La Fontaine Köşkü

Het La Fontaine-paviljoen is een van de Levantijnse paviljoenen in Bornova, die door de Ege Universiteit worden gebruikt. Tegenwoordig herbergt het het Onderzoekscentrum voor de Principes van Atatürk en de Geschiedenis van de Revolutie van de universiteit, evenals een museum. Het paviljoen staat tegenover de Sint-Maria Magdalenakerk en naast het Murat-paviljoen. Samen vormen deze drie gebouwen een van de best bewaarde delen van het historische Levantijnse district van Bornova. De bouwjaren en de architect van het gebouw zijn onbekend. Het Ege Universiteit-paviljoen werd in het begin van de 20e eeuw gebouwd als woning voor de Britse familie La Fontaine, van Zwitserse afkomst. De eerste eigenaar die in de archieven wordt vermeld is James La Fontaine. Hij was de zoon van Blanche Magdalene Whittall, die in 1836 het "Grote Huis" in Bornova kocht. Hierdoor is het paviljoen verbonden met een van de meest gevestigde Levantijnse families van Bornova. Na de dood van James La Fontaine, werd het paviljoen samen met het aangrenzende gebouw, dat tegenwoordig een onderdeel van de universiteit is en bekend staat als "Kuyulu Ev" (Huis met put), overgedragen aan zijn vrouw Clara Lillian La Fontaine en hun kinderen. In 1941 kocht de nicht van Clara, Ruby Gladys Whittall, het paviljoen van de familie. In 1963 kocht de Ege Universiteit het paviljoen vanwege de behoefte aan extra ruimte. In de daaropvolgende jaren huisvestte het paviljoen verschillende instellingen. Tot 1975 werd het gebruikt door de afdeling bouwkunde en techniek van de universiteit. Daarna werd het tijdelijk toegewezen aan verschillende organisaties, waaronder een school voor blinden, een militaire eenheid en een volksgezondheidsinstelling. In 1996 werd het opnieuw in gebruik genomen door de universiteit. Tussen 1996 en 2001 was het de locatie van het Instituut voor Sociale Wetenschappen en het Hoofdkantoor voor de Principes van Atatürk en de Geschiedenis van de Revolutie. Tussen 2001 en 2009 was het de locatie van het Decanaat van de Faculteit Educatie. Na een renovatie in 2010 begon het paviljoen te worden gebruikt als een centrum en museum in zijn huidige vorm. Het gebouw bestaat uit een kelder en twee verdiepingen, waarbij de twee verdiepingen duidelijk van elkaar te onderscheiden zijn aan de gevel. Op de tweede verdieping bevindt zich een balkon van gietijzer dat uitkijkt op de hoofdweg. Dit balkon en de ijzeren hekken zijn de meest opvallende kenmerken van het paviljoen. De hoofdingang wordt benadrukt door een boogvormige deur. De gevel is eenvoudig en onopvallend, en geeft een gevoel van een bescheiden Levantijns huis, in tegenstelling tot de meer versierde paviljoenen in Bornova. Er is weinig informatie over het oorspronkelijke interieur, omdat veel van de originele decoraties, zoals fresco's, stucwerk en reliëfplafonds, in de loop der jaren verloren zijn gegaan. Bij een bezoek aan het paviljoen is het raadzaam om eerst vanaf de tegenoverliggende stoep naar de gevel te kijken; vanaf Het Mattheys-paleis met het Arkas Kunstcentrum Bornova en het Ege Universiteitsmuseum voor Volkenkunde in Sirkehane kunnen gemakkelijk in één bezoek worden gecombineerd. Andere paleizen die door de universiteit zijn gerestaureerd, zoals het Groot Huis en het Murat-paleis, die nu als administratief gebouw van het rectoraat worden gebruikt, bevinden zich ook in de omgeving van dezelfde straten. Volgens de Ege Universiteit werd het Murat-paleis in 1880 gebouwd door een lid van de Engelse Edwards-familie en dient het sinds de restauratie in 2005 als locatie voor projecten en studentenverenigingen van de universiteit. De universiteit meldt dat ze in totaal acht paleizen in Bornova hebben gerestaureerd, waarbij ze trouw zijn gebleven aan het oorspronkelijke ontwerp. Het Groot Huis, dat in de vroege 19e eeuw werd gekocht door Charlton Whittall, werd in 1948 in staatseigendom overgedragen en wordt tegenwoordig gebruikt als administratief gebouw van het rectoraat. Het La Fontaine-paleis is een van de meest opvallende voorbeelden van hoe Levantijnse huizen in de republikeinse periode werden omgevormd tot openbare gebouwen.