Vazgeçtim Balık Olmaktan

Het einde van de jaren zeventig, het begin van de jaren tachtig... Çilem besluit de grenzen te overschrijden die voor haar zijn gesteld en reist met de eerste trein die ze kan vinden van het dorp Ahlar naar Istanbul. In de trein ontmoet ze Meryem, een vrouw uit de regio Karadeniz, die haar als een spirituele dochter adopteert en haar meeneemt naar haar huis in de Ihlamurstraat.
Çilem verlaat haar geboorteland en, aangewakkerd door de "moed" die voortkomt uit de "onderdrukking", zet ze haar tocht voort op zoek naar "vrijheid". Maar deze reis, die in Istanbul begint, zal haar laten zien dat vrijheid niet zo eenvoudig en eenduidig is als ze had gedacht.
In de stilte van Bülbül, in de stille vastberadenheid van Halil, in de acceptatie van Kezban en in de opoffering van Meryem, begint Çilem te begrijpen dat onderwerping misschien niet slechts één gezicht heeft. "Ik geef het op om een vis te zijn" is het verhaal van die onzichtbare band die onderwerping en vrijheid scheidt, maar die in werkelijkheid voortdurend met elkaar verweven zijn.