Larisa (Buruncuk) Antik Kenti

Larisa is een oude stad die zich uitstrekt over twee heuvels in de buurt van het dorp Buruncuk, in de regio Menemen. Het ligt ongeveer 30 kilometer ten noorden van İzmir en bevindt zich op een strategische locatie met uitzicht op de Gediz-vlakte. De stad is ontstaan door sedimentafzettingen van de rivier Gediz, die in de oudheid bekend stond als Hermos. Larisa behoorde tot de twaalf steden van de regio Aiolis en wordt aangeduid als Larisa Phrikonis of Larisa aan de oevers van de Hermos om verwarring te voorkomen met plaatsen met dezelfde naam in Griekenland en langs de Küçük Menderes. De naam "Larisa" zou afkomstig zijn van oude plaatsnamen in Anatolische talen, wat "fort, ommuurde plaats" betekent, en eindigt op de suffix "-assa". Bronnen wijzen erop dat de nederzetting een lange geschiedenis heeft. Volgens een promotieonderzoek dat in 2021 aan de Technische Universiteit van Istanbul werd voltooid, dateren de oudste bewoningssporen uit het Neolithicum, terwijl de vroegste architectonische overblijfselen uit de vroege Bronstijd stammen. De geograaf Strabo meldt dat de eerste bewoners van de stad de Pelasgen waren, waarna de Aiolische immigranten zich hier vestigden. Strabo was van mening dat de Larisa die in de Ilias van Homerus wordt genoemd, deze stad was. Volgens Xenophon vestigde de Perzische koning Cyrus de Grote een kolonie van Egyptische soldaten in de stad, waardoor de stad een tijdlang bekend stond als "Egyptische Larisa". Ook Xenophon schrijft dat de Spartaanse commandant Thibron de stad belegerde, maar niet kon veroveren. Het grootste deel van de architectonische overblijfselen die vandaag op de site te zien zijn, dateert uit de periode tussen de 7e en 4e eeuw voor Christus. De stad raakte zwaar beschadigd tijdens de Peloponnesische Oorlog in 405 voor Christus en werd herbouwd, maar werd in 279 voor Christus geplunderd door de Galaten. Aangezien er geen verdere bewoningssporen zijn gevonden, wordt aangenomen dat de stad in de 3e eeuw voor Christus werd verlaten. Dit maakt Larisa interessant, omdat het een gebied is waar de stad uit de Arkaïsche en Klassieke periode in zijn oorspronkelijke staat is bewaard gebleven, zonder dat er later bouwwerken bovenop zijn gebouwd. De nederzetting is verdeeld over twee heuvels aan weerszijden van de Buruncuk-rug. Op de lagere, westelijke heuvel bevindt zich de akropolis, met representatieve gebouwen zoals paleizen, een tempel en een megaron. Aan de zuidelijke en noordelijke hellingen bevinden zich stedelijke gebieden, en in noord- en oostelijke richting strekt zich een uitgestrekte begraafplaats uit. De hogere, oostelijke heuvel is gereserveerd voor een fort, en aan de zuidoostelijke voet bevindt zich een kleine nederzetting. In het vlakke gebied tussen de twee heuvels zijn regelmatig geplande landbouwstructuren en terrassen aangetroffen. De rotsachtige toppen van de heuvels vormden de basis voor Een deel van de gevonden voorwerpen is naar Stockholm gebracht, een ander deel naar het Archeologisch Museum van Istanbul; de vondsten uit de archaïsche periode worden bewaard in het Archeologisch Museum van Izmir. Omdat de opgravingen zich voornamelijk op de akropolis concentreerden, is het fort in het oosten en de nederzetting aan de voet van de heuvel slechts in een algemeen overzicht weergegeven. Volgens de registraties van het Ministerie van Cultuur en Toerisme omvat het architectonische onderzoek, dat in 2010 is gestart onder leiding van Prof. Dr. Turgut Saner, het hele gebied. Dit onderzoek heeft aangetoond dat de stad tijdens de Perzische overheersing, met name in de 5e en 4e eeuw voor Christus, een periode van intense bouwavigheid kende. Larisa is geen aangelegd archeologisch park; de paden die naar de heuvelen leiden zijn bekleed met stenen en op sommige plaatsen steil, dus stevige wandelschoenen zijn essentieel. Er is vrijwel geen schaduw, dus het is aan te raden om vroeg in de ochtend in de zomer of tijdens de weken in het voorjaar wanneer het landschap groen wordt, te bezoeken om optimaal van de wandeling te genieten. Wanneer u de vlakte van de akropolis bereikt, kunt u in één oogopslag de bochten van de Gediz zien die zich uitstrekt over de vlakte, evenals de bergen in het noorden. Let er bij het wandelen tussen de muurresten en de overblijfselen van de stadsmuren op dat u niet op de stenen stapt en dat u geen enkel object verplaatst. Voor het vervoer rijdt de IZBAN-lijn tot aan Menemen; van daaruit is het nodig om met de auto verder te reizen naar Buruncuk en de heuvel. We raden u aan contact op te nemen met de provinciale afdeling Cultuur en Toerisme van Izmir voor de meest actuele informatie over de toegankelijkheid.