"Wat waren het mooie tijden," is een spel.

"O, wat zijn de tijd voorbij" - Een toneelstuk.

Hun begonnen hun optredens met de woorden: "We hebben herinneringen die we niet kunnen weggeven." Tijdens deze voorstellingen delen ze de herinneringen die ze jarenlang hebben verzameld, door foto's uit albums te laten zien aan hun publiek. Ze delen met hun publiek alle mooie en minder mooie momenten die ze sinds hun geboorte hebben meegemaakt. Op sociale media begonnen ze oude foto's, video's en de verhalen erachter te delen met andere gebruikers, onder de hashtag #tbt. Süheyl en Behzat Uygur benaderden deze trend op hun eigen manier en begonnen de hashtag #HGG te gebruiken. En zo ontstond #HGG – "Hey Gidi Günler" (Ach, wat waren het mooie tijden).

Deze voorstelling bevat naast herinneringen ook liedjes. Er is een muzikant en een zangeres die de liedjes uitvoeren. Omdat elk liedje een herinnering oproept en elke herinnering een liedje, zingen ze deze nummers samen met het publiek.

Deze voorstelling, die op een interactieve manier met het publiek plaatsvindt, heeft een bijzonder mooi onderdeel: het moment waarop het publiek zelf een herinnering deelt. Dit onderdeel heet "Atıyorum" (wat zoiets betekent als "ik zeg maar"). Tijdens dit deel wordt er van het publiek gevraagd om een herinnering te vertellen over een bekende persoon. Als een toeschouwer geen persoonlijke herinnering heeft aan een bekende, dan geven Süheyl en Behzat Uygur namen van bekende personen en verhalen, zodat de toeschouwer alsof hij/zij wel een herinnering heeft, een verhaal kan verzinnen.

Gitaar en zang: Ahmet Dural.

Viool en zang: Can Meter.

Evenementtype: Komedie.

Duur: 120 minuten.

Leeftijdsgrens: 13 jaar en ouder.