Edirne Arkeoloji ve Etnografya Müzesi

Het Archeologisch en Etnografisch Museum van Edirne is een stadsmuseum gelegen aan de Kadirpaşa Mektep Caddesi, op ongeveer 50 meter van de oostelijke ingang van de Selimiye-moskee. Volgens Cultuurportaal werd het museum op 13 juni 1971 geopend onder de naam Archeologisch en Etnografisch Museum. Het ontwerp van het gebouw is gemaakt door de architect İhsan Kıygı. De collectie, die zich uitstrekt van de prehistorie tot de laatste eeuw van het Ottomaanse Rijk, is de snelste manier om Edirne en Thracë in één gebouw te leren kennen. De geschiedenis van het museum is echter nog ouder. Volgens Wikipedia werd het eerste museum in de stad in 1925 opgericht in de Darülhadis-madrasah van Selimiye, door Rıfat Osman, Arif Dağdeviren en Necmi İğe. Naarmate er meer etnografische objecten werden verzameld, werd in 1936 een tweede zaal geopend in een ander deel van het complex, en de objecten werden later verplaatst naar de Darülkurra-madrasah. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden een aanzienlijk aantal waardevolle stukken voor hun veiligheid naar musea in Istanbul en Anatolië gestuurd. Naarmate de collectie groeide, was er behoefte aan een nieuw gebouw, en in 1966 werd besloten om een museum te bouwen op een perceel achter de Selimiye-moskee. Toen het nieuwe gebouw werd geopend, kreeg het museum in de Darülhadis-madrasah de naam Turks en Islamitisch Kunstmuseum. Het archeologische gedeelte begint met fossielen. Volgens de Islamitische Encyclopedie (TDV) bevat de collectie fossielen van vissen, olifanten, paarden en neushoorns, waardoor het mogelijk is om een heel oud natuurlijk verleden van Thracë te zien. Deze worden gevolgd door dolmens, menhirs, rituele en keukengerei, figuren, sieraden, sarcofagen, altaars en stèles. De grafstèles die een Thracische ruiter afbeelden, zijn een van de meest opvallende stukken in dit gedeelte. Een belangrijk deel van het museum wordt gevormd door figuratieve amforen, terracotta beeldjes, keramiek, marmeren beeldfragmenten en sieraden die zijn gevonden tijdens opgravingen in Enez. De muntenverzameling is ook van groot belang. Volgens TDV bevat het museum ongeveer 6000 munten uit verschillende periodes. Cultuurportaal noemt de waardevolle muntenverzameling, de beelden, de aardewerk- en glazen objecten als enkele van de meest interessante stukken van het museum. TDV vermeldt dat de meeste objecten afkomstig zijn van opgravingen en van stukken die bij de grens zijn onderschept toen ze werden gesmokkeld naar het buitenland. Het etnografische gedeelte vertelt over het dagelijks leven in Edirne, van de paleizen tot de stads woningen. Volgens TDV is de grote zaal en de galerij van het museum gewijd aan etnografie, een kleine zaal aan handwerk, en een andere galerij, een zaal en een tuin aan archeologische objecten. Volgens TDV zijn de meeste objecten in dit gedeelte afkomstig De tuin van het museum is ook onderdeel van het bezoek. In het open gebied voor het gebouw worden grafstenen en andere stenen objecten uit de Ottomaanse periode tentoongesteld. Deze stenen, met hun inscripties en decoraties, kunnen op foto worden vastgelegd, waarbij de koepel van Selimiye op de achtergrond zichtbaar is. Voor een bezoek is ongeveer een tot twee uur voldoende. Een goede volgorde is om eerst de archeologische zaal te bezoeken, daarna de etnografische zaal en het bezoek af te sluiten in de tuin. Controleer voordat u gaat de openingstijden, de uren en de toegangsvoorwaarden van het museum op de officiële website van het ministerie. Omdat het museum direct achter Selimiye ligt, is het gemakkelijk om het museum op dezelfde dag te bezoeken als het Turks en Islamitisch Kunstmuseum en het Stichtingsmuseum in het complex.