Antalya Saat Kulesi

De Klokkentoren van Antalya, gelegen bij de Kalekapısı, de belangrijkste toegangspoort naar de oude stad Kaleiçi, bevindt zich bovenop een oud fort. Op dit punt komen de moderne stad en de historische kern samen; vrijwel iedereen die van de tram- en buslijnen stapt, betreedt Kaleiçi via deze toren. Volgens het inventaris van de gemeente Antalya bevindt de toren zich bovenop de Kalekapısı-toren. De Kalekapısı, genoemd door Ibn Bibi vanwege de belegeringen van 1207 en 1216, en ook bekend als de Pazar Kapısı, Çarşı Kapısı en Asitane Kapısı, was de poort die door Evliya Çelebi werd genoemd Varoş Kapısı. De poort zelf werd vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog; tegenwoordig is alleen de toren en de bovenliggende constructie overgebleven. Het fort dat de toren draagt, heeft een geschiedenis van tweeduizend jaar, teruggaand tot de 2e eeuw voor Christus; het werd tijdens de Byzantijnse periode gerepareerd om aanvallen van Arabieren af te weren, en na de overname door de Seltsjoeken in 1207 werden extra binnenmuren toegevoegd. Er werden meer dan zestig torens gebouwd langs de muren; het grootste deel ervan was al in de jaren 1920 verdwenen, en de sloop werd in de jaren 1930 voltooid. De pagina van de provincie Antalya over Kaleiçi noemt de Hıdırlık-toren, de Hadrianuspoort en de Klokkentoren als de overblijfselen van de stadsmuren; dus deze toren is een van de zichtbare restanten van een verloren verdedigingssysteem. De bouwjaren van de toren verschillen volgens verschillende bronnen, en deze tegenstrijdigheid moet zo worden overgebracht. De gemeente Antalya stelt dat de toren in 1921 werd gebouwd door de gemeente Antalya, met de bijdrage van inwoners van Izmir die naar Antalya waren gevlucht na de bezetting van Izmir. Een nieuwsbericht van DHA en de Wikipedia-pagina uit 2022, die de restauratie van dat jaar beschrijven, verbinden de toren met het jaar 1901, het 25-jarig jubileum van de troonsbestijging van Abdulhamid II. Volgens dit verhaal stuurde de Duitse keizer Wilhelm klokken als cadeau aan Ottomaanse steden ter gelegenheid van het jubileum, en de klok in Antalya was er een van. Het verschil van twintig jaar tussen deze twee datums is nog niet in één enkele bron opgelost; we plaatsen de toren daarom in de vroege 20e eeuw, tussen de laatste jaren van het Ottomaanse Rijk en de eerste jaren van de Republiek. De architectuur is eenvoudig en overzichtelijk. De onderbouw is een vierkant fort, gebouwd van puin en natuursteen; erboven bevindt zich een laag van fijnere, gladde natuursteen, en daarboven de klok. Volgens de Wikipedia-pagina is de hoogte van de toren vanaf de grond 14 meter, en 8 meter vanaf de bovenkant van de muren. Aan elke kant van de toren bevindt zich een ronde wijzerplaat, en bovenaan een klok. Het gemeentelijk inventaris verm De foto uit 1930 in het archief van het Antalya Museum toont dat de cijfers op de eerste wijzerplaat in het Ottomaanse schrift stonden. Dezelfde foto's bevestigen dat de toren in zijn oorspronkelijke staat een koepel had; deze is later verwijderd en vervangen door een nieuwe, loodbedekte koepel die beter aansloot bij het ontwerp. Het restauratieteam is van plan om een mechanisme te installeren dat in die tijd werd geproduceerd, in plaats van het verloren gegane mechanisme, en dit te combineren met een wijzerplaat met Ottomaanse cijfers. Om de toren te zien, hoeft u geen speciale inspanning te leveren; u kunt eenvoudig op het plein Kalekapısı staan en uw hoofd omhoog richten. De beste plek om een foto te maken is vanuit het zuidoosten, waarbij de toren en de Tekeli Mehmet Paşa-moskee, met haar koepels, in beeld komen. Deze moskee werd tussen 1606 en 1617 gebouwd door Tekeli Mehmet Paşa; de centrale, grote koepel wordt ondersteund door twee halve koepels aan de oost- en westzijde, en vormt samen met de toren het silhouet van de ingang van Kaleiçi. In de vroege ochtend is het plein rustig en is de textuur van de stenen van de toren beter zichtbaar in het zijlicht. Wanneer de avondverlichting wordt ingeschakeld, zijn de wijzerplaten van de klok van veraf zichtbaar. De straatjes die vanaf de voet van de toren naar Kaleiçi leiden, komen uit bij de Yivli Minare, de Karatay Medrese en de jachthaven. Kalekapısı is ook een belangrijk knooppunt in het stadscentrum; het is gemakkelijk om hier te komen met de tram en de bus. U kunt de toren niet betreden; het is een openbare constructie en de klok is van buitenaf te zien. Neem even de tijd om naar de wijzerplaten te kijken voordat u verder loopt naar Kaleiçi; de stadsklok is al meer dan een eeuw lang vanaf deze toren af te lezen.