Kat:9 Daire:34

"Wij waren slechts een flits van licht, gereflecteerd door een raam van een van die hooggelegen appartementen. Families zoals wij zijn anoniem... Niemand voelt de noodzaak om families zoals wij te beschrijven. Mensen, dicht op elkaar gepakt in dezelfde ruimte, verticaal gestapeld, gescheiden door een beetje metaal en cement, onwetend van elkaar..."

De avond komt, de lichten gaan uit, de televisie wordt uitgeschakeld. Nu is het tijd om te gaan slapen...

Maar...
Op een dag blijft het licht van een huis branden.
Er kan iets ergs met die familie gebeuren.
Niemand geeft erom.
Iedereen is blij dat het niet zij is.

"Maar op een dag kan er iets met elk gezin gebeuren..."