Oltu Kalesi

Het kasteel van Oltu, gelegen in het noordoosten van de provincie Erzurum, bevindt zich midden in het district Oltu, op een steile maar niet al te hoge rotsachtige heuvel. Volgens de Turkse Wikipedia werd het kasteel gebouwd op een strategische locatie, waar de wateren van de rivieren Narman en Sivri samenkomen om de rivier Oltu te vormen, en diende het als een belangrijk doorgangspunt. Een lokale toeristische gids vermeldt dat het kasteel zich bevindt in het gebied dat wordt begrensd door de rivier Oltu. De Culturele Portaal geeft aan dat het district zich op 118 kilometer van het stadscentrum ligt. De ronde torens op de rots zijn zichtbaar vanuit veel delen van het district. De precieze bouwjaren van het kasteel zijn onzeker, en bronnen geven verschillende data. Volgens de Culturele Portaal werd het kasteel in de 4e eeuw voor Christus gebouwd door de Urartianen. De lokale gids stelt dat de architectonische kenmerken teruggaan tot de Urartianen en dat het kasteel in die periode waarschijnlijk voor militaire doeleinden werd gebruikt. De Turkse Wikipedia meldt dat er twee versies zijn over de bouwjaren, en dat een onderzoeker die het kasteel in de 19e eeuw bestudeerde, de structuur toeschreef aan de Georgische architectuur. Daarom is het het meest correct om te zeggen dat het kasteel een zeer oude oorsprong heeft en in de loop van de eeuwen meerdere keren is herbouwd. Het kasteel is in de loop der jaren onder verschillende heersers geweest. Volgens de Culturele Portaal is het kasteel in de Byzantijnse, Seltsjoekse, Akkoyunlu, Karakoyunlu en Ottomaanse periodes gerestaureerd. Volgens de Turkse Wikipedia was het kasteel voor de Ottomaanse verovering in de 16e eeuw een belangrijk centrum van de heersers van Samtshe-Saatabago. In de Ottomaanse periode was Oltu het administratieve centrum van het district Oltu, dat onder de provincie Çıldır viel. In dezelfde periode werd het kasteel ook tijdelijk gebruikt als een herberg. De Wikipedia meldt ook dat Oltu na de oorlog van 1877-1878 een tijd onder Russisch bestuur kwam. Het kasteel werd voor het laatst gerestaureerd en versterkt in de jaren 1998-1999. Het kasteel bestond uit twee delen: een binnenkasteel en een buitenkasteel. Volgens de Culturele Portaal zijn de buitenmuren die de wijken van Oltu omringden, niet bewaard gebleven. De structuur die vandaag te zien is, is het binnenkasteel, dat op de natuurlijke rotsen is gebouwd en zich uitstrekt over een oppervlakte van ongeveer 3000 vierkante meter. De lokale gids merkt op dat het binnenkasteel een architectuur vertoont die is aangepast aan de vorm van de onderliggende rots. De hoge en dikke muur zijn versterkt met torens, en het materiaal is gladde, gezaagde stenen. Het binnenkasteel wordt in de volksmond "Ehmedek" genoemd. Volgens de Culturele Portaal bevinden zich in het binnenk Vanuit een hoger gelegen punt is duidelijk te zien hoe de rivier Oltu de stad in tweeën deelt en waarom de toegangspoort van het fort zo belangrijk was. De beste foto's worden genomen vanaf het centrum van de stad, met een perspectief dat zowel de rotsen als de muren van het fort in beeld brengt. In de namiddag valt het licht op de zuidelijke kant, waardoor de textuur van de stenen beter zichtbaar wordt. Controleer de actuele informatie over de bezoekvoorwaarden en de toegangsprocedures bij het lokale culturele en toeristische kantoor. De naam Oltu wordt in Turkije vaak geassocieerd met de Oltu-steen. Een lokale toeristengids vermeldt dat deze steen ook bekend staat als "Erzurum-steen" en "zwarte barnsteen", en dat het een ambacht is die van vader op zoon wordt doorgegeven. Na een bezoek aan het fort is het mogelijk om ateliers te vinden waar deze ambacht wordt beoefend in de lokale markt. Volgens het Culturele Portaal is het mogelijk om met bussen die vertrekken vanaf het busstation in de wijk Şükrüpaşa in Erzurum naar Oltu te reizen. Reizigers die met de auto komen, kunnen op dezelfde dag zowel de Narman-rotsformaties in het zuiden bezoeken en het fort.