Kubadabad Sarayı

Het paleis van Kubadabad is een Seltsjoekse paleiscomplex gelegen aan de zuidwestelijke oever van het meer van Beyşehir, op een rotsachtige landtong aan de voet van de bergen van Anamas. Cultureel Portaal en de Islamitische Encyclopedie beschrijven het als de enige Seltsjoekse paleisstructuur die tot op heden bewaard is gebleven, en het enige bekende Seltsjoekse paleiscomplex. Het paleis werd gebouwd in opdracht van sultan Alaeddin Keykubad I. Volgens Cultureel Portaal was de sultan onder de indruk van het landschap rond het meer tijdens zijn reis van Kayseri naar Antalya, en gaf hij opdracht tot de bouw van een paleis op deze locatie. Volgens Wikipedia bevinden zich de overblijfselen langs de weg tussen Beyşehir en Isparta, binnen de grenzen van het dorp Gölyaka. De bouwdatum wordt in verschillende historische bronnen enigszins verschillend vermeld. TDV en Wikipedia geven aan dat de bouw plaatsvond tussen 1226 en 1236, terwijl Cultureel Portaal stelt dat het paleis in 1236 werd voltooid. Sadeddin Köpek, die zowel architect als kunstenaar was en ook de jachtmeester van de sultan, was verantwoordelijk voor de bouw. De Seltsjoekse historicus Ibn Bibi schrijft dat de sultan nauw betrokken was bij het ontwerp van het paleis, en dat hij zelf een schets maakte om de indeling van de kamers te bepalen. Het is bekend dat Sadeddin Köpek ook een klein paleis voor zichzelf liet bouwen binnen het complex. Het paleis werd eeuwenlang vergeten, en men dacht dat de overblijfselen afkomstig waren uit de Byzantijnse periode. Volgens de gouverneur van Konya hebben Ibrahim Hakkı Konyalı en Osman Turan aangegeven dat het paleis zich in de omgeving van Beyşehir moest bevinden, en de directeur van het museum van Konya, Zeki Oral, heeft de locatie in 1949 vastgesteld. De eerste archeologische opgravingen werden in 1965 en 1966 uitgevoerd door Katharina Otto-Dorn, en tijdens deze opgravingen werden de belangrijkste delen van het paleis blootgelegd. De opgravingen werden vanaf 1980 hervat onder leiding van Rüçhan Arık en zijn sindsdien onafgebroken voortgezet. Wikipedia meldt dat Muharrem Çeken sinds 2017 de leiding heeft over de opgravingen. De opgravingen hebben een uitgebreide groep gebouwen blootgelegd. Binnen een gebied omringd door een lage muur bevinden zich twee hoofdgebouwen, genaamd het Grote Paleis en het Kleine Paleis, en de overblijfselen van ongeveer twintig andere gebouwen. TDV en Wikipedia vermelden dat onder deze gebouwen een tweeledige pakhuizen, een hammam (badhuis), een oven, een keuken, een opslagruimte en onderkomens voor soldaten bevinden, en dat het complex ook een groot park omvatte. Het Grote Paleis heeft een afmeting van ongeveer 50 meter bij 35 meter, en aan de voorzijde bevindt zich een brede terras die uitkijkt over het meer. Het is vastgesteld dat het verhoogde deel aan de kant van het meer, in het midden van de zaal, de troonzaal is Veel van deze tegels en gipsreliëfs die met mallen zijn gemaakt, worden tegenwoordig tentoongesteld in het Museum voor Tegelkunst van de Karatay-madrasa in Konya. Wat u vandaag op deze locatie ziet, is een archeologische opgraving, geen bestaand paleis. De funderingsmuren, de indeling van de kamers en enkele delen die door beschermende overkappingen zijn bedekt, volgen elkaar op in het vlakke gebied aan de oever. Loop tussen de ruïnes en volg de plattegronden van de kamers, en ga tot aan de terrasrand met uitzicht op het meer; vanaf daar wordt het beste duidelijk waarom het paleis op deze locatie is gebouwd. Op het kleine eiland vlak voor de oever bevinden zich de ruïnes van het "Meisjeskasteel", waarvan wordt aangenomen dat het is gebouwd om het paleis te beschermen. Volgens de provinciegouverneur van Konya zijn de opgravingen nog steeds aan de gang, dus sommige delen kunnen mogelijk niet toegankelijk zijn voor bezoekers. Voor actuele informatie over de bezoekvoorwaarden kunt u contact opnemen met de provinciale afdeling Cultuur en Toerisme van Konya. Volgens de provinciegouverneur van Konya ligt het paleis ongeveer 60 kilometer ten westen van Beyşehir. Het is niet handig om met het openbaar vervoer naar de locatie te reizen; het is noodzakelijk om met een privévoertuig te gaan. Het bekijken van de tegels in de Karatay-madrasa, voor of na een bezoek aan het paleis, vult het beeld van de opgraving aan.