İnce Minareli Medrese

De İnce Minareli Medrese, een Seltsjoekse constructie, bevindt zich direct ten westen van de Alaeddin-heuvel en wordt tegenwoordig gebruikt als museum voor stenen en houten objecten. Volgens het Cultureel Portaal werd de medrese gebouwd in de periode van II. İzzeddin Keykavus door de vizier Sahib Ata Fahreddin Ali, met als doel het onderwijzen van de wetenschap van de hadith (overleveringen van de profeet Mohammed). De precieze bouwjaren zijn niet zeker vastgesteld; de TDV Islam Encyclopedie vermeldt dat de medrese al bestond vóór 1265, aangezien in een document uit dat jaar naar de constructie wordt verwezen. Daarom wordt de constructie ook wel aangeduid als Sahib Ata Darülhadisi. De architect was Kölük bin Abdullah, wiens naam op twee medaillons boven de hoofdingang staat. De medrese behoort tot de groep Seltsjoekse medreses met een ommuurde binnenplaats, waarbij de binnenplaats overdekt is met een koepel. Het is een eenlaags gebouw met één eyvan (een open boogvormige nis). Het is een van de drie medreses in Konya met een koepelbedekte binnenplaats. De naam verwijst naar de slanke minaret die aan de noordoostelijke hoek van de moskee staat en versierd is met geglazuurde bakstenen. De minaret had oorspronkelijk twee balkons en was relatief hoog. In 1901 werd de minaret getroffen door bliksem, waardoor het bovenste deel van het eerste balkon en de koepel van de aangrenzende moskee werden beschadigd. De beschadigde moskee bleef vele jaren staan, maar werd in 1929 volledig gesloopt. De hoofdingang, aan de oostelijke gevel, is het meest opvallende kenmerk van de medrese. Volgens de TDV Islam Encyclopedie is dit een van de meest indrukwekkende hoofdingangen die in Anatolië zijn gebouwd tijdens de Seltsjoekse periode. De hoofdingang is geplaatst voor een uitbouw van ongeveer 5,45 meter. Twee brede stroken tekst, die in een spiraalvorm omhoog lopen, sieren het oppervlak van de hoofdingang, en deze stroken verbinden zich boven de boog. Het Cultureel Portaal stelt dat dit een zeldzame ontwerp is vanuit het oogpunt van kalligrafie. Het feit dat de stroken halverwege worden afgebroken, suggereert dat de hoofdingang oorspronkelijk hoger was en dat het bovenste deel verloren is gegaan. Vanuit de hoofdingang kom je in een hal met een kruisgewelf, en van daaruit in een vierkant binnenhof met een koepel. De zijden van de binnenplaats zijn 10,80 meter en in het midden bevindt zich een fontein. De overgang naar de koepel wordt gerealiseerd door middel van driehoekige oppervlakken in de vorm van een Turkse driehoek. Het binnenste oppervlak van de koepel is versierd met geglazuurde bakstenen in turquoise, bruin en marineblauw, die zigzaggendes en bladerpatronen vormen. De TDV Islam Encyclopedie stelt dat dit eenvoudige interieur in schril contrast staat met de rijkdom van de hoofdingang. Tegenover de ing In het museum worden inscripties op steen en marmer tentoongesteld, afkomstig uit de Seltsjoekse en Karamanoğulları-periodes. Het is de beste manier om de reliëfs van het Konya-kasteel, de stenen decoraties van de muren en poorten van dichtbij te bekijken. Hier vindt u ook de grootste en meest gedetailleerde voorbeelden van de reliëfs met de dubbelkoppen adelaar en de vleugelmotieven, die symbool staan voor het Seltsjoekse Konya. De houten deuren en ramen met geometrische en plantenmotieven, evenals de houten plafonddecoraties, laten zien hoe ver gevorderd de Seltsjoekse houtbewerking was. Het is een goed idee om uw bezoek te beginnen op het trottoir tegenover de hoofdingang; alleen vanaf daar kunt u de volledige hoogte van de poort en de minaret in één overzicht zien. De reliëfs zijn op dat moment duidelijker te zien, omdat het ochtendlicht de oostelijke gevel verlicht. Binnenin, vergeet niet om onder de koepel te staan en uw hoofd op te tillen om de geglazuurde tegelpatronen te bekijken. De medrese bevindt zich aan de westelijke helling van de Alaeddin-heuvel en is in enkele minuten te voet bereikbaar via de tramlijn die langs de heuvel loopt. Voor de actuele openingstijden en toegangsvoorwaarden kunt u de officiële website van het directoraat-generaal voor musea raadplegen.