Seyifler Kalesi

Het fort van Seyifler is een klein Byzantijns fort, gelegen in het noorden van het district Ferizli, direct ten zuiden van Seyifler, op het punt waar de rivier Sakarya en de beek Çark Suyu elkaar naderen. De precieze bouwtijd is onbekend, maar bronnen suggereren dat het fort in de 12e of 13e eeuw is gebouwd. Het fort is ongeveer 80 meter bij 80 meter en kan daarom worden beschouwd als een klein grenskastel. Het bevindt zich op een schiereilandvormig gebied tussen twee waterlopen. Volgens overlevering werd dit strategische gebied in de oudheid "Mesonesion", wat "Midden Eiland" betekent, genoemd. Om de locatie van het fort te begrijpen, is het belangrijk om de beek Çark Suyu te kennen. Deze beek ontspringt ten oosten van het meer Sapanca, transporteert het overtollige water van het meer en mondt na ongeveer 45 kilometer uit in de rivier Sakarya, nabij Seyifler. Het Cultureel Portaal meldt dat het fort waarschijnlijk in de buurt van de brug over de beek Çark Suyu en de rivier Sakarya is gebouwd, om de veiligheid van de weg tussen de Zwarte Zee en Adapazarı te waarborgen. De toeristische brochure van de gemeente benadrukt dat het fort een belangrijke strategische positie had en een indrukwekkende architectuur vertoonde. Seyifler is een van de Byzantijnse wacht- en controleposten langs de rivier Sakarya. Het Cultureel Portaal noemt andere forten in dezelfde keten, waaronder Harmantepe, een fort nabij Poyrazlar (dat tegenwoordig volledig is verwoest), de forten op de heuvels Domuztepe en Tersiye, het fort van Adliye en het fort van Kurtköy in Sapanca. De forten Çobankale, die de doorgang in de Geyve-baai bewaakte, en de forten Pahalar en Mekece in Pamukova, maakten ook deel uit van deze keten. De bouwstijl van Seyifler is vergelijkbaar met die van Harmantepe; er is geen gebruik gemaakt van baksteen, en de beklede stenen muren zijn gevuld met onregelmatig gevormde stenen. Het gedeelte dat bewaard is gebleven, bestaat uit twee torens die ongeveer 10 meter uit elkaar staan langs de beek, en een gedeelte van de muur daartussen. De twee halve cirkelvormige uitbouws aan de west- en noordzijde van het fort zijn nog steeds aanwezig. Op het omliggende land, dat tegenwoordig als akker wordt gebruikt, zijn de overblijfselen van dikke muren en de fundamenten te zien, die grotendeels zijn ingestort. De rol van het fort in de Ottomaanse geschiedenis gaat terug tot de stichtingsperiode. Volgens bronnen, ook bekend als Kara Çepiş, werd Seyifler, samen met Harmantepe, beschouwd als belangrijk voor de verovering van de gebieden ten noorden van de rivier. Volgens overlevering werd de verovering van deze forten aan Orhan Bey voorgesteld door Akça Koca. Na de verovering werd het fort een basis voor Orhan Gazi en werd het gebruikt voor expedities naar de kust van de Zwarte Zee, naar het westen en naar het De ruïnes van Kale Seyif liggen aan de ingang en bevinden zich ongeveer 30 kilometer van het stadscentrum. Hoewel het Cultureel Portaal aangeeft dat de locatie bereikbaar is met het lokale openbaar vervoer, is een privéauto praktischer als u ook andere forten in de omgeving op dezelfde dag wilt bezoeken. Wees voorzichtig in de buurt van de muren en klim er niet op, vanwege losse stenen en dichte begroeiing. Het gebied achter de ruïnes wordt gebruikt als landbouwgrond, dus betreed geen bewerkte velden. Omdat de begroeiing in de zomer erg dicht is, kunt u de structuur van de muur beter zien in het voor- of najaar. Vergelijk het patroon van de beplating op de muur en de vulmaterialen ertussen, omdat de beschadigde delen duidelijk laten zien hoe de Byzantijnse muur in lagen is opgebouwd. Een bezoek aan Kale Seyif in combinatie met het fort Harmantepe in het zuiden, betekent dat u twee verschillende delen van dezelfde verdedigingslinie kunt zien. Van Kale Seyif zijn slechts twee torens en een stuk muur overgebleven, terwijl Harmantepe grotendeels intact is. De rivier Sakarya stroomt ongeveer 159,5 kilometer en Kale Seyif ligt in de buurt van het einde van deze route. Vanaf hier kunt u noordwaarts, in de richting van de stroom, rijden en zo naar Karasu, waar de rivier Sakarya in de zee uitmondt.