Emir Han

Emir Han is een twee verdiepingen hoog gebouw, gelegen in de noordoostelijke hoek van de Ulu Cami, in de oudste laag van de historische bazaar. Het werd gebouwd als onderdeel van het complex dat Orhan Gazi tussen 1339 en 1340 liet bouwen, met als doel inkomsten te genereren voor het complex. Volgens de TDV Islam Encyclopedie werd het gebouwd in het gebied waar na de verovering de paardenmarkt werd gevestigd. Na de overname van Bursa door de Ottomanen in 1326, groeide de stad snel en werd de beroemde Bursa-bazaar geleidelijk rond dit gebouw ontwikkeld. Het gebouw staat in verschillende documenten onder verschillende namen, waaronder Bezzazistan, Eski Bezzazistan, Bey Hanı, Sultan Hanı en Kervansaray. De Bursa Afdeling meldt dat na de bouw van de nieuwe bedesten door Yıldırım Bayezid aan het einde van de 14e eeuw, het gebouw enige tijd bekend stond als "Eski Bedesten" (Oude Bedesten). Volgens het Cultureel Portaal stond het gebouw tot 1522 bekend als Bezzaziye Hanı, Eski Bezazistan of Bey Hanı, en kreeg het uiteindelijk de naam Emir Bey Hanı. De Afdeling beschrijft het als het eerste Ottomaanse handelspost in Bursa. De TDV Islam Encyclopedie beschouwt Emir Han als het eerste voorbeeld van het type gebouw dat in de Turkse architectuur van Anatolië bekend staat als "şehir hanı" (stedelijke handelspost), en legt uit dat dit type voortkwam uit de aanpassing van de Seltsjoekse caravanserais aan de stedelijke handel. Het gebouw heeft een bijna vierkante plattegrond. Volgens de TDV heeft het gebouw een afmeting van ongeveer 45 meter bij 45 meter, met een open binnenplaats van ongeveer 26 meter bij 26 meter in het midden. De binnenplaats wordt aan alle kanten omringd door galerijen met boogvormige plafonds op twee verdiepingen. Achter de galerijen bevinden zich kamers met boogvormige plafonds, die via een deur naar de galerijen openen. De 36 kamers op de begane grond, die geen ramen hebben, werden gebruikt voor de opslag van goederen die vanuit de karavanen naar de binnenplaats werden gebracht. De meeste van de 38 kamers op de bovenverdieping hadden ramen en een open haard; hier voerden de handelaren hun zaken uit en konden ze indien nodig overnachten. Het Cultureel Portaal geeft het aantal kamers op de bovenverdieping als 37, terwijl de TDV en de Afdeling het totale aantal als 74 vermelden. De verbinding tussen de twee verdiepingen wordt verzorgd door twee trappen die symmetrisch zijn geplaatst in het noordelijke deel van de galerijen, ten opzichte van de ingang. In de muren en de funderingen is een afwisselend patroon gebruikt, waarbij rijen baksteen en leisteen elkaar afwisselen. De onderste delen van de gevels, die overeenkomen met de opslagruimtes, zijn massief, terwijl de bovenste delen rijen rechthoekige ramen met puntige boogvormen bevatten. De gevels van de binnenplaats bieden een heel ander, levendiger aanzien, dankzij de harmonieuze verhoudingen van Volgens de beschrijving van de Orhan Gazi-complex in de TDV (Turkische Tarih Vakfı - Turkse Geschiedenis Stichting) werd in deze bazaar elk product dat in de stad werd gekocht en verkocht, hier gewogen, en de inkomsten van de weegschaal vormden een deel van de opbrengst van de bazaar. Aan beide zijden van de ingang bevinden zich nog steeds drie zitplaatsen voor de weegmeesters; vergeet niet om hier naar te kijken als u de binnenplaats betreedt. De bazaar is door de eeuwen heen meerdere malen in brand gestoken en beschadigd door aardbevingen. In 1544 brandde het, in 1634 werd het gerepareerd, tijdens de aardbeving van 1674 werd de deur vernield, in 1788 brandde het opnieuw en tijdens de aardbeving van 1855 raakte het beschadigd. Volgens de TDV was de structuur aan het begin van de 20e eeuw in slechte staat, met de noordelijke gevel volledig vernield en de galerijen van de bovenste verdiepingen bijna verdwenen. Tijdens een grote brand in 1958, die de hele bazaar in beslag nam, werd het verder verwoest en in 1962-1963 werd het in oorspronkelijke staat herbouwd. Tijdens deze restauratie werden de oorspronkelijke details van het ontwerp en de buitenkant behouden, maar de galerijen van de begane grond werden afgesloten met glas en de ovens in de kamers van de bovenste verdiepingen werden verwijderd. Tegenwoordig is de bazaar een goed onderhouden complex met veel winkels en bedrijven. Een goede manier om de bazaar te bezoeken is om na het betreden van de binnenplaats even stil te staan in het midden om het geheel te overzien, inclusief de vier vleugels en de koepels in de hoeken, en vervolgens de trap te beklimmen naar de galerijen van de bovenste verdiepingen. De zuilvoeten en de ronde bogen in de zuidelijke vleugel vallen direct op in vergelijking met de spitse bakstenen bogen in de andere vleugels. Omdat de bazaar nog steeds in gebruik is, is het het beste om hem te bezoeken tijdens de openingstijden van de winkels. Volgens Culture Portal kan de bazaar te voet worden bereikt vanaf het stadscentrum, en Emir Han kan worden bereikt via de overdekte bazaar. De nabijgelegen Koza Han, die volgens de TDV in de periode van Sultan Bayezid II werd gebouwd tussen Emir Han en de Ulu Cami, biedt de mogelijkheid om de twee bazaars achter elkaar te bekijken, wat het gemakkelijker maakt om de groei van de bazaar in de 14e en 15e eeuw te vergelijken. De Hanlar Bölgesi, waar Emir Han zich bevindt, is onderdeel van het gebied "Bursa en Cumalıkızık: De Opkomst van het Ottomaanse Rijk", dat in 2014 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO is geplaatst.