Sultan Murat Yaylası

De Sultan Murat hoogvlakte, gelegen in het zuiden van het district Çaykara, in de provincie Trabzon, bevindt zich op ongeveer 2000 meter boven zeeniveau, boven de boomgrens. Volgens het Ministerie van Cultuur en Toerisme van Trabzon ligt de hoogvlakte 27 kilometer ten zuiden van Çaykara, langs de weg Trabzon-Çaykara-Ataköy, en op ongeveer 105 kilometer van de stad. Wikipedia geeft verschillende afstanden tot het districtscentrum, variërend van 17 tot 25 kilometer, wat te wijten is aan het verschillende startpunt van de metingen. Volgens Wikipedia ligt de hoogvlakte ook 54 kilometer ten noordwesten van het district Aydıntepe in de provincie Bayburt. De naam van de hoogvlakte is gebaseerd op een legende. Volgens zowel Wikipedia als de Küre Encyclopedie wordt verteld dat de Ottomaanse sultan IV. Murad, tijdens zijn terugkeer van een veldtocht in Iran in 1635, met zijn leger enkele dagen op deze hoogvlakte verbleef. De naam van dit gebied, gelegen in het centrum van verschillende hoogvlaktes, is afgeleid van deze gebeurtenis. De ministeriële pagina beschrijft deze veldtocht en de historische betekenis van de hoogvlakte in dezelfde context. Dit is een volksverhaal, en de bronnen presenteren het als een legende. De recentere geschiedenis van de hoogvlakte gaat terug tot de Eerste Wereldoorlog. Volgens de ministeriële pagina werd het district Çaykara in 1915 bezet door het Russische leger. Een lokaal geschiedenisboek, geciteerd door Wikipedia, beschrijft de gevechten op de hoogvlakte in detail onder de titel "Sultan Murat Oorlogen". Volgens de ministeriële pagina zijn in 1916 een officier en zeventig soldaten omgekomen tijdens gevechten tegen de Russen, waarna de heuvel de naam "Martelersheuvel" kreeg. Vandaag de dag zijn er nog steeds loopgraven en soldatenbegraafplaatsen uit die oorlog te zien op de hoogvlakte. Elk jaar, eind juni, wordt er een ceremonie gehouden om deze soldaten te herdenken. De exacte datum van de ceremonie varieert, dus controleer de actuele planning bij het districtscentrum van Çaykara. De hoogvlakte is ook een bewoonde plaats gedurende de zomer. Volgens de Küre Encyclopedie trekken de lokale bewoners aan het einde van de lente naar de hoogvlakte, brengen ze de zomer daar door, en de traditionele productie van kaas en boter, gebaseerd op veeteelt, wordt voortgezet. Volgens de ministeriële pagina zijn er op de hoogvlakte voorzieningen zoals elektriciteit, water, telefoon en toiletten, evenals basisvoorzieningen zoals een kruidenwinkel, bakkerij en pension. Daarnaast worden er elk jaar in augustus de "Yayla Ortası Festivalen" georganiseerd, waarbij er traditioneel horon-dansringen worden gevormd met begeleiding van een kemençe (een Turks snaarinstrument). Het landschap is de grootste aantrekkingskracht van de hoogvlakte. Omdat het zich boven de boomgrens bevindt, is het omliggende gebied kaal en bestaat het uit groene he De onverharde wegen die langs de ruggengraat lopen, strekken zich uit tot de naburige hoogvlaktes, maar er zijn weinig gemarkeerde paden, dus het is veiliger om te wandelen met iemand die de omgeving goed kent. De toegang is mogelijk via de weg van Of naar Çaykara-Bayburt, die begint bij de kust en langs de rivier Solaklı Çayı loopt. Volgens de website van de gemeente, dankt het district zijn naam aan de rivier Çaykara Suyu, die ontstaat waar de beken Solaklı en Yeşilalan samenkomen, en die uit de rotsen stroomt. Dezelfde website vermeldt dat het centrum van het district zich in een smalle vallei bevindt, omdat de bedding van de rivier Solaklı Çayı smal is. Na Çaykara splitst de weg zich naar de hoogvlaktes en klimt in het laatste deel steil omhoog. Er is geen betrouwbare informatie beschikbaar over regelmatige openbaar vervoer naar de hoogvlaktes; het is noodzakelijk om met een privéauto of met lokale voertuigen te reizen, vooral tijdens het seizoen van de hoogvlaktes. In de winter kan de weg door sneeuw gesloten zijn; als u buiten de zomerperiode reist, informeer dan vooraf naar de staat van de weg. Op de terugweg is het een goed idee om een bezoek te brengen aan het Çakıroğlu İsmail Ağa-landhuis aan de kust, wat de dagtocht van de kust naar de hoogvlaktes compleet maakt.