Aslantaş ve Yılantaş

Aslantaş en Yılantaş zijn twee monumentale Frieze-rotsgraven die naast elkaar staan in de Göynüş-vallei, in de wijk İhsaniye van Afyonkarahisar, in een gebied dat bekend staat als de Bergachtige Friezen. De naam van de vallei komt ook voor in bronnen als Köhnüş en Kohnüş. De graven liggen ongeveer 11 kilometer ten oosten van de plaats İhsaniye en ongeveer 30 kilometer ten noorden van het centrum van Afyonkarahisar. Volgens het Provinciaal Ministerie van Cultuur en Toerisme is de vallei te bereiken via een korte weg die vertakt van de snelweg Afyon-Eskişehir. Het kennen van de achtergrond van het gebied maakt het gemakkelijker om de twee monumenten te begrijpen. Volgens de provinciegouverneur van Afyonkarahisar werd het Frieze-rijk, na de invasie van de Kimmeriërs rond 660 voor Christus en de val van het centrum van Gordion, opnieuw opgericht in het rotsachtige en beboste gebied rond Yazılıkaya en İhsaniye. De Göynüş-vallei is een van de belangrijkste plaatsen met monumenten uit deze tweede periode. Naast Aslantaş en Yılantaş, bevindt zich in de vallei ook een openlucht-cultusplaats genaamd Maltaş en een rotsformatie in het midden van de vallei, bekend als Köhnüş Kale. Aslantaş dankt zijn naam aan de reliëfs van leeuwen op zijn façade. Het is een enkel blok steen van ongeveer 11 meter hoog, waarvan de zijkanten en de voorkant zijn afgeplat. Aan weerszijden van de kleine deur van de grafkamer staan twee grote leeuwen met opgetrokken voorpoten. Volgens Culture Portal bevinden zich onder de poten van de leeuwen kleine leeuwenwelpen, die tegenwoordig sterk verweerd zijn. Boven de deur bevindt zich een element dat doet denken aan de levensboom, en erboven is een reliëf van een zon met vleugels afgebeeld. In het bovenste deel van de rots zijn treden uitgehouwen. Binnenin heeft de grafkamer een licht gewelfde plafond, en aan de linkerkant bevindt zich een kleine ruimte waarin een baar (een soort bed) stond, waarin de overledene werd gelegd. Men denkt dat Aslantaş toebehoorde aan een belangrijke Frieze-koning. Culture Portal dateert het monument op de 7e eeuw voor Christus. Wikipedia in het Engels meldt dat er discussie bestaat over twee datums, begin 8e eeuw tot eind 7e eeuw voor Christus, en dat de latere datum vaker wordt aangenomen vanwege de versierde façade en de kleine ingang. Yılantaş bevindt zich ten westen van Aslantaş, in dezelfde rotsformatie, en ligt volgens bronnen ongeveer 70 tot 80 meter verderop. Deze graf, waarvan wordt aangenomen dat deze toebehoorde aan een edelman, was groter en indrukwekkender dan Aslantaş. De rots waarop hij is uitgehouwen is echter waarschijnlijk door natuurlijke oorzaken gescheurd en omgevallen, en is nu een gebroken blok. Op een van de rotsfragmenten zijn delen van het reliëf van de leeuw, het hoofd en de poten, te herkennen. Er zijn verschillende verklaringen De balken van het portaal zijn in reliëf verwerkt in het plafond. Op basis van de palmbladmotieven op de kolomkapiteel van het Cultureel Portaal, wordt de grafsteen gedateerd rond 700 voor Christus. De Nederlandse archeoloog C.H.E. Haspels stelde echter de 6e eeuw voor Christus voor. Het eerste punt van interesse in de vallei is de gevel van Aslantaş. Bestudeer de lichamen van de leeuwen, de zonnewijzer boven de deur en de rechte sneden aan de zijkanten van de rots, zowel van dichtbij als van een afstand. Loop vervolgens naar het westen en ga naar de verspreide fragmenten van Yılantaş, waar u op zoek kunt gaan naar het overblijfsel van de leeuwenklauw. De foto's van de Zweedse fotograaf Guillaume Berggren, die Yılantaş in de jaren 1870 vastlegde, zijn een van de vroegste documenten die de staat van de rots 150 jaar geleden laten zien. Indien u tijd heeft, kunt u ook een bezoek brengen aan Maltaş, ongeveer 500 meter verderop. Maltaş is een grote, in de rots uitgehouwen gevel met nissen, en is goed bewaard gebleven omdat het tot voor kort onder de grond lag. De Göynüş Vallei bevindt zich ook op het Frigische Pad, een wandelroute die begint in Seydiler, bij Afyonkarahisar, en doorloopt tot Yazılıkaya, in Eskişehir. Dit pad, gemarkeerd met rode en witte markeringen, loopt door de vallei en gaat verder naar het noorden, in de richting van Döğer. Er zijn geen wegen die naar alle delen van de vallei leiden; u moet tussen de velden lopen, dus stevige schoenen en water zijn aan te raden. Omdat er weinig schaduw is, zijn de ochtenden en avonden aangenamer dan de hete middagen. Raadpleeg de meest recente aankondigingen van de provincie Afyonkarahisar, afdeling Cultuur en Toerisme, voor informatie over bezoekvoorwaarden en mogelijke regelingen. Klim niet op de monumenten en raak de reliëfs niet aan; het zachte tufsteen is gemakkelijk te beschadigen.