Ramazanoğlu Konağı

Het Ramazanoğlu-huis, gelegen in het historische centrum van Adana, ten zuidoosten van de Ulu-moskee, is een gebouw dat dateert uit het paleis van het Ramazanoğlu-vorstendom. De Ramazanoğlu waren een Turkmeens vorstendom dat van het einde van de 14e eeuw tot de 17e eeuw over de regio Çukurova heerste. Het huis wordt tegenwoordig beschouwd als een van de oudste bewaarde voorbeelden van zijn soort in Turkije. Sinds 2009 wordt het door de Universiteit Çukurova gebruikt als een openbaar cultureel centrum. Er zijn verschillende bronnen die verschillende meningen geven over de geschiedenis van het gebouw. Volgens de inscriptie boven de zuidelijke ingang werd het gebouw in de maand Şaban van het jaar 900 van de Islamitische kalender, oftewel in de lente van 1495, voltooid door Ramazanoğlu Halil Bey. De provincie Adana, afdeling Cultuur en Toerisme, en de Islamitische Encyclopedie (TDV) bevestigen deze datum als de bouwtijd. De historicus Gözde Ramazanoğlu van de Universiteit Çukurova stelt echter dat het gebouw tussen 1360 en 1400 is gebouwd en dat de inscriptie van 1495 een verwijzing is naar een renovatie. Wikipedia meldt dat het gedeelte dat in 1495 werd voltooid, werd aangebouwd aan een eerder bestaand gebouw. Het paleis bestond uit twee hoofdgedeeltes: het "haremlik," waar de familie woonde, en het "selamlık," waar de staatszaken werden behandeld. De Islamitische Encyclopedie (TDV) beschouwt het bestaande, drielaagse gebouw als het "haremlik" van het paleis, en stelt dat het gebouw van 1497, dat zich aan de noordzijde bevindt en bekend staat als de "Tuz Hanı," waarschijnlijk het "selamlık" was. In publicaties van de Universiteit Çukurova wordt het bestaande gedeelte beschreven als het "selamlık," oftewel het bestuurscentrum, van het paleis. Deze twee interpretaties suggereren dat het paleis bestond uit een complex van onderling verbonden gebouwen. Het huis heeft een rechthoekige plattegrond en is ongeveer 16 meter lang en 10,5 meter breed. De begane grond is gebouwd van natuursteen, terwijl de bovenverdiepingen van baksteen zijn. Van buitenaf heeft het een eenvoudige, zelfs bescheiden uitstraling. Het gebouw bestaat uit een begane grond, een tussenvloer en een bovenverdieping; aan de oostkant van de begane grond bevindt zich een binnenplaats. Op de tussenvloer bevinden zich een keuken en twee kamers, terwijl de bovenverdieping een grote kamer en een kleine wasruimte heeft. Het feit dat er een wasruimte op de bovenverdieping is, wordt beschouwd als een zeldzaam detail in oude gebouwen. Architectonisch wordt het huis vergeleken met de Mameluk-huizen in Egypte. De gevel, waarin natuursteen en baksteen afwisselend worden gebruikt, herinnert aan de invloed van de Mamelukken vanuit het zuiden, die samensmelten met de Anat Het Konak-gebouw werd in 1983 grondig gerenoveerd en na schade door de aardbeving in Adana-Ceyhan in 1998, werd het gerestaureerd door de Algemene Directie voor Stichtingen. Tegenwoordig heeft het de status van een stichting en is het ondergebracht bij de Regionale Directie van Stichtingen in Adana. Het fungeert als een cultureel centrum en is de locatie voor conferenties, bijeenkomsten en concerten. Als u uw bezoek combineert met een conferentie of een concert, kunt u het gebouw in gebruik zien. Het Konak is bereikbaar met het openbaar vervoer vanuit het stadscentrum. Het ligt in de buurt van de Ulu Cami-moskee en is op slechts enkele minuten lopen vanaf de Grote Klok. Begin uw bezoek met een blik op de gevel, waar u de overgangen in de metselwerkstructuur tussen de verdiepingen kunt zien. Ga vervolgens naar binnen en verken de kamers per verdieping. De nabijgelegen Ulu Cami-moskee en de historische gebouwen in de omgeving vormen samen het stadsbeeld van de periode van de Ramazanoğulları. Omdat de openingstijden en bezoekdagen kunnen variëren afhankelijk van de evenementenkalender, is het raadzaam om vooraf de actuele informatie te controleren.