Çamlık Buharlı Lokomotif Müzesi

Het openluchtmuseum, gelegen ongeveer 7 kilometer ten zuiden van Selçuk in Çamlık, is gebouwd op de rails van een oud station en is het grootste spoorwegmuseum van Turkije. De locatie is het station Aziziye, dat deel uitmaakte van de eerste spoorlijn van Anatolië, de lijn İzmir-Aydın. Volgens Wikipedia werd het station op 1 juli 1866 in gebruik genomen. In 1991, toen de lijn werd heringericht, werd het station gesloten en datzelfde jaar ontstond het idee om hier een collectie stoomlocomotieven te verzamelen. Er zijn verschillen in de bronnen over het openingsjaar; de website visitizmir meldt dat het museum op 28 september 1991 opende, terwijl de Turkse Enclyclopedie van Toerisme en Wikipedia beweren dat de collectie in 1997 in zijn huidige vorm werd geopend. Het museum is opgericht om de stoomlocomotieven, die wereldwijd steeds zeldzamer worden, te behouden en te tonen. Het terrein, de gebouwen en de collectie zijn eigendom van TCDD (Turkse Spoorwegen), en het museum wordt beheerd door Atilla Mısırlıoğlu op basis van een huurcontract van 99 jaar. Volgens de Turkse Enclyclopedie van Toerisme is het gebied 160 hectare groot en herbergt het een van de grootste collecties stoomlocomotieven van Europa. Er zijn meer dan dertig stoomlocomotieven op het terrein; de bronnen geven aantallen tussen de 30 en 37. De productie jaren variëren van het einde van de jaren 1880 tot de jaren 1950; de oudste locomotief is afkomstig van de Britse fabriek Robert Stephenson. Er staan machines van Duitse fabrikanten zoals Henschel, Krupp en Maffei, van Zweedse fabrikanten zoals NOHAB, van Amerikaanse fabrikanten zoals ALCO, Lima en Vulcan, en van Franse en Tsjechoslowaakse fabrikanten. Volgens de beschrijving op Wikipedia zijn er achttien locomotieven van Duitse makelij, waarvan acht van Henschel en drie van Krupp; er zijn vier uit Engeland, vier uit Frankrijk, drie uit Amerika, twee uit Zweden en één uit Tsjechoslowakije. De helft van de locomotieven is in een halve cirkel rond een brug met achttien sporen geplaatst; dit is het meest gefotografeerde deel van het museum. Een stoomlocomotief van Brits fabricage, die op hout brandt, is een van de twee overgebleven exemplaren ter wereld, volgens de bronnen. Volgens de Turkse Enclyclopedie van Toerisme bevindt zich in de collectie ook een driecilinder locomotief die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland is geproduceerd. De locomotief nummer 45501, die de Orient Express trok, is ook hier te zien; deze locomotief raakte betrokken bij een treinongeluk in Yarımburgaz in 1957. De collectie omvat negen rijtuigen en zeven goederenwagons; twee van de rijtuigen hebben een houten carrosserie. Vier kranen, waterpompen, een watertoren, een dieselopslagtank, een watermolen en Dit is een soort speeltuin voor kinderen, maar let op: de trappen zijn hoog en de metalen oppervlakken kunnen in de zomer heet worden. Vroeg in de ochtend is het licht zacht en is het gebied rustig; dit is het ideale moment om de omgeving van de draaibrug te fotograferen. Een bezoek duurt ongeveer een uur, maar als u de wagons wilt betreden en alle borden wilt lezen, kan het twee uur duren. Het gebied ligt onder de dennenbomen, maar is open lucht; neem in de zomer een hoed en water mee. Het museum is zeven dagen per week geopend; controleer de actuele openingstijden en toegangsprijzen op de website van het museum of de gemeente Selçuk. Het adres is Çamlık Mahallesi, Atatürk Caddesi; het is tien minuten rijden vanaf Selçuk. Volgens Wikipedia is het ook mogelijk om er met de regionale treinen van TCDD te komen; controleer of de treinen stoppen in Çamlık voordat u vertrekt. Dankzij de nabijheid van Efeze, het Huis van de Maagd Maria en Kuşadası, is dit museum een populaire bestemming voor zowel lokale als internationale toeristen. Wanneer u vanuit Selçuk komt, gaat de weg verder in de richting van Aydın. Het Belevi-monument is in de tegenovergestelde richting, richting İzmir, en het is mogelijk om beide bezienswaardigheden op dezelfde dag te bezoeken met de auto.