Enez Kalesi

Het kasteel van Enez is een oud fort dat zich bevindt op een rotsachtige heuvel boven het stadje Enez, aan de zuidwestelijke punt van Edirne, waar de rivier Meriç uitmondt in de Egeïsche Zee. Deze heuvel, die in de oudheid de akropolis van de stad was, is het enige verhoogde punt dat uitzicht biedt op het stadje en de uitgestrekte delta. De oude naam van Enez was Ainos, en volgens Homeros' Ilias was dit de plaats waar de commandant vandaan kwam die de Trojanen leidde in hun strijd met de Thracische bondgenoten. Oude auteurs schrijven dat de stad werd gesticht door de Aiolische immigranten, waarna mensen van Lesbos (Midilli) en Kyme zich hier vestigden. De provincie Edirne beschrijft Enez als een stad met twee havens, gelegen op het kruispunt van belangrijke land-, rivier- en zeewegen die de Balkan, de Egeïsche Zee en Anatolië met elkaar verbinden. Het stadje lag ooit aan de kust, maar door de sedimenten die de Meriç meevoerde, is het in de loop der tijd verder landinwaarts komen te liggen. De precieze bouwtijd van het kasteel is onbekend, maar de hergebruikte materialen in de muren suggereren dat de structuur al dateert uit de periode vóór de Byzantijnen. Volgens het Cultureel Portaal werd het kasteel gebouwd om zich te verdedigen tegen invallen vanuit de Balkan, en in de 6e eeuw gaf de Oost-Romeinse keizer Justinianus de opdracht om het te restaureren. Byzantijnse bronnen vermelden dat de muren in die tijd werden verhoogd en dat de tot dan toe onbeschermde kust werd versterkt. In de 12e eeuw werd het kasteel opnieuw gerestaureerd, waarbij in de muren een combinatie van natuursteen, baksteen en oude architectonische elementen werd gebruikt. Vanaf het einde van de 14e eeuw werd Enez bestuurd door de Genuese familie Gattilusio, die de stad lange tijd in handen hield dankzij de rijkdom die voortkwam uit het zout en de visserij. In januari 1456 werd de stad veroverd door sultan Mehmed II, die de stad belegerde vanaf land en zee, en kwam Enez onder Ottomaans bestuur. De spitsboogvormige Ottomaanse bogen in het kasteel getuigen van het gebruik van de structuur in die periode. Het kasteel loopt van noordwest naar zuidoost, en de hoofdingang bevindt zich aan de noordoostkant. Onderweg naar boven kom je een toren met roosters en een poortopening tegen, die deel uitmaken van de ingang. Aan de muur naast de monumentale ingangspoort bevindt zich een afbeelding van een Thracische ruiter, gemaakt van wit marmer; vergeet niet om even te stoppen en ernaar te kijken voordat je de poort passeert. Aan de zeezijde van het kasteel werden twee verdedigingsmuren gebouwd die vanuit het kasteel naar de zee liepen, om de haven te beschermen. Alleen de westelijke van deze torens is bewaard gebleven. De westelijke muur is zo georiënteerd dat hij ook de rivier Meriç in de gaten houdt, waardoor De archeologische opgravingen op de Hoca Çeşme-heuvel, ongeveer drie kilometer ten oosten van het dorp, hebben aangetoond dat de eerste nederzettingen in dit gebied dateren uit de late neolitische periode. Wikipedia beschrijft het fort tegenwoordig als een openluchtmuseum dat wordt gebruikt voor evenementen zoals festivals en tentoonstellingen. De beste manier om het fort te verkennen is om te beginnen bij de poort in het noordoosten, langs de muren te wandelen en vervolgens naar het hoogste punt van de heuvel te klimmen. Vanaf de top heeft u aan de ene kant een uitzicht op de moerassen en lagunes die uitmonden in de delta van de Meric-rivier, en aan de andere kant een uitgestrekte vlakte die zich uitstrekt naar de Saros-golf. Het terrein van het fort is op sommige plaatsen onverhard en rotsachtig, dus draag comfortabele schoenen en houd er rekening mee dat het in de zomer moeilijk kan zijn om schaduw te vinden. Controleer voor uw bezoek de meest recente aankondigingen van de officiële instanties in Enez voor informatie over de toegangsregels en evenementen in het fort. Volgens het Culturele Portaal is het mogelijk om met minibusjes naar Enez te reizen, met een overstap in Keşan. De afstand vanaf het centrum van Edirne is groot, dus het is een goed idee om een bezoek aan het fort te plannen als onderdeel van een dagtrip naar Enez. Het fort is te voet bereikbaar vanaf het centrum van het dorp, aangezien het zich op een heuvelrug boven de straten van het dorp ligt. Enez wordt tegenwoordig beschouwd als het meest westelijke stadje van Turkije op het Europese continent. De Meric-delta, die zich uitstrekt rondom het fort, is een belangrijk wetlandgebied dat ook het Gala-meer Nationaal Park omvat. Het ministerie van Landbouw en Bosbouw beschouwt het Enez-fort als een van de belangrijkste culturele waarden van de delta. Daarom is het een goede optie om een bezoek aan het fort te combineren met het observeren van vogels in het Gala-meer, waardoor u op één dag zowel geschiedenis als natuur kunt ervaren. Aan de kustzijde van het dorp bevindt zich ook een overblijfsel van een Ottomaanse herberg, daterend uit de 16e eeuw, die in de volksmond bekend staat als de "Engelse Kaserne". De lente en herfst zijn de beste seizoenen om Enez te bezoeken, omdat het zowel de periodes zijn waarin de hitte afneemt als waarin de vogelactiviteit in de delta toeneemt.