Adana Müzesi (Müze Kompleksi)

Het Adana Museum is een groot museumcomplex gevestigd in de wijk Döşeme Mahallesi, in de buurt van het oude treinstation van de stad. Het is gehuisvest in gerestaureerde gebouwen van de voormalige Nationale Textielfabriek. Volgens informatie van het ministerie is dit het grootste museum van Turkije en het grootste gebouw dat een industriële erfgoedlocatie heeft omgezet in een openbaar museum. Hier worden twee verhalen verteld: enerzijds de duizenden jaren oude archeologie van Çukurova, en anderzijds de meer dan honderd jaar lange geschiedenis van de katoen- en textielindustrie van de stad. De eigen geschiedenis van het museum gaat terug tot de eerste jaren van de Republiek. Het Adana Museum werd in 1924 opgericht en behoort tot de oudste tien musea van Turkije. De eerste collectie bestond uit zuilkoppen en sarcofagen die verzameld waren in de politiepost. Het museum opende in 1928 zijn deuren in de medrese (religieuze school) van de Cafer Paşa-moskee, die zich bevond aan het begin van de Taşköprü, maar die tegenwoordig niet meer bestaat. In 1950 werd de collectie verplaatst naar een gebouw in Kuruköprü, en werd gedurende vele jaren tentoongesteld in het nieuwe gebouw dat op 5 januari 1972 werd geopend in Reşatbey. Na verloop van tijd bleek dit gebouw niet langer voldoende om de objecten te beschermen en te exposeren, waarna het ministerie besloot om de voormalige fabriek om te zetten in een museumcomplex. De restauratie begon in 2013. De fabriek zelf is ook een waardevol monument. Het gebouw werd begin 20e eeuw opgericht als een garenfabriek door de familie Simyonoğlu, die in Adana woonde. Het ministerie geeft in twee verschillende promotieteksten verschillende oprichtingsjaren, namelijk 1906 en 1907. Vanaf 1927 werd het complex bekend als de Nationale Textielfabriek, en de productie stopte in de jaren 1980. In 2006 werd het gebouw geregistreerd als een industriële erfgoedlocatie. Op de website van het ministerie staat dat de schrijver Orhan Kemal enige tijd in de boekhouding van deze fabriek werkte en dat zijn observaties daar inspiratie boden voor zijn roman "Murtaza". Het complex werd in fases geopend. Het Archeologiemuseum, dat is ontstaan uit het magazijn van de fabriek, opende zijn deuren voor bezoekers op 18 mei 2017. In de tweede fase werden twee grote loodsen omgetoverd tot mozaekzalen en geopend in 2018. De afdelingen voor de stad, de landbouw en de industrie werden in 2023 geopend, en de afdelingen voor film, literatuur, muziek en sport in 2024. Volgens gegevens van het ministerie heeft het museum een inventaris van 53.697 objecten, waarvan slechts een klein deel, ongeveer 3.365 stukken, samen met thematische objecten, wordt tentoongesteld. In de archeologische afdeling wordt de geschiedenis van de mensheid chronologisch verteld in acht zalen, van de prehistorie tot de In de glazen galerij worden sarcofagen uit de Romeinse tijd tentoongesteld. Op de lange zijde van de sarcofaag van Achilles, die in 1958 in Tarsus werd gevonden, is de scène afgebeeld van de terugkeer van de Trojaanse held Hector in ruil voor losgeld. De mozaïekzaal is het meest indrukwekkende deel van het complex. De mozaïeken, die zijn gevonden tijdens opgravingen in de stad Adana en omliggende districten, zijn op de vloer geplaatst in overeenstemming met de oorspronkelijke opstelling en beslaan een oppervlakte van 850 vierkante meter. De mozaïek die in 1956 in Misis werd gevonden en de overstroming van Noach afbeeldt, wordt beschouwd als het eerste geredde mozaïek in de stad. Na de sluiting van het kleine mozaïekmuseum in Misis, zijn deze werken hierheen verplaatst. De mozaïek van Hippokampos en Eros, gevonden in de ruïnes van de oude stad Aigeai in Yumurtalık, wordt gepresenteerd als het enige bekende voorbeeld in Turkije en toont Erosfiguren die op zeepaarden rijden. De mozaïek van het Koninkrijk van de Vrede, met een Griekse inscriptie die het vredig samenzijn van dieren beschrijft, is ook een belangrijk kunstwerk in de zaal. De twee mozaïeken van Tethys, afkomstig uit Anavarza en Yumurtalık, bieden de mogelijkheid om verschillende interpretaties van hetzelfde thema te zien. De industriële en stedelijke secties zijn gevestigd in de productie- en sociale ruimtes van de fabriek. Het Stadsmuseum vertelt over het verstedelijkingsproces van Adana, de oude markten, de geschiedenis van het onderwijs en de verschillende beroepsgroepen, met behulp van maquettes en reconstructies. Het Landbouwmuseum toont de vruchtbaarheid van de Çukurova-vlakte aan de hand van producten zoals katoen, watermeloenen, zonnebloemen, citrusvruchten, harde tarwe en suikerriet. Het Industriemuseum belicht de bijdrage van katoen aan de industrie van de stad, terwijl het Nationaal Textielmuseum het productieproces van de fabriek in beeld brengt met behulp van machines, maquettes en archiefdocumenten. Vanwege de omvang van het complex is het aan te raden om minstens een halve dag te reserveren. Het is logisch om eerst de archeologische zalen te bezoeken, gevolgd door de mozaïekhal, en de dag af te sluiten met een bezoek aan de fabrieksgedeeltes. Volgens de promotiemateriaal van het ministerie is het museum op maandag gesloten. Controleer de actuele openingstijden en toegangsvoorwaarden via muze.gov.tr. Het museum is bereikbaar met de dolmuş (gedeelde taxi), taxi en gemeentebus vanaf het stadscentrum. Het historische centrum aan de Taşköprü en de Seyhan is slechts een korte rit verwijderd, waardoor het gemakkelijk is om het museum te combineren met een bezoek aan het oude Adana.