Myra Antik Kenti

Myra, gelegen aan de voet van een rotsachtige helling aan de rand van Demre, biedt een van de meest indrukwekkende landschappen van Lycië. Hier staan zij aan zij: graven uitgehouwen in de rotsen met gevels die doen denken aan huizen en tempels, en een van de grootste theaters van Lycië. De wortels van de stad reiken terug tot de 5e eeuw voor Christus, zoals blijkt uit de rotsgraven en inscripties. Er zijn twee verklaringen voor de naam. De website van het ministerie wijst op de rivier Myros, waar de stad is gesticht, en die tegenwoordig bekend staat als de Demre-rivier. De Turkse encyclopedie over toerisme verwijst naar het Lycische woord "muri" en de beroemde mirre-olie die uit de mirreboom wordt gewonnen. Volgens Strabo was Myra een van de zes grote steden in de Lycische confederatie met drie stemmen, en de enige stad in Centraal-Lycië met dit voorrecht. De stad groeide tijdens de Romeinse periode; volgens de website van het ministerie beleefde ze haar hoogtijdagen tussen 408 en 450, toen het de hoofdstad van Lycië was. In de 4e eeuw werd de stad bekend dankzij Sint-Nicolaas, die er bisschop was. Vanaf de 7e eeuw verzwakte de stad door aardbevingen, overstromingen en Arabische invallen; na de verovering in 809 verloor ze haar belang. De sedimenten die door de Demre-rivier worden meegevoerd, bedekten geleidelijk het lagere deel van de stad en duwden de kust verder weg; tegenwoordig ligt de stad ongeveer vijf kilometer landinwaarts. De oude haven, Andriake, ligt ongeveer vijf kilometer ten zuidwesten van de stad. Het theater is het belangrijkste bezienswaardigheid. Het gebouw, dat dateert uit de Romeinse periode, kan volgens de Turkse encyclopedie over toerisme ongeveer elfduizend mensen herbergen en is in goede staat bewaard gebleven. Het theater met zijn halve cirkelvorm werd beschadigd door een aardbeving in 141 en vervolgens herbouwd. Het zitgedeelte wordt door een loopbrug, de diazoma, in twee delen verdeeld. Op de armleuningen van de twee zitplaatsen voor de ereplaatsen voor het diazoma zijn diverse zeedieren afgebeeld. Volgens het onderzoek van archeoloog Banu Özdilek zijn deze zeedepicties uniek voor Myra onder de Lycische theaters. De inscripties "Plaats van Gaius" en "Plaats van Praksion" die in de muur van het diazoma zijn gegraveerd, geven aan aan wie de zitplaatsen in de eerste rijen waren toegewezen. In de galerij met trappen aan de westkant bevindt zich een eerste gewelfde kamer die het verleden van het theater vertelt. De stenen in deze kamer zijn afkomstig van de oudere, hellenistische zitrijen van het theater en bevatten inscripties uit de late hellenistische en vroege Romeinse periode. De gewelfde ruimte in het midden van het zitgedeelte is later, in de Oost-Romeinse periode, toegevoegd en bevat een fragment van een oude ereplaats met leeuwenpoten in de muur. Ongeveer de helft van het podiumgebouw is De meeste van deze graven zijn van het type huisgraven, waarbij de details van de houten huizen van de Lyciërs zijn overgebracht naar de stenen constructies. Sommige van deze graven hebben gebeeldhouwde of met inscripties versierde façades, waaronder voorbeelden met tempelfaçades. De necropolis van Irmak bevindt zich in de vallei van de Demre Çayı en omvat 41 graven. Het bekendste graf, de "Leeuwengraf" of "Gekleurde Graf", ligt ongeveer anderhalve kilometer boven het theater. Op dit graf zijn elf figuren in levensgroot afgebeeld. De reiziger Charles Fellows zag in 1840 nog sporen van rode, gele en blauwe verf op de graven. De waterbehoefte van de stad werd gedekt door een kanaalsysteem dat in de rotsen was uitgehouwen aan de kust van Demre. Op de Akropolis bevinden zich muren, reservoirs en verdedigingstorens uit de Hellenistische en Romeinse periode, terwijl er lager gelegen overblijfselen zijn van een badhuis en een fontein. Het eerste onderzoek naar dit gebied dateert van 1803, van Mayer. Systematische opgravingen in Myra en Andriake begonnen in 2009 onder leiding van professor Nevzat Çevik. In 2009 werd Myra opgenomen in de voorlopige lijst van UNESCO Werelderfgoedlocaties, onder de categorie "Oude steden van de Lycische beschaving". De archeologische site is ondergebracht bij het Ministerie van Cultuur en Toerisme en is volgens de officiële museumwebsite dagelijks geopend. Controleer de actuele openingstijden en prijzen op de officiële website. Voor burgers van de Republiek Turkije is de Museumkaart geldig en er is een audiotour beschikbaar. U kunt met de bus van Antalya naar Demre reizen, en vanaf het districtscentrum kunt u met de auto verder naar de archeologische site. In de hete zomermaanden kunnen de stenen treden van het theater erg heet worden; kom vroeg in de ochtend, draag een hoed en neem water mee. Probeer niet op de rotsen te klimmen; het bekijken van de graven vanaf het pad eronder is zowel veiliger als de beste manier om de gevel als geheel te zien. U kunt uw bezoek afsluiten met een bezoek aan de haven van Myra, Andriake, en het daar gelegen Lycische Beschaving Museum.