Lozan Anıtı ve Müzesi (Karaağaç)

Het Lozan Monument en Museum is een complex van een monument, een plein en een museum, gelegen in de wijk Karaağaç, in het zuidwesten van Edirne, aan de andere kant van de rivier de Meriç, en onderdeel van de campus van de Trakya Universiteit. Het mooiste van een bezoek is dat u hier de drie verschillende elementen tegelijkertijd kunt zien: het moderne monument, gebouwd in 1998, het historische stationsgebouw ontworpen door architect Kemaleddin, en het museum dat het Verdrag van Lozan uitlegt. Het verhaal van het monument begint met de geschiedenis van Karaağaç. Op 24 juli 1923 werd in de Zwitserse stad Lozan een verdrag getekend, waardoor de grens tussen Turkije en Griekenland opnieuw werd vastgesteld. Karaağaç, gelegen aan de zuidelijke oever van de Meriç, werd bij Turkije gevoegd. Bronnen vermelden dat de overdracht van het gebied in september 1923 plaatsvond, en een van de zalen in het museum is specifiek aan deze overdracht gewijd. Het idee voor het monument ontstond in december 1996, toen het bestuur van de Trakya Universiteit een besluit nam. De motivatie voor dit besluit was het feit dat Karaağaç door het Verdrag van Lozan bij het Turkse grondgebied was gevoegd. De eerste steen voor het monument en het plein werd gelegd op 29 maart 1998. Binnen 110 dagen werd het voltooid en op 19 juli 1998 werd het geopend. Het monument bestaat uit drie betonnen pilaren die in een hoek van 45 graden omhoog stijgen. De hoogste pilaar, met een hoogte van 36,45 meter, symboliseert Anatolië, de tweede pilaar, met een hoogte van 31,95 meter, symboliseert Thracie, en de derde pilaar, met een hoogte van 17,45 meter, bevindt zich tussen de andere twee en symboliseert Karaağaç. Een betonnen ring, gelegen 7,20 meter boven de grond, verbindt de pilaren en symboliseert eenheid en saamhorigheid. Voor de ring staat een 4,20 meter hoog beeld van een jonge vrouw. In haar ene hand houdt ze een duif, die vrede symboliseert, en in haar andere hand een document dat het verdrag voorstelt. Het halve cirkelvormige bassin voor het monument symboliseert de zeeën die de drie zijden van Turkije omringen. Rondom het plein zijn bomen geplant, één voor elk jaar van de Republiek. Volgens bronnen was het aantal bomen in de herfst van 1998 al 75. Bij de ingang van het park bevindt zich een buste van İsmet İnönü, die het Turkse delegatie leidde tijdens de Conferentie van Lozan. Het lange, sierlijke gebouw direct naast het monument is het oude treinstation van Edirne, tegenwoordig bekend als het treinstation van Karaağaç. Het gebouw, ontworpen in neoklassieke stijl door architect Kemaleddin, geïnspireerd door het station van Sirkeci, is ongeveer 80 meter lang en was grotendeels voltooid in 1914. Vanwege de oorlog en de grenswijzigingen kon het station pas in De collectie begon in de beginjaren met boeken, documenten en foto's over het Verdrag van Lausanne, en in 2000 kreeg het museum officieel erkende status door een besluit van het Ministerie van Cultuur. De tentoonstelling, die verschillende keren van locatie is veranderd, is uitgebreid en met een nieuwe indeling op 19 april 2016 heropend. De begane grond is gewijd aan de periode van de Nationale Beweging in Thracie, en in de gang staan chronologische overzichten van die tijd naast kaarten van het verdrag. In de kamers op deze verdieping worden de organisatie, de congressen in Thracie en de kranten uit die tijd in Edirne gepresenteerd, met behulp van documenten en foto's. De eerste verdieping is gewijd aan de bevrijding van Thracie en het Verdrag van Lausanne. Hier kunt u documenten zien die betrekking hebben op de bevrijding van Edirne in november 1922. In de "Lozan-zaal" worden foto's van de delegatie, bevoegdheidsdocumenten, afbeeldingen van de conferentiezalen en kaarten van de grens van Thracie in het verdrag tentoongesteld. In de laatste zaal bevinden zich cartoons over de conferentie, documenten over het Karaağaç-protocol en documenten over het gebruik van het station. Het is een goed idee om een paar uur de tijd te nemen om de tentoonstelling rustig te bekijken, rond te wandelen op het plein en naar de gevel van het station te kijken. De Edirne Provinciale Dienst voor Cultuur en Toerisme meldt dat het museum op maandag gesloten is; controleer de openingstijden en -dagen op de website van de dienst voordat u gaat. Om alle kolommen in één foto te kunnen vastleggen, kunt u zich terugtrekken naar de ingang van het plein, aan het begin van de rij met lantaarnpalen. Het contrast tussen de eenvoudige, geometrische vormgeving van het monument en de boogvormige gevel van het station laat u zien hoe verschillende architectonische stijlen uit verschillende eeuwen naast elkaar kunnen bestaan. Karaağaç ligt ongeveer vier kilometer ten zuidwesten van het centrum van de stad, en de Culturele Portaal meldt dat het met het lokale openbaar vervoer bereikbaar is. Mensen die te voet vanuit het centrum komen, bereiken de wijk via historische bruggen over de rivieren Tunca en Meriç, en deze wandeling biedt op zichzelf al een kennismaking met het rivierlandschap van Edirne. De brochure van het Ministerie van Cultuur en Toerisme noemt Karaağaç Mahallesi, het Karaağaç-treinstation en het Lozan-monument als belangrijke bezienswaardigheden in de stad. Daarom is het een goed idee om uw bezoek af te sluiten met een korte wandeling door de straten van de wijk.