Harmantepe Kalesi

Het kasteel van Harmantepe is een Byzantijns defensief bouwwerk, gelegen in de vlakte ten noorden van Adapazarı, op een kleine natuurlijke heuvel. Bronnen beschrijven het als onderdeel van een keten van forten en uitkijkposten langs de westelijke oever van de rivier de Sakarya, gebouwd in de 12e of 13e eeuw om de oostelijke grens van het Byzantijnse Rijk te beschermen. De brochure van de gemeente noemt de 12e eeuw als de bouwtijd, terwijl het Provinciaal Bureau voor Cultuur en Toerisme beide eeuwen als mogelijke datums geeft. Volgens het bureau is het kasteel een van de best bewaarde voorbeelden van forten in het gebied van de rivier de Sakarya. Het is aangemerkt als een beschermd cultureel monument door het Comité voor de Bescherming van Cultureel en Natuurlijk Erfgoed van Bursa, met een besluit van 18 april 1992. De omgeving van het kasteel was ooit een moerassig gebied. Later werden kanalen aangelegd aan beide zijden, waardoor het gebied werd omgezet in vruchtbaar landbouwgebied. Tegenwoordig staat het kasteel als een stenen ring te midden van de bewerkte velden. Het heeft een elliptische vorm, bijna rond, en de muren zijn gebouwd van lokaal steen. De dikte van de muren varieert tot 2 meter, en de hoogte varieert van 8 tot 10 meter, afhankelijk van de locatie. Langs de muren bevinden zich zes torens, met afmetingen van ongeveer 5 bij 5 meter. De vulling van de torens bestaat uit puin en kalkmortel, en om de stabiliteit te vergroten zijn houten balken in een rasterpatroon in de vulling geplaatst. Door de tand des tijds zijn deze balken verrot, waardoor er tegenwoordig ronde gaten in de muur zichtbaar zijn. Dit is een van de meest opvallende details van het bouwwerk. In de bovenkant van de torens bevinden zich openingen die in verschillende richtingen wijzen. Er zijn vijf ronde bogen als ingangen, die vanuit verschillende richtingen naar het kasteel leiden; de hoofdingang bevindt zich aan de zuidzijde. Aan de zijkanten van de ingangen zijn nog steeds gaten zichtbaar, waar ooit houten schuifdeuren werden ingeschoven om de ingangen te blokkeren. Hoewel delen van de bogen en sommige delen van de muren en torens zijn ingestort, is een aanzienlijk deel van het bouwwerk nog steeds intact, waardoor de plattegrond van het kasteel goed te herkennen is. Er is geen baksteen gebruikt in de constructie; alleen puin en kalkmortel. De datering van het kasteel is lange tijd onderwerp van discussie geweest. Sommige onderzoekers verbinden het met een kanaalproject uit de 6e eeuw, dat ook leidde tot de bouw van de brug van Justinianus. De opgravingen die op het kasteel zijn gedaan, suggereren dat het deel uitmaakte van een keten van forten langs de westelijke oever van de rivier, gebouwd om de Turkse invallen af te weren. De architectuur en de steenbewerking vertonen overeenkomsten met andere forten in de regio, wat wijst op een Byzantijnse oorsprong. Het Vanwege de mogelijke veranderingen in de situatie, is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de lokale afdeling voor cultuur en toerisme om de actuele omstandigheden te controleren. Ga niet het archeologisch gebied in, maar bekijk het fort van buitenaf. Het fort is te bereiken via een landweg die zich rechts bevindt, vanaf de weg tussen Küçük Söğütlü en Akçakamış. De laatste ongeveer 2 kilometer van de weg zijn onverhard. Hoewel de afdeling aangeeft dat het het hele jaar door bezocht kan worden, meldt het Cultureel Portaal dat de toegang moeilijker kan zijn bij regenachtig weer. Het fort ligt ongeveer 13 kilometer van het stadscentrum, en het is het handigst om er met de auto naartoe te gaan. Omdat het gebied vlak en open is, is het gemakkelijk om de lengte van de muren in één oogopslag te overzien. Als u de mogelijkheid krijgt om dichterbij te komen, zoek dan naar de houten gaten aan de voet van de torens en de sleufgaten naast de poorten, omdat deze details het beste de werking van de Byzantijnse muurtechniek illustreren. Omdat het omliggende gebied bestaat uit landbouwgrond, mag u deze niet betreden en mag u geen voertuigen op de bewerkte grond rijden. Het is verstandig om water mee te nemen en schoenen die bestand zijn tegen modder. Het fort kan op dezelfde dag worden bezocht met Seyifler Kalesi, dat zich noordelijker, in de richting van de rivierstroom, bevindt. Bronnen benadrukken dat beide structuren onderdeel zijn van dezelfde verdedigingslinie. Harmantepe, dat grotendeels intact is gebleven, biedt het meest duidelijke voorbeeld in de provincie voor wie de Byzantijnse grensverdediging in de regio van Aşağı Sakarya wil bekijken.