Tac'ın Nöbetçileri

"De Wachters van Taj" vertelt een donker verhaal, een mythe die zich zou hebben afgespeeld tijdens de bouw van de Taj Mahal. Het verhaal draait om twee soldaten van lage rang, Humayun en Babur. Deze twee jeugdvrienden bewaken de poort van de Taj Mahal, met als doel ervoor te zorgen dat niemand de Taj Mahal ziet voordat deze officieel wordt geopend. Deze ogenschijnlijk onbelangrijke taak verandert het leven van deze twee onschuldige mannen op een onverwachte manier.

Volgens de overlevering wilde de architect van de Taj Mahal, Usta Isa Shirazi, dat hijzelf en de 20.000 arbeiders die aan de bouw hadden meegewerkt, de Taj Mahal konden bezoeken voordat de opening plaatsvond. De heerser van die tijd, Shah Jahan, beschouwde het verzoek om dit monument, dat hij had laten bouwen ter nagedachtenis aan zijn overleden vrouw Mumtaz Mahal, vooraf te bezoeken, als een teken van disrespect. Hierop vaardigde hij een decreet uit: er mocht nooit meer iets gebouwd worden dat mooier was dan de Taj Mahal, en de handen van de 20.000 arbeiders die aan de bouw hadden meegewerkt, moesten worden afgesneden...

Het spel neemt deze mythe als uitgangspunt, en plaatst twee onschuldige soldaten in een dramatische missie die geen enkele strategische waarde heeft voor het leger. Het leven van deze twee personages, gevangen in een driehoek van status, vriendschap en plicht, wordt op zijn kop gezet als gevolg van een volwassen caprice. Het spel legt de focus op de vriendschapsrelatie, terwijl het tegelijkertijd de gevolgen van de druk die het systeem uitoefent op de personages in beeld brengt. Bovendien stelt het spel de kijker vragen over filosofische kwesties, zoals: "Is een betere wereld mogelijk?" en "Is schoonheid een concept met een eindigheid?".

"De Wachters van Tac" vertelt op een zwarte, humoristische manier en met een openhartige toon het aangrijpende verhaal van twee jeugdvrienden, Humayun en Babür.

"Kun je je dat voorstellen? Zo ver weg kunnen zijn? Misschien lijkt deze plek hier, bij dat flikkerende lichtpuntje, niet eens zo groot. Wij zijn gewoon zo klein..."

"Sprookjes zijn voor kinderen, niet voor keizerlijke bewakers!"

"We zullen in het bos wonen, alleen jij en ik. Ver weg van alles, van de wereld, en daarna zal niemand ons meer iets kunnen aanrekenen. Zou dat niet geweldig zijn?"

Auteur: Rajiv Joseph.
Vertaald door: Sami Berat Marçalı.
Regisseur: Çağrı Şensoy.
Spelers: Semih Ertürk | Hüseyin Sevimli
Decorontwerp: Çağrı Şensoy.
Lichtontwerp: Sefa Hanedan.
Geluidontwerp: Eser Eyüboğlu.
Regieassistenten: Özgür Karaböcek | Kadir Yıldırım
Ontwerp van de poster: Çağdaş Başar.
Foto: Çağdaş Başar.