Joko'nun Doğum Günü

De continuïteit van een systeem is niet alleen afhankelijk van degenen die het hebben opgericht, maar ook van degenen die het in stand houden.

"Sinds ik jullie vervoer, kijk ik constant naar de grond, terwijl ik vroeger altijd naar de lucht keek."

"Joko's Verjaardag" werpt een kritisch oog op een systeem waarin geweld normaler wordt, gehoorzaamheid een deugd wordt en het individu geleidelijk aan wordt gereduceerd tot een loutere functie.

De voorstelling "Joko's Verjaardag", waarin de auteur gebruikmaakt van zwarte humor en surrealisme, en die door de regisseur wordt voortgezet met een tragisch-komische en groteske stijl, laat zien dat instemming de trouwste beschermer van het systeem is. In het stuk volgt het publiek de transformatie van Joko, een werknemer in een rioolinstallatie, die begint met zijn acceptatie van het dragen van anderen. De voorstelling toont hoe macht via geweld, onderdrukking en ongelijkheid, op een alledaagse manier wordt genormaliseerd door middel van instemming.

Joko verandert van een individu in een instrument, van een lichaam in een middel. Deze transformatie gebeurt niet plotseling; integendeel, ze verloopt geleidelijk, op een zeer gestructureerde, logische en "rationele" manier. Wat Joko overkomt, is niet een uitzonderlijke wreedheid, maar juist de essentie van het systeem zelf.

Het spel toont op een absurde manier de ware aard van het leven.
Terwijl irrationele, beangstigende en ongeremde dingen mensen verscheuren, houdt het systeem juist door deze fragmentatie in stand en wordt het er sterker van.

Topor onthult deze grote misleiding met zijn intelligentie en scherpe humor.