Makedon Kulesi

De Macedonische Toren, ook bekend als de Macedonische Toren of de Oude Klokkentoren, is de enige toren die bewaard is gebleven van de oude muren die de stad Hadrianopolis omringden, gelegen in de wijk Kaleiçi van Edirne. Volgens het Cultureel Portaal was het een van de torens op de vier hoeken van de muren van Hadrianopolis, gesticht door de Romeinse keizer Hadrianus. Volgens Turkish Archaeological News wordt de naam van de toren meestal verklaard doordat deze richting Macedonië gericht is. Tegenwoordig is de toren een museum, het Edirne Macedonische Toren Museum, na een restauratie. De geschiedenis van de toren is omstreden, en bronnen geven verschillende meningen. Het Cultureel Portaal, Wikipedia en Demirören Haber Ajansı dateren de constructie van de toren in de tijd van Hadrianus, dus in de 2e eeuw. Turkish Archaeological News daarentegen stelt dat de eerste muur uit de Romeinse tijd dateert, terwijl de tweede muur en de verdedigingstoren in de 10e eeuw, tijdens de Byzantijnse periode, gebouwd werden om zich te verdedigen tegen Bulgaarse aanvallen. Het gestreepte lichaam van de toren, opgebouwd met lagen van steen en baksteen, weerspiegelt deze lange en gelaagde geschiedenis. Het is raadzaam om de toren te beschouwen als onderdeel van het overblijfsel van het Romeinse muursysteem. Volgens Turkish Archaeological News stonden de muren van Edirne tot halverwege de 19e eeuw nog steeds, en werden ze tussen 1866 en 1870 gesloopt. De stenen die van de muren werden verwijderd, werden gebruikt bij de bouw van ziekenhuizen, scholen, overheidsgebouwen en kazernes. Alleen deze toren van de vier hoektorens is bewaard gebleven en werd omgevormd tot een klokkentoren. De gouverneur van Edirne, Hacı İzzet Paşa, liet houten verdiepingen toevoegen aan de toren en er werden klokken geplaatst. Het Cultureel Portaal dateert dit op 1866-1867, terwijl Turkish Archaeological News het dateert op 1884. Volgens het Cultureel Portaal stond de klok hier lange tijd bekend als de "Volksklok". Het houten gedeelte werd in 1894 gesloopt en vervangen door een nieuwe klokkentoren van steen en baksteen. De toren werd ook een tijdlang gebruikt als brandwachtpost. In de aardbeving van 1953 raakte het gebouw zwaar beschadigd, en het bovenste gedeelte, waar de klok stond, werd vernietigd. Na die tijd kon de toren alleen van buitenaf worden bekeken. Het feit dat er in het park met klokkentorens in Safranbolu een maquette van de klokkentoren van Edirne te vinden is, laat zien dat het oude uiterlijk van het gebouw nog steeds in het geheugen is. Tijdens opgravingen in de omgeving van de toren, die begonnen in de jaren 1990 en doorliepen tot 2003, werden belangrijke overblijfselen uit de Romeinse en Byzantijnse periodes gevonden. Volgens Wikipedia omvatten deze ovens uit de 2e eeuw die werden gebruikt Onder de tentoongestelde objecten bevindt zich een brandslang die herinnert aan de periode waarin de toren als uitkijkpost werd gebruikt. De tuin rondom de toren is ingericht als een archeopark, waar een keramische oven uit de Byzantijnse periode, een Ottomaanse ijskelder uit 1908 en de fundamenten van late Ottomaanse woningen te zien zijn. Bezoekers kunnen met de lift naar de bovenste verdieping van de toren gaan en de verschillende verdiepingen afdalen, waarbij ze de geschiedenis van de stad per periode kunnen volgen. Het uitkijkterras biedt de mogelijkheid om vanaf boven het dak van Kaleiçi en de omliggende historische gebouwen te bekijken. Volgens Turkish Archaeological News bevindt de toren zich in de Mumcular Sokak, in de buurt van de Üç Şerefeli Cami en het Sokollu Mehmed Paşa Hamamı, en is het slechts 500 meter verwijderd van Selimiye. Het is gemakkelijk te bereiken via de smalle straatjes van Kaleiçi. Tijdens een wandeling langs de Romeinse muurresten naast het archeopark, let op de grootte van de stenen blokken. Controleer de openingstijden en toegangsvoorwaarden via officiële bronnen.