Jaz

Jaz, een van de belangrijkste hedendaagse schrijvers die in het Frans schrijft, is...
Hoewel de tekst als een spel is geschreven, is het in feite een muziekpartituur. De taal is geïnspireerd door jazz.
Kwahulé, die zijn muziek baseert op esthetiek, is meer dan een verhaal; het is een vibratie, een ritme.
Hieronder volgt de vertaling: "Pauzes, explosies, herhalingen, improvisaties: dit zijn de elementen van zijn theatrale vormgeving."
Het is een methode die het publiek niet een verhaal presenteert, maar eerder in een geluidslandschap plaatst.

In Jaz, een voorstelling in concert-theater vorm, worden thema's als trauma, stilte en veerkracht behandeld.
De ritmes van schaamte en ontwrichting komen tot leven op het podium. Het verhaal wordt verteld met een dramatische realiteit.
Nee, het wordt gecreëerd door muziek. De taal van de dader en de taal van het slachtoffer vermengen zich, en de tekst vormt...
Het is alsof je bij elke herhaling een beetje dieper de spiraal in zakt. Het is meer dan alleen een verhaal.
In de jazz, waarbij improvisatie centraal staat, wordt het lichaam, de stem en het ritme gebruikt als een instrument.
Firdes Üçlertoprağı creëert op het podium geen personage, maar een bepaalde sfeer, een bepaalde vibratie.
Het brengt de trillingen van het trauma op het podium. Iets dat niemand anders dan wij kan horen.
Maar zodra we onze ogen sluiten, herinnert het ons aan onze eigen naam.