Yansıma

Deniz, een fotograaf, keert na jaren terug naar de stad waar ze haar jeugd heeft doorgebracht, voor een tentoonstelling. In die stad ontmoette ze iemand die een diepe indruk op haar leven heeft achtergelaten: haar oude vriendin Eylül. Terwijl Deniz deze tentoonstelling samenstelt, die getekend is door herinneringen aan het verleden, hoopt ze dat Eylül de tentoonstelling zal bezoeken. Maar Deniz' werkelijke doel is om Eylül in die stad opnieuw te ontmoeten. De gebeurtenissen in de tentoonstellingsruimte vormen een innerlijke reis voor Deniz, waarbij ze haar eigen werk en haar herinneringen onder de loep neemt. Herinneringen aan het verleden komen tot leven, met flashbacks die teruggaan naar haar kindertijd en jeugd. De twee meisjes bespreken hoe hun vriendschap, die ooit begon, veranderde in een fragiele band, en zelfs in een vorm van wederzijds pesten. Ze vertellen elkaar en zichzelf dingen die nooit zijn gezegd. Dit proces, waarin beide personages op verschillende manieren gebroken zijn, biedt het publiek een diepgaand perspectief op de thema's adolescentie, vrouwelijkheid en identiteitsvorming.