Kuralsız Sit-Down Show
Hallo allemaal, aan de eenzamen, de gemarginaliseerden, de verloren, degenen die gedoemd zijn om iets te verliezen, de wanhopigen, de depressieven, de werklozen, degenen zonder familie, degenen die zichzelf hebben verlaten, degenen die beroofd en verarmd zijn, de arbeiders, degenen met een beperking die zich niet beperkt laten, degenen die hun innerlijke pijn niet kunnen uiten, de stille helden, degenen die marteling ondergaan, degenen die hun hele leven buitengesloten zijn, de vrouwen die geweld ervaren, degenen die de "Everest" van eenzaamheid niet kunnen beklimmen, de kinderen die verlaten en mishandeld worden, de levende wezens die geweld ervaren, en de natuur. Jullie zijn degenen die echt verliezen, degenen die honger lijden, degenen die zich niet aan de regels van het systeem houden. Ik hou van jullie allemaal. Elke nacht zal ik, zonder regels, alles zeggen wat jullie niet kunnen zeggen, maar wat jullie willen zeggen. Lang leve de underground, lang leve onze existentiële strijd. Zonder regels ben ik bij jullie, altijd. Elke nacht zullen we een nieuwe wereld creëren, zonder ons te laten leiden door de wind van geluk, en onze existentiële zon zullen we over de hele melkweg verspreiden. Ik hou van jullie allemaal. Elke traan, elke pijn van jullie, is mijn eigen pijn en mijn eigen traan.