Laskaris Sarayı (Nymphaion)

Het Laskaris Paleis is een overblijfsel van een Byzantijns paleis, gelegen in het centrum van het district Kemalpaşa, aan de rand van de hoofdweg die van İzmir komt. Het werd lange tijd bekend als de "Kız Kulesi" (Maagdentoren). De oude en middeleeuwse naam van Kemalpaşa was Nymphaion; de stad werd later Nif genoemd en kreeg na de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog haar huidige naam. Volgens een artikel van kunsthistoricus Semavi Eyice, gepubliceerd in 1961 in het tijdschrift Belleten, lag Nymphaion ongeveer 30 kilometer ten oosten van İzmir en bevond zich op de oude weg die İzmir met Sardes verbond. Deze locatie verklaart waarom het paleis hier werd gebouwd. Het verhaal van het paleis begint in 1204. In dat jaar veroverde het leger van de Vierde Kruistocht Constantinopel, en werden er verschillende kleine staten opgericht op Byzantijns grondgebied. De machtigste van deze staten werd geregeerd door de dynastie Laskaris en had als hoofdstad Nikaia (het huidige İznik); deze bestond van 1204 tot 1261. De keizers woonden tijdens deze periode niet in één enkel paleis, maar reisden tussen verschillende steden, afhankelijk van het seizoen. Nymphaion was een van de meest geliefde winterverblijven. Het is niet precies bekend wie het paleis heeft laten bouwen. Volgens Eyice wordt het meestal toegeschreven aan de eerste heerser van de Nikaiaanse staat, Theodoros Laskaris I. Een artikel gepubliceerd aan de Universiteit van Midden-Europa vermeldt dat de meeste onderzoekers de bouw toeschrijven aan Ioannes Vatatzes III (1222-1254). Nymphaion was de locatie van belangrijke gebeurtenissen. In 1214 werd hier een overeenkomst getekend tussen Nikaia en het Latijnse keizerrijk in Constantinopel. Ioannes Vatatzes III stierf op 3 november 1254 in een tent in de tuin van dit paleis. Theodoros Laskaris II en Mikhael Palaiologos VIII proclameerden hier hun keizerrijken. Op 13 maart 1261 werd de Nymphaion-overeenkomst getekend tussen Mikhael VIII en Genua, en deze overeenkomst bood de Byzantijnen de maritieme steun die nodig was om datzelfde jaar Constantinopel terug te veroveren. De stad kwam in 1315 in Turkse handen. Volgens de website Byzantine World was Ioannes III een heerser die bekend stond om zijn zuinigheid, en het eenvoudige, functionele ontwerp van het paleis weerspiegelt dit bestuurlijke principe. Het gebouw is een rechthoekige structuur van 25,75 meter lang en 11,50 meter breed, georiënteerd van noord naar zuid. Volgens Eyice bevonden zich oorspronkelijk nog drie verdiepingen boven de kelder. De kelder is gebouwd met grote, licht afgeronde blokken steen, zonder gebruik van mortel. De steenen zijn gemiddeld 1,13 tot 1,30 meter lang, en Eyice vermoedt dat ze afkomstig zijn van oudere constructies. De muurdikte in deze verdieping bedraagt tot 2 meter, waardoor De grote ruïne in het midden van de gevel die op de heuvel uitkijkt, wordt beschouwd als de locatie van een loggia of uitbouw. Onderzoekers vergelijken dit plan met het Tekfur Paleis in Istanbul, omdat beide gebouwen meer verdiepingen hebben, een massieve kelder en kleurrijke gevels. De ruïne is al lang bekend. In de eerste helft van de 19e eeuw beschreef Charles Texier het gebouw kort en publiceerde een gravure ervan. In de jaren 1880 onderzocht Edwin Freshfield het gebouw en beschreef het als het paleis van de Nicene keizers. Eyice bestudeerde de locatie in 1958 en publiceerde een gedetailleerd plan en beschrijving. Volgens de Turkse Wikipedia begonnen in december 2011 restauratiewerkzaamheden aan het gebouw. Tegenwoordig bedekt een stalen dak de ruïne om deze te beschermen tegen de regen. Bij een bezoek aan het paleis, ga eerst naar de oostelijke gevel om een volledig beeld van het gebouw te krijgen. Het verschil tussen de grote stenen in de kelder en de bakstenen stroken op de bovenste verdiepingen is hier het beste te zien. Loop vervolgens rond het gebouw en bekijk de ventilatieopeningen, de vensterniches en de resten van de helling. Omdat de oostelijke gevel de ochtendzon ontvangt, is het verschil in kleur tussen de stenen en de bakstenen 's ochtends duidelijker. Vanwege de beschermingswerkzaamheden kan de omgeving van het gebouw omheind zijn en kan de binnenkant niet worden bezocht. U kunt de actuele situatie bij de gemeente Kemalpaşa opvragen. Kemalpaşa is per auto vanuit Izmir in ongeveer een half uur te bereiken. Op de heuvel ten zuiden van het dorp bevinden zich ook overblijfselen van een Byzantijnse vesting. Samen met de nabijgelegen Nifberg en de Karabel-reliëf, biedt dit een kans om de duizenden jaren oude geschiedenis van Kemalpaşa in één dag te ervaren.