Tac'ın Nöbetçileri

De Wachters van Taj is een toneelstuk dat een donkere mythe behandelt, die zich zou hebben afgespeeld tijdens de bouw van de Taj Mahal. Het verhaal draait om twee soldaten van lage rang, Humayun en Babur, die beste vrienden zijn. Deze twee soldaten bewaken de poort van de Taj Mahal, zodat niemand deze kan zien voordat de opening. Deze ogenschijnlijk onbelangrijke taak verandert het leven van deze twee onschuldige mannen op een onverwachte manier. Volgens de overlevering wilde de architect van de Taj Mahal, Usta Isa Shirazi, samen met 20.000 arbeiders die aan de bouw werkten, de Taj Mahal bezoeken voordat de opening. De toenmalige keizer, Shah Jahan, die dit monumentale graf voor zijn overleden vrouw Mumtaz Mahal had laten bouwen, beschouwde dit als een teken van disrespect. Hij vaardigde vervolgens een decreet uit: er mocht nooit meer iets mooier worden gebouwd dan de Taj Mahal, en de handen van de 20.000 arbeiders die aan de Taj Mahal hadden gewerkt, moesten worden afgesneden... Het toneelstuk neemt deze legende als uitgangspunt en plaatst deze twee onschuldige soldaten, die geen enkele strategische waarde hebben voor het leger, in het middelpunt van deze dramatische gebeurtenis. Het leven van deze twee personages, gevangen in een driehoek van status, vriendschap en plicht, wordt op zijn kop gezet als gevolg van een volwassen caprice. Het toneelstuk plaatst de vriendschapsrelatie centraal, terwijl het tegelijkertijd de gevolgen van de druk die het systeem uitoefent op het menselijk karakter blootlegt. Bovendien stelt het toneelstuk de toeschouwer vragen over filosofische kwesties, zoals: "Is een betere wereld mogelijk?" en "Is schoonheid een concept met een einddatum?". De Wachters van Taj toont op een zwarte humoristische en directe manier het aangrijpende verhaal van de twee jeugdvrienden Humayun en Babur. "Kun je je voorstellen? Zo ver weg kunnen zijn? Waarschijnlijk lijkt dit niet groter dan dat flakkerende lichtje. Wij zijn ook zo klein..." "Sprookjes zijn voor kinderen, geen keizerlijke wachters!" "We zullen in het bos wonen, alleen jij en ik. Ver weg van alles, van de wereld, en dan kan niemand ons meer iets aan doen. Zou dat niet geweldig zijn?" GEWRIJFD DOOR: RAJIV JOSEPH VERTALING: SAMI BERAT MARÇALI REGIE: ÇAĞRI ŞENSOY MET: SEMİH ERTÜRK | HÜSEYİN SEVİMLİ SCÈNEDESIGN: ÇAĞRI ŞENSOY LICHTONTWERP: SEFA HANEDAN GELUIDSONTWERP: ESER EYÜBOĞLU ASSISTENT REGISSEUR: ÖZGÜR KARABÖCEK | KADİR YILDIRIM POSTERONTWERP: ÇAĞDAŞ BAŞAR FOTOGRAFIE: ÇAĞDAŞ BAŞAR