Süleymaniye Hamamı

Het badhuis, onderdeel van het Süleymaniye-complex, werd gebouwd door de hofarchitect Sinan tussen 1550 en 1557. Omdat er vroeger ambachtslieden die metaalbewerking beoefenden in de omgeving gevestigd waren, stond het bekend als het "Dökmeciler Hamamı" (badhuis van de metaalbewerkers). Het is het enige badhuis zonder een afzonderlijk gedeelte voor vrouwen; volgens de Islamitische Encyclopedie van de Turkse Vereniging voor Islamitische Studies (TDV) was het waarschijnlijk bedoeld voor de medewerkers van het complex en de studenten van de theologische school. Het warme gedeelte bestaat uit vier zalen, gescheiden door marmeren zuilen, wat een innovatie is die Sinan in het klassieke badhuisontwerp heeft geïntroduceerd. Het gebouw werd in de jaren dertig omgebouwd tot een werkplaats, maar later is het weer gerestaureerd als badhuis en is het tegenwoordig in gebruik voor toeristen.