Alaeddin Tepesi

Alaeddin Tepesi, in het hart van de stad Konya gelegen, is een kunstmatige heuvel die door de mens gedurende duizenden jaren is opgebouwd en waaromheen de hele geschiedenis van de stad zich heeft ontwikkeld. De heuvel, gelegen aan de westelijke rand van de Konya-vlakte, nabij de voet van de bergen, is ongeveer 450 meter lang, 350 meter breed en 20 meter hoog en heeft een ovale vorm. Volgens de TDV Islam Encyclopedie is de eerste nederzetting van de stad, wiens stichter onbekend is, gelegen op deze kleine verhoging. Opgravingen uitgevoerd door het Turkse Historisch Instituut in 1941 toonden aan dat de eerste bewoning van de heuvel teruggaat tot ongeveer 3000 voor Christus, de vroege Bronstijd. Later werd de heuvel bevolkt door de Hettieten, gevolgd door de Frigiërs, Lydiërs en Perzen. Het wordt aangenomen dat de naam van de stad afkomstig is van het Frigische woord "Kawania", dat in het Grieks veranderde in "Konion" en tijdens de Romeinse en Byzantijnse periodes in "Iconium". De gebeeldhouwde fragmenten van een deur uit de Frigische periode, die tentoongesteld worden in het Konya Archeologisch Museum, zijn ook afkomstig van deze heuvel. Tijdens de Romeinse en Byzantijnse tijd werden de muren rond de heuvel vernieuwd, en de stad groeide binnen en rond deze verdedigingswerken. Aan het einde van de elfde eeuw, toen Konya de hoofdstad was van het Seltsjoekse Sultanaat van Anatolië, werd het Seltsjoekse paleis ten noorden van de heuvel gebouwd. De Alaeddin-moskee, die zich aan de noordkant van de heuvel bevindt, is een groot Seltsjoeks gebouw dat in 1220 werd voltooid en vormt nog steeds het meest opvallende silhouet van de heuvel. Tijdens de Seltsjoekse periode was het kasteel op de heuvel het interne kasteel van de stad. De groeiende stad werd in 1221 omringd door een nieuwe buitenmuur van ongeveer 4 kilometer lengte, inclusief torens. Het kasteel op de heuvel verloor daardoor zijn belang, en er werd een nieuw intern kasteel gebouwd in het westen, genaamd Ahmedek. Aan de voet van de noordelijke helling van de heuvel bevindt zich een Seltsjoekse kiosk, gebouwd op een van de torens, die het enige overgebleven deel van het paleis is. De kiosk, bekend als de Alaeddin-kiosk, wordt door de TDV Islam Encyclopedie, op basis van de inscripties rond de ramen, toegeschreven aan de periode van II. Kılıçarslan (1155-1192). Volgens Evliya Çelebi werd de kiosk, die door een aardbeving werd verwoest, herbouwd door Alaeddin Keykubad, en vandaar dat de naam aan hem werd verbonden. De kiosk werd later gebruikt door de Karamanoğulları, en diende tot de 17e eeuw als residentie voor de Ottomaanse gouverneurs, waarna ze werd verlaten. De tegels die in 1941 tijdens een opgraving bij het landhuis werden gevonden, worden tegenwoordig tentoongesteld in het nabijgelegen Museum voor Tegelkunst van de Karatay Medrese. Een deel van de andere fragmenten is verspreid naar musea in Istanbul, Berlijn en Parijs. Tijdens de Ottomaanse periode liet Fatih Sultan Mehmed, na het veroveren van Konya in 1468, de verwoeste muren herstellen. Charles Texier, die in de 19e eeuw de stad bezocht, beschreef dat de stenen van de muren werden verwijderd en in nieuwe constructies werden gebruikt. Volgens de Islam Encyclopedie van de Turkish Historical Society is er tegenwoordig geen enkel stuk van de binnen- of buitenmuren meer overgebleven; de enige uitzondering is de overblijfselen van de toren waar het landhuis op stond. Aan het einde van de 19e eeuw werden de huizen op de heuvel verwijderd en vanaf de jaren 1910 werd het gebied bebost, waardoor het werd omgetoverd tot een recreatiegebied. Een stenen waterreservoir met boogvormige fonteinen aan beide zijden, gebouwd door gouverneur Avlonyalı Ferid Paşa om het watertekort in de stad te verhelpen, werd in 1902 geopend en tot 1954 gebruikt. In 1982 werd de heuvel officieel erkend als een archeologisch, historisch en natuurlijk beschermd gebied. Tegenwoordig is de heuvel een park in het hart van de stad, met groene grasvelden, dennenbomen en schaduwrijke wandelpaden. Een goede manier om het gebied te verkennen is om te beginnen bij de overblijfselen van het landhuis aan de noordelijke helling en vervolgens de paden te volgen die rond de heuvel lopen. Vanaf de omliggende weg is duidelijk te zien hoe hoog de heuvel boven het omliggende vlakte ligt, wat een indruk geeft van de omvang van de duizenden jaren oude opbouw. In de avonduren wordt de heuvel verlicht, waardoor de stenen gevels van de Seltsjoekse gebouwen zichtbaar worden tussen de bomen. De heuvel wordt omringd door de tramlijn van Konya, waardoor het gemakkelijk bereikbaar is vanuit veel delen van de stad. De İnce Minareli Medrese, direct ten westen, en de Karatay Medrese, in het noorden, liggen op slechts een paar minuten lopen. Daarom is de heuvel een uitstekend startpunt voor wie Seltsjoekse Konya te voet wil verkennen. Het park is het hele jaar door geopend en is een belangrijk stedelijk gebied. De openingstijden van de musea in de omgeving kunnen worden gecontroleerd op de officiële websites.