Büyük Saat Kulesi

De Grote Klokkentoren is een historisch monument in de oude marktdistricten van Adana, gelegen aan de Ali Münif Caddesi. De lokale bevolking noemt het kortweg de "Grote Klok" en beschouwt het, samen met de Taşköprü, als een van de meest bekende symbolen van Adana. De toren is 32 meter hoog en wordt door verschillende bronnen beschouwd als de hoogste klokkentoren van Turkije. Volgens het Cultureel Portaal was dit destijds de hoogste klokkentoren in Ottomaanse steden, met de klokkentoren van Dolmabahçe in Istanbul op de tweede plaats. De bouwdatum van de toren wordt in verschillende bronnen verschillend vermeld. Bronnen van het Ministerie van Cultuur en Toerisme stellen dat de bouw in 1881 begon tijdens het bewind van gouverneur Ziya Paşa en in 1882 werd voltooid tijdens het bewind van gouverneur Abidin Paşa. De Engelse Wikipedia geeft de startdatum op 1879 en verbindt de bouw met de burgemeester Kirkor Bezdikyan. Het Cultureel Inventarisregister vermeldt dat de toren is gebouwd door Krikor Ağa Bızdikyan en Kaspar Ağa Avakyan, en dat burgemeester Hacı Yunus een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de bouw. Het punt waar alle bronnen het over eens zijn, is dat de toren in 1882, tijdens het bewind van Abidin Paşa, werd voltooid. De TDV Islam Encyclopedia beschrijft de klokkentoren ook als een gebouw dat in 1882 is gebouwd door gouverneur Abidin Paşa van Adana. De toren heeft een rechthoekige vorm en is aan alle vier zijden voorzien van een wijzerplaat. De buitenkant is bekleed met natuursteen, terwijl het lichaam is gebouwd met kleine, zorgvuldig geplaatste stenen. Er wordt gezegd dat de fundering 35 meter diep is, maar dit wordt door bronnen als een gerucht beschouwd. Dankzij de solide constructie is de toren onaangetast gebleven na de aardbeving van 1998 in Adana. Oorspronkelijk werd de toren "Saathane" genoemd, maar om hem te onderscheiden van de kleinere klok ("Küçüksaat") op een druk plein in de stad, kreeg hij later de naam "Grote Klok". Zelfs het uurwerk van de toren heeft een eigen verhaal. Volgens de horlogemaker die de toren onderhoudt, is het oorspronkelijke mechanisme beschadigd tijdens de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog en in 1925 is het vervangen door een nieuw mechanisme uit Duitsland. Omdat het een mechanisme met een luidklok heeft, moet het wekelijks worden afgesteld en onderhouden. In de jaren dat de toren werd gebouwd, werd er een krachtig klokgeluid gehoord vanuit de toren, dat door een groot deel van de stad te horen was, en het dagelijks leven werd hierop afgestemd. Er wordt gezegd dat er een Franse tekst op de klok hangt, die ook de naam "Adana" bevat. De Engelse Wikipedia vermeldt ook dat er ooit geruchten circuleerden dat het water dat uit de fundering van de toren kwam, genezende krachten had. De beste plek om de toren te bekijken is vanaf de twee uiteinden van de straat en vanaf het kleine pleintje aan de voet van de toren. Om de hele toren in één foto vast te leggen, neem een paar stappen terug en maak een foto van onderaf; het middaglicht geeft het stenen oppervlak een warme, gele tint. De toren is een natuurlijke ontmoetingsplaats voor wandelaars, omdat de Ramazanoğlu-herberg, de Stenen Brug, het Adana Film Museum en het Atatürk Huis Museum gemakkelijk te voet bereikbaar zijn vanaf hier. De omgeving van de toren is ook een gebied waar de oude ambachtslieden van de stad, zoals kebab- en snoepmakers, zich bevinden, dus het is gemakkelijk om een pauze in te lassen tijdens een wandeling. De toren is bereikbaar vanuit het stadscentrum met een dolmuş (gedeelde taxi), een gewone bus, een stadsbus en de metro. Omdat het een drukke markt is, is het prettiger om met het openbaar vervoer of te voet te komen in plaats van met de auto. De toren is van buitenaf het hele uur te zien; om de klokkentoren te bezoeken, is een speciale vergunning nodig, dus neem contact op met de relevante instanties voor de meest actuele informatie.