
Hatasız Dul Olmaz
De deurbel gaat. Het is Fikriye, haar buurvrouw en enige vriendin. Het ritueel van de twee oudere vrouwen begint: ze noemen de namen van bekenden die zijn overleden en genieten stiekem van het feit dat ze zelf nog in leven zijn. Het gesprek komt op hun overleden echtgenoten. Terwijl Fikriye de fouten van haar overleden man beschrijft, vertelt Hatice over haar eigen man alsof hij een "heilige" was; ze beweert dat hij nooit fouten maakte en dat ze een perfect huwelijk hadden. Fikriye wordt geïrriteerd door dit sprookje van perfectie en plaagt Hatice: "Men zegt dat niemand perfect is, maar jij lijkt wel een foutloze weduwe!" Even later horen ze op de radio over een onbekende dader die zich voordoet als een koerier en die vooral in de huizen van oudere vrouwen binnendringt, hen berooft en vervolgens verkracht. De twee vrouwen beginnen in een mengeling van angst en hoop te wachten. Vanaf dit moment zijn hun gedragingen tragisch-komisch...






