Sepetçiler Kasrı

Het Sepetçiler Kasrı, een Ottomaans paleis, bevindt zich aan de Sarayburnu, aan de monding van de Gouden Hoorn waar deze uitmondt in de Bosporus, bovenop de Byzantijnse zeemuren. Het is het enige van de kustpaviljoens in de buitenste tuin van het Topkapı Paleis dat bewaard is gebleven; zijn tijdgenoten, zoals het Yalı Köşkü en het İncili Köşkü, zijn verdwenen. Tegenwoordig wordt het gebruikt als het hoofdkantoor van Yeşilay en is het geen museum. Vanuit de kustweg, de Galata Brug en de veerboten tussen Eminönü en Karaköy is de gehele gevel zichtbaar. Geschiedenis Volgens het artikel in de TDV Islam Encyclopedie werd het paleis in 1643 gebouwd op bevel van Sultan Ibrahim, onder toezicht van de architect Kasım Ağa. De historicus Naima schrijft dat er eerder een kleine paviljoen op deze plek stond, dat vervolgens werd vervangen door dit grotere paleis. Er zijn twee verklaringen voor de naam. Volgens de eerste komt de naam voort uit de mandenmakers (sepetçi) die in de omgeving werkten; naar verluidt droegen deze ambachtslieden bij aan de bouw als blijk van dankbaarheid aan Sultan Ibrahim, die hun vak waardeerde. Volgens de tweede verklaring is de naam afgeleid van de aanduiding "sepetçi" of "sultani" die werd gebruikt voor hoge gebouwen in het paleis van Edirne. Een inscriptie boven de boog van de ingang vermeldt dat het gebouw in 1739 werd gerenoveerd tijdens het bewind van Sultan Mahmud I; volgens de website van Yeşilay werd het in de tweede helft van de 19e eeuw nog een keer gerestaureerd. In de kelders onder het paleis stonden koninklijke boten, en de sultans vertrokken vanuit hier om de zee op te gaan. De Franse reiziger Grelot schreef in de 17e eeuw dat hij hier vijf tot zes botenopslagplaatsen voor boten en kleine fregatten zag. In de troonzaal werden concerten gehouden, en de dynastie en het harem observeerden hier het vertrek en de terugkeer van de vloot. Architectuur Het paleis heeft een plattegrond met drie uitbouwingen, gelegen bovenop de zeemuur; in het midden bevindt zich een koepelgewelfde troonzaal, een salon en een aangrenzende rechthoekige ruimte. Volgens Wikipedia is het een stenen gebouw met dikke muren, hoge houten deuren en vier verdiepingen. Volgens de website van Yeşilay zijn de rode marmeren stenen afkomstig uit Darıca en Rusçuk, en de tegels uit İznik. Het artikel in de TDV beschrijft de gewelfde plafonds, de marmeren deuvels en de vergulde medaillons en bloemversieringen in de koepel. Dezelfde bron vermeldt dat het interieur ooit was ingericht met parelmoerramen, zijdegordijnen en kristallen lampen. Op de begane grond, boven de muur, bevinden zich bogen die uitkomen op de zee; op de bovenverdieping bevinden zich puntbogen en een breed uitkragend dak, die samen met de koepel het sil De beste plekken om het gebouw van buitenaf te bekijken zijn de promenade aan de Kennedy Avenue, de veerboten tussen Eminönü en Karaköy, en de kant van de Galata-brug die uitkijkt op de Sarayburnu. Vanaf zee is achter het paleis de Adalet Kules van het Topkapı Paleis te zien, evenals de beboste helling van de Sarayburnu. Aan de rechterkant is het treinstation Sirkeci zichtbaar. Tijdens een wandeling langs de promenade kunt u de bogen van de muur, de ramen op de bovenste verdieping en de koepel van dichtbij bekijken. De tramhalte Sirkeci en de tramhalte Gülhane van tramlijn T1, evenals het Marmaray-station Sirkeci, liggen op slechts een paar minuten lopen. U kunt ook het paleis bereiken door vanaf de pier van Eminönü langs de kust richting de Sarayburnu te lopen. Dit kan gecombineerd worden met een bezoek aan de uitgang van het Gülhane Park naar de Sarayburnu en de Tanpınar Literatuurmuseumbibliotheek in het Alay Köşkü, aangezien deze zich in de buurt bevinden.