Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlık Müzesi

Het Sultan II. Bayezid Complex Gezondheidsmuseum is een museum in Edirne, gevestigd in de darüşşifa (ziekenhuis) en medrese (islamitische school) van het Sultan II. Bayezid Complex, beheerd door de Universiteit van Trakia. Het complex is een groot bouwwerk waarvan de bouw begon in de lente van 1484, toen Sultan II. Bayezid hier verbleef voor zijn veldtochten naar Kili en Akkerman. Volgens de TDV Islam Encyclopedie werd de bouw van de moskee voltooid in 1487-1488. Wikipedia in het Engels noemt Mimar Hayreddin als de architect van het complex. Het complex bestond uit een moskee, twee gastenverblijven, een keuken, een eetzaal, een opslagruimte, een medrese, een darüşşifa en een hammam (badhuis). Volgens de stichtingsdocumenten ontving 147 mensen in verschillende functies een salaris van het complex. Er is tegenwoordig geen spoor meer van het hammam. De ligging van het complex aan de rivier de Tundja leidde in de 4e eeuw tot ernstige schade door overstromingen; sporen op de binnenmuren van de moskee tonen aan dat het water tot op mensenhoogte steeg. Dankzij een dijk langs de rivier worden deze overstromingen tegenwoordig voorkomen. De darüşşifa, het ziekenhuis, was in gebruik van 1488 tot de Russisch-Turkse oorlog van 1877-1878, dus ongeveer vierhonderd jaar. Volgens Wikipedia werden in eerste instantie alle soorten patiënten behandeld, maar later alleen nog patiënten met psychische aandoeningen. De behandeling was gratis. Evliya Çelebi schrijft dat hier psychische patiënten werden behandeld met muziek en dat muzikanten drie dagen per week concerten gaven voor de patiënten. De website van het museum vermeldt ook de "makams" (muziektoons) die Evliya Çelebi noemde als gebruikt bij deze behandeling: neva, rast, dugah, segah en cargah. Er wordt ook vermeld dat het geluid van water en de geur van bloemen werden gebruikt bij de behandeling. De darüşşifa bestaat uit drie delen. In de eerste binnenplaats bevinden zich poliklinieken, een keuken en dienstgebouwen. In de tweede binnenplaats bevinden zich de kamers van de behandelende artsen. Het meest interessante deel is de "şifahane", de kamer waar de patiënten verbleven. Volgens de TDV is deze kamer ontworpen volgens een zeshoekig plan, met zes "eyvans" (overdekte galerijen) die uitkomen op een centrale zeshoekige binnenplaats. De binnenplaats is overdekt met een grote koepel met ramen, en in het midden bevindt zich een fontein. De website van het museum meldt dat de koepel het geluid gelijkmatig verspreidt en dat het geluid van de fontein de patiëntenkamers bereikt. De TDV beschouwt dit gebouw als een waardevol en uniek voorbeeld van Ottomaanse ziekenhuisarchitectuur. De werkzaamheden om de darüşşifa om te vormen tot een museum begonnen in 1993, en het museum werd op 23 april 1997 geopend voor het publiek. In 200 Het is de moeite waard om even onder de koepel van het hospitaal te blijven staan en te luisteren naar hoe het geluid door de ruimte weerkaatst. Vervolgens kunt u de grote, centraal gelegen moskee met één koepel van het complex van buitenaf bekijken en de dubbelkleurige stenen bogen van de binnenplaats bewonderen. Het museum bevindt zich in het noorden van het stadscentrum, aan de andere kant van de rivier de Tuna. U kunt er naartoe lopen vanaf het centrum of een korte rit maken met de auto. Vanaf de kustlijn zijn de koepels en minaretten van het complex, vooral tijdens de zonsondergang, een prachtig gezicht. Controleer de openingstijden en toegangsvoorwaarden op de officiële website van het museum.