Umarım Vazgeçmezsin

Twintig jaar later, een deurbel die gaat.
Een onvoltooide vriendschap.
Een nacht waarin de herinneringen van het verleden tot leven komen.

Jaren later onthult Azize iets, waardoor ze geconfronteerd wordt met Bülent, een van haar vroegere beste vrienden, die ze dacht dat ze voorgoed achter zich had gelaten. De twee, in aanwezigheid van de kunstmatige intelligentie-assistent van het slimme huis, bewegen heen en weer tussen verschillende aspecten van hun verleden, waarbij herinneringen, schuldgevoelens en stilzwijgen steeds meer met elkaar verweven raken.

Het verleden kan in één nacht hersteld worden.
En sommige herinneringen worden, zodra ze worden herinnerd, zwaarder om te dragen dan ze ooit waren.

Ik hoop dat je niet opgeeft, het is een spel voor twee spelers over het feit dat het net zo belangrijk is wat iemand zich herinnert, als wat iemand ervoor kiest te vergeten.