
Hey Gidi Günler
Ze hebben herinneringen die we niet kunnen weggooien," beginnen ze hun shows, waarin ze de herinneringen die ze jarenlang hebben verzameld uit albums halen en aan hun publiek toevertrouwen. Ze delen alle pijnlijke en zoete herinneringen die ze sinds hun geboorte hebben meegemaakt met hun publiek.
Op sociale media zijn oude foto's, video's en de herinneringen die ze beschrijven onder de hashtag #tbt aan andere gebruikers gepresenteerd. Süheyl en Behzat Uygur hebben hier op hun eigen manier op gereageerd en zijn de hashtag #HGG gaan gebruiken, en zo is #HGG – Hey Gidi Günler ontstaan.
In deze show zijn er naast herinneringen ook liedjes. Er is een muzikant en een solist die de liedjes zingen. Want elk lied heeft een herinnering, en elke herinnering heeft een lied. Ze zingen deze liedjes samen met het publiek.
Het mooiste deel van deze interactieve show is het gedeelte waarin het publiek zijn eigen herinnering vertelt. Dit gedeelte heet "Atıyorum". "Atıyorum" is het gedeelte waarin ze het publiek vragen om een herinnering over een beroemdheid te vertellen. Als het publiek geen herinnering heeft met een beroemdheid, geven Süheyl en Behzat Uygur de namen van beroemdheden en het verhaal, zodat ze kunnen doen alsof ze een herinnering met die beroemdheid hebben.
Geschreven - Geregisseerd
Süheyl Uygur – Behzat Uygur
Gitaar Zang
Ahmet Dural
Gitaar Zang
Can Meter
Producent
Çiğdem Uygur
