Şairin Kayığı

Geschreven en gespeeld door.YILMAZ TÜZÜN

Beheerder.YASEMİN ŞİMŞEK TÜZÜN.

Beste,YILMAZ TÜZÜN

Lichtontwerp.ALPDOĞAN SELÇUK

Kostuumontwerp.YASEMİN ŞİMŞEK TÜZÜN.

Film- en posterontwerp.İDİL BERK

Algemene samenvatting.

Het spel, dat zichzelf omschrijft als "geen gewone roeier, maar een metgezel van dichters", is...

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de verteller. Deze boot vervoert geen passagiers in de gebruikelijke zin van het woord naar de overkant.

Op een tijd- en ruimte-onafhankelijke manier, brengen we de grote figuren van de Turkse poëzie (Can Yücel, Edip...).

Cansever, İlhan Berk, İsmet Özel, Tomris Uyar, Ece Ayhan, Nilgün Marmara, Ülkü Tamer en...

Sezai Karakoç) zaten aan dezelfde tafel zaten. De passagiers hadden geen bagage bij zich, alleen onvoltooide regels.

en ze dragen hun jeugd in hun zakken. Gedurende het spel laten deze dichters zien wat poëzie is,

Ze bespreken het leven, de dood, hun vaders, de eenzaamheid en hun vaderland, elk op hun eigen unieke manier.

Uiteindelijk blijkt de verteller zelf geen roeier, maar de "luisteraar" van deze mensen die het geheugen herstellen.

hij dit merkt en beëindigt het spel door de lege stoel aan de tafel aan het publiek (de lezer) te geven.

Hoofdthema's.

• Kindertijd en geheugen.Ongeacht de leeftijd van de dichters, ze nemen hun poëzie overal mee naartoe.
Het wordt benadrukt dat poëzie een manier is om de herinneringen uit de kindertijd te herbeleven. Poëzie schrijven is op een bepaalde manier een vorm van "geheugenherstel".
en het is een poging om "terug naar huis" te keren.

• Tekortkomingen en Wonden.De gemeenschappelijke factor bij dichters is niet dat ze dezelfde taal spreken, maar dat ze dezelfde pijn delen.
Het is een vorm van expressie. Poëzie is een manier om datgene wat niet in woorden kan worden uitgedrukt, vast te leggen in schrift, en het is een uiting van menselijkheid.
Het is een uiting van tekortkomingen.

• De vaderfiguur en het verleden.In de voorstelling verandert de stem van de dichters, en er ontstaat een gezamenlijke stilte.
Het moment waarop ze begraven worden, markeert het begin van het gesprek over "vaders". Het gaat over het verleden, de wortels en de verliezen.
De afrekening vindt plaats bij het loket.

• Communicatie en eenzaamheid.Hoewel het lijkt alsof de dichters met elkaar in conflict zijn, is dat in werkelijkheid...
Het wordt beschreven hoe ze met elkaar praten, om elkaars eenzaamheid te doorbreken en om bij elkaar te blijven.

Karakterdynamiek in het spel (De Wereld van Dichters).

In zijn werk brengt de tekst de literaire identiteit en het karakter van de dichters op een zeer duidelijke manier tot uiting, waarbij ze op het toneel als een bron van conflict worden gepresenteerd.

• Can Yücel.Zijn woede was een vorm van liefde, hij beledigde mensen, maar hij hield van hen, en hij zei wat hij dacht.

een onstuitbare, explosieve kracht. Zelfs zijn manier van lopen straalde rebellie uit, niet omdat hij kon schrijven, maar...

"Hij schrijft omdat hij het niet kan verdragen."

• Edip Cansever: Iemand die naar de lege stoel aan tafel kijkt (naar degenen die er niet zijn), iemand die introspectief is en niet gehaast.

en stiltevolle figuur. Iemand die het ontbrekende als eerste opmerkt, en die weet dat "de mens het meest..."

"Hij zit bij degenen die niet komen" en "Wat een mens niet met woorden kan uitleggen, kan hij opschrijven."

Dit vertegenwoordigt mijn standpunt.

• İsmet Özel.Hier is de vertaling: Iemand die voortdurend bezwaar maakt, met ideeën die opkomen en woorden die als stenen klinken.

Een scherpe en kritische toon. "Er is geen 'tegenstand', elke 'tegenstand' is slechts een andere kant van dezelfde zaak."

"Dit is het" en "Poëzie komt je leven tegemoet," zijn uitspraken die de baanbrekende, conventie-tartende aspecten vertegenwoordigen.

İlhan Berk: Iemand die de wereld opnieuw bevracht, die door aanraking met steen, water en objecten, hun perspectief probeert te begrijpen.

Een filosofische benadering die de vorm verandert. Poëzie is meer een "manier van kijken" dan een verzameling woorden.

Hierbij wordt eraan herinnerd.

• Tomris Uyar.De balans van de tafel, die de luide stem van de mannelijke dichters dempte, was essentieel voor de poëzie.

een wijze figuur die herinnert aan het belang van "elkaars leven en elkaar beluisteren".

• Ece Ayhan.Regels overtredende, sceptisch tegenover gevestigde structuren, en bron van onrust en...

De dissonante toon die het aspect van de poëzie vertegenwoordigt dat niet past binnen de kaders van de overheidsinstanties of officiële documenten.

• Nilgün Marmara.Zijn fragiliteit was zo groot dat zelfs de zee leek om te keren en naar hem om te kijken, in zijn stilte.

Een dichter die meer zegt dan woorden.

• Kleine Alexander.Een man die loopt als een kind, met de blik van een oude man in zijn ogen.

De leeftijdsverschillen waren niet zichtbaar, en er was een enorme, bijna kinderlijke, ongemakkelijkheid.

De stem die fluisterde dat er een oplossing mogelijk was.

• Ülkü Tamer.De onschuld van de kindertijd, die je hierin terugvindt, herinnert je eraan dat je altijd een kind zult blijven.

De dichter, die eraan herinnerde dat sommige dingen niet door te praten, maar door stilte, worden overgebracht.

• Sezai Karakoç.De verloren paradijs in de mens, symbool van geloof en hoop; ondanks...

Na het schrijven bleef er een gevoel van "verlies" over, en het besef van "hoe moeilijk het is om met dat verlies om te gaan."

...en benadrukt door het wijze volk.