vlakte die gevormd is door tektonische bewegingen. Eilandjes van Jura-kalksteen dienen als golfbrekers tijdens stormen, en het grootste eiland, Halilbey, heeft een oppervlakte van 190 hectare. De rivier Mustafakemalpaşa stroomt vanuit het zuidwesten in het meer en vormt een modderige delta bij de monding. Het overtollige water stroomt via de rivier Uluabat in het westen en de rivier Susurluk naar de Zee van Marmara. Door de modderige bodem wordt het water troebel bij wind. Daarom is het aan te raden om bij wind een wandeling langs de kust te maken in plaats van een boottocht. In 1998 werd het meer opgenomen in de Ramsar Conventie als een wetland van internationaal belang. Het is een van de 14 Ramsar-gebieden in Turkije en is geregistreerd onder nummer 944. Het Ramsar-gebied beslaat 19.900 hectare, met een grotere bufferzone eromheen. In hetzelfde jaar werd het ook opgenomen in het internationale netwerk van "Levende Meren". In 1989 werd het meer door BirdLife International uitgeroepen tot belangrijk vogelgebied. Uluabat is het belangrijkste broedgebied in Turkije voor de bedreigde kleine pelikaan, met 823 broedparen geteld in 1998. Het is ook een belangrijk voedings- en overwinteringsgebied voor de kroonoelaan. Andere vogels die hier broeden zijn de roodkeelsnavel, lepelaar, nachtegaal, kleine zilverreiger, moerassnipper, baardgors en witkopmeeuw. In de winter komen meer dan 400.000 waterbirds naar het meer, waaronder groppen dodaars, kroonoelaan en sterns. In de omgeving van het meer zijn ook otters, jakhalzen, vossen en bunzingen waargenomen. Het meer is een van de rijkste wetlands van Turkije wat betreft waterplanten en herbergt de grootste velden van witte waterlelies in het land. De waterlelies bedekken vooral de noordoostelijke kust en de monding van de rivier Mustafakemalpaşa; de witte bloemen die in de zomer op het wateroppervlak bloeien, zijn het meest kenmerkende beeld van het meer. De west- en zuidelijke kust zijn omgeven door uit De gemakkelijkste manier om het meer te zien is vanaf de oever van Gölyazı. Vanaf hier vertrekken boottochten die u naar de eilanden brengen, u in de buurt van de waterlelies brengen en u de mogelijkheid geven om pelikanen van dichtbij te observeren. Neem een verrekijker mee voor het observeren van vogels; de meest actieve momenten zijn vroeg in de ochtend en vlak voor zonsondergang. De wintermaanden zijn geschikt voor het observeren van watervogels, terwijl het voorjaar en het vroege najaar ideaal zijn om broedende vogels en waterlelies te zien. Het meer is een beschermd gebied; betreed geen rietlanden, nader geen vogelkolonies met de boot en laat geen afval achter aan de oever. Het meer is al jarenlang onder druk van huishoudelijk en industrieel afval, landbouwchemicaliën en de winning van water voor irrigatie. In 2018 werd een installatie geopend om het afvalwater van de kustdorpen te zuiveren. Voor het vervoer kunt u de afritten Bursa-İzmir gebruiken om naar Gölyazı of Eskikaraağaç te komen; raadpleeg de actuele dienstregeling voor het openbaar vervoer. Er zijn beperkte overnachtingsmogelijkheden aan de oever van het meer; de meeste bezoekers komen overdag vanuit Bursa. Uluabat is een wetland in het zuiden van de Marmara, waar vogels, vissers en waterlelies samenkomen, en biedt op één dag zowel natuur als geschiedenis.