Taksim'e Kadar

Het toneelstuk "Taksim'e Kadar" is ontstaan doordat elk personage door een andere schrijver is geschreven, en vervolgens door Zelal Buldan is samengevoegd. Net zoals bij een echte dolmusrit, waarbij je de verhalen van de andere passagiers niet kent, waren de schrijvers ook onbekend met de verhalen van de andere personages toen ze hun eigen teksten schreven.

Op een regenachtige ochtend in Istanbul zitten zes passagiers van verschillende leeftijden, achtergronden en sociale klassen, samen met een chauffeur in een minibusje op weg van Bakırköy naar Taksim. Elk van hen begint een reis, gevuld met hun eigen zorgen, innerlijke gedachten, dromen en spijt. Na verloop van tijd verandert de minibus in een soort bekenteniskamer; liefdesverdriet, teleurstellingen, de angst voor de dood, familiedruk en persoonlijke dilemma's worden om beurten uitgesproken. Het verhaal presenteert een structuur waarin de personages weinig direct contact hebben, maar elkaar wel observeren en hun innerlijke wereld onthullen. Alle personages maken een reis, zowel in zichzelf als in hun relatie met de maatschappij.