Sakarya Müzesi

Het Sakarya Museum is een archeologisch en etnografisch museum gelegen in het centrum van Adapazarı, in de wijk Semerciler, tegenover het station aan de Milli Egemenlik Caddesi. Het museum verzamelt en toont archeologische objecten die in de regio zijn gevonden, evenals etnografische objecten die het dagelijks leven in de omgeving illustreren. Het museum, inclusief de tuin, beslaat een oppervlakte van ongeveer 1290 vierkante meter. Voor iemand die de stad voor het eerst bezoekt, is het een uitstekende plek om snel een beeld te krijgen van de lange geschiedenis van Sakarya. Het gebouw waarin het museum is gevestigd, is oorspronkelijk een woning die begin 20e eeuw werd gebouwd. Volgens de website van het ministerie werd het huis tussen 1910 en 1915 gebouwd door kolonel Baha Bey, destijds hoofd van de militaire dienst, als een drielaags gebouw met een begane grond. Later werd het huis gekocht door Hasan Cavit Bey. Het huis heeft een speciale plaats in het geheugen van de stad, omdat het de plek was waar Mustafa Kemal Pasha in juni 1922 verbleef tijdens zijn bezoek aan İzmit en Adapazarı, en waar hij zijn moeder, Zübeyde Hanım, ontmoette die vanuit Istanbul was gekomen. De datum van de ontmoeting wordt in verschillende bronnen anders vermeld; het ministerie geeft 14 juni, terwijl de toeristische brochure van de gemeente 17 juni vermeldt. Het gebouw raakte zwaar beschadigd tijdens de aardbeving van 1967. Volgens de website van het ministerie werd het in 1983 geregistreerd als een voorbeeld van burgerlijke architectuur en werd het onteigend. Tijdens de restauratie werd de buitenkant in zijn oorspronkelijke staat behouden, terwijl het interieur volledig opnieuw werd opgebouwd met beton. Vandaag de dag ziet u vanaf de straat een tweelaags herenhuis met een roze gevel, boogvensters en een buitentrap met ijzeren hekken. Het museum kantoor begon in 1989 met de werkzaamheden en verhuisde later dat jaar naar het huidige gebouw. Nadat de collectie van objecten uit de regio was verzameld en de tentoonstellingen waren ingericht, opende het museum op 21 juni 1993 zijn deuren voor bezoekers. Na de aardbeving van 17 augustus 1999, waarbij vitrines en objecten beschadigd raakten, bleef het museum een tijdlang gesloten. Na restauratiewerkzaamheden werd het op 28 juni 2003 heropend. Het is een goed idee om uw bezoek te beginnen in de tuin, omdat deze op zichzelf al een soort openluchtmuseum is. Hier vindt u architectonische fragmenten, grafstenen, altaren en stenen met inscripties uit de Romeinse en Byzantijnse periodes die in de regio zijn gevonden. Ook in de tuin bevinden zich bottenkisten, een groot keramieken opslagvat en kolomvoeten. U kunt de beste tijd kiezen om de inscripties en decoraties op de stenen van dichtbij te bekijken, afhankelijk van de stand van de zon. De tentoonstellingszaal bevindt zich op de eerste verdieping en heeft volgens informatie van het ministerie een oppervlakte van ongeveer 85 In deze sectie vindt u naast vuurwapens, snijgereedschap, koperen voorwerpen en zegels, ook enkele persoonlijke bezittingen van Mustafa Kemal Atatürk. Op de tweede verdieping bevindt zich een conferentiezaal met plaats voor vijftig personen. Vanwege de kleine omvang van het museum is het mogelijk om het in minder dan een uur te bezoeken. De beste manier om het te bekijken is door de vitrines chronologisch te volgen, beginnend met de stenen werktuigen en eindigend bij de glas- en metaalobjecten, waarna u kunt doorgaan naar de etnografische sectie. Op de website van het ministerie staat dat het museum gratis is en gesloten op maandagen. Omdat de openingstijden kunnen variëren, is het raadzaam om de actuele informatie te controleren op de officiële website van het museum voordat u gaat. Het museum is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer of te voet vanuit het stadscentrum. Het Museum voor de Cultuur van de Aardbeving bevindt zich in dezelfde wijk, op slechts een paar honderd meter afstand, en het is comfortabel om beide musea op een halve dag te bezoeken. Voor wie de betekenis van de stad tijdens de Byzantijnse periode wil ervaren, kan vanaf hier naar de Justinianusbrug in het zuidwesten lopen en de geschiedenis van de stenen in de tuin compleet maken met de indrukwekkende bogen van de brug.