
📌 OverigBetaald
Pis Hikaye
“Vies Verhaal” is het eerste verhaal dat is gepubliceerd door Yaşar Kemal. Hij schreef het verhaal in 1946, op drieëntwintigjarige leeftijd, terwijl hij zijn militaire dienst in Kayseri vervulde. Door het verhaal van een vrouw die in een dorp in de Çukurova is verkracht, wordt de morele opvatting en het begrip eer in de plattelandsgemeenschap in de context van de machtsverhoudingen van een kleine samenleving in twijfel getrokken.
Hoewel er jaren zijn verstreken, realiseren we ons dat we de vertellingen helemaal niet vreemd zijn, omdat het een verhaal is dat veel associaties oproept met de huidige tijd. Bovendien, ondanks het veranderende “bey” systeem van toen tot nu... Dit is ook te danken aan de meesterlijke taal die Yaşar Kemal gebruikt; zijn eenvoudige maar rijke taal en zijn bekwaamheid in beschrijvingen maken dat dit verhaal als een film wordt gepresenteerd of de vertelling zichtbaar maakt als foto’s.
In “Vies Verhaal” heeft de schrijver de natuur zo mooi beschreven, dat hij de vuiligheid van de mens evenzeer krachtig heeft neergezet. Alles krijgt betekenis door zijn tegenpool. Een reden waarom we de vuiligheid in dit verhaal als “vuil” kunnen zien, is de prachtige beschrijving van twee personen die symbool staan voor puurheid en reinheid, tegenover de “vuiligheden”.
Terwijl de seksuele honger die in Anatolië heerst subtiel wordt verteld via vrouwen en dieren, begrijpen we ook hoe een dorp georganiseerd is in het verdoezelen van schuld. Het is aan ons om na te denken over de redenen hiervoor en oplossingen te vinden. Het is onmogelijk om een oplossing te vinden zonder het systeem in twijfel te trekken. Yaşar Kemal laat ons de vrouwen in het verhaal niet vergeten; het is onvermijdelijk om niet ongemakkelijk te zijn bij de manier waarop hij hun ervaringen in al hun naaktheid en realiteit aan ons vertelt. Maar als we willen dat de gebeurtenissen in het verhaal zich niet opnieuw voordoen, moeten we de onrust van onze geweten verdragen. Oplossingen worden op deze manier gevonden.
Hoewel er jaren zijn verstreken, realiseren we ons dat we de vertellingen helemaal niet vreemd zijn, omdat het een verhaal is dat veel associaties oproept met de huidige tijd. Bovendien, ondanks het veranderende “bey” systeem van toen tot nu... Dit is ook te danken aan de meesterlijke taal die Yaşar Kemal gebruikt; zijn eenvoudige maar rijke taal en zijn bekwaamheid in beschrijvingen maken dat dit verhaal als een film wordt gepresenteerd of de vertelling zichtbaar maakt als foto’s.
In “Vies Verhaal” heeft de schrijver de natuur zo mooi beschreven, dat hij de vuiligheid van de mens evenzeer krachtig heeft neergezet. Alles krijgt betekenis door zijn tegenpool. Een reden waarom we de vuiligheid in dit verhaal als “vuil” kunnen zien, is de prachtige beschrijving van twee personen die symbool staan voor puurheid en reinheid, tegenover de “vuiligheden”.
Terwijl de seksuele honger die in Anatolië heerst subtiel wordt verteld via vrouwen en dieren, begrijpen we ook hoe een dorp georganiseerd is in het verdoezelen van schuld. Het is aan ons om na te denken over de redenen hiervoor en oplossingen te vinden. Het is onmogelijk om een oplossing te vinden zonder het systeem in twijfel te trekken. Yaşar Kemal laat ons de vrouwen in het verhaal niet vergeten; het is onvermijdelijk om niet ongemakkelijk te zijn bij de manier waarop hij hun ervaringen in al hun naaktheid en realiteit aan ons vertelt. Maar als we willen dat de gebeurtenissen in het verhaal zich niet opnieuw voordoen, moeten we de onrust van onze geweten verdragen. Oplossingen worden op deze manier gevonden.
Datum en tijd
9 april 2026, donderdag
20:30 – 22:30
Locatie - Metrohan
Evenement met ticket
Dit evenement is afgelopen
