Holy Fuck

In een tijd waarin kunstmatige intelligentie inmiddels een volledige klassieke rockband kan „produceren”, is Holy Fuck actueler dan ooit. Het Canadese kwartet voor experimentele synthpunk verdedigt al jaren koppig het idee dat muziek met menselijke handen en menselijke energie moet worden uitgevoerd. Op 12 oktober staat de band voor het eerst in Istanbul op het podium van Blind, met steun van %100 Müzik. Het belangrijkste verschil tussen Holy Fuck en vergelijkbare bands is dat ze hun muziek niet maken via laptops en vooraf klaargemaakte loops, maar volledig live, met drums, basgitaar, synths en effecten. Elk geluid op het podium wordt op dat moment gespeeld, verandert van richting en krijgt vorm. De band gebruikt geen clicktrack, maar stelt de chaos van improvisatie, het gelijktijdige risico dat de vier muzikanten nemen en de onomkeerbaarheid van het moment centraal. Holy Fuck, bestaande uit Brian Borcherdt, Graham Walsh, Matt “Punchy” McQuaid en Matt Schulz, dook na Deleter uit 2020 en tijdens de pandemie in een lange stilte. Het proces begon toen de bandleden na jaren weer bij elkaar kwamen en kreeg vorm in een dorpshuis op het platteland van Nova Scotia, Canada. In het begin kwamen ze alleen samen om weer te spelen en tijd met elkaar door te brengen, maar al snel merkten ze dat nieuwe ideeën vanzelf begonnen te stromen. Die ontmoeting werd het vertrekpunt voor het aankomende album Event Beat. Event Beat is het product van Holy Fucks collectieve reflexen, intuïtie en de bijna telepathische communicatie die ze door de jaren heen hebben ontwikkeld. Het album biedt een breed spectrum: van punk-funkgrooves en krautrockbewegingen tot pastorale ambientpassages en euforische momenten gericht op de dansvloer. De gemene deler van al die variatie is echter dat de muziek live wordt gespeeld en wordt gevormd door de energie van het moment. Ook de hernieuwde aandacht voor de band kwam op onvoorspelbare wijze tot stand. Het gebruik van „Tom Tom” in de Amazon Prime-serie Invincible en van „Lost Cool” in de Oscarwinnende film The Substance herinnerden opnieuw aan de tijdloosheid van Holy Fuck. Dat nummers die jaren geleden zijn opgenomen vandaag opnieuw weerklank vinden, is het resultaat van hun vasthoudendheid om hun intuïtie te volgen in plaats van trends. Wat er op 12 oktober ’s avonds in Blind gebeurt, is geen „nostalgieconcert”. Voor Holy Fuck is het podium een verlengstuk van de studio: een ruimte waar drums, bas en synths zweten en elk moment risico met zich meebrengt. Nummers kunnen langer worden, veranderen of zelfs uit elkaar vallen. Maar juist daarom is elke performance uniek. Holy Fuck, dat voor het eerst in Istanbul op het podium staat, komt ons eraan herinneren dat muziek nog steeds met menselijke handen, instrumenten en samen kan worden gemaakt. Muziek krijgt betekenis wanneer ze samen wordt gespeeld en samen wordt beleefd. Dat is precies wat Holy Fuck doet.